ระหว่างที่เดินทางกลับจากขอนแก่นมุ่งหน้าสู่...ยโสธร
ฝนตก...ตลอด แต่ก็ยังมีสายรุ้งให้ได้มองเห็นบ้าง...
ระหว่างทาง..
ขับรถเรื่อยๆ...มีบางช่วงแห่งเส้นทาง..
ที่จอดรถ..นั่งมองสายฝนที่ตกปรอยๆ...อย่างชุ่มฉ่ำ
...
ชีวิต...ก็คือ...การเดินทาง..
การเดินทาง...ก็คือ...ชีวิต
แม้จะเป็นเส้นทางเดิม...แต่รายละเอียดรอบด้านใช่จะเหมือนเดิมเสมอไป..ไม่
มีอะไร...ให้เราเก็บเกี่ยว...และหยุดมองอยู่เสมอ...

 

 

Note: บันทึกภาพระหว่างเดินทางกลับบ้านที่ยโสธร เพื่อร่วมเคารพศพงานปู่วิชัย....ก่อนที่ฝนจะตกอีกแบบไม่หยุด จนถึงค่ำคืน ณ ตอนนี้ที่เขียนบันทึก สายฝนก็ยังไม่หยุดหลั่งไหล...มาจากบนฟากฟ้า

การเดินทางวันนี้ใช้เวลานานมาก...ระหว่างทางหยุดนั่งมองสายฝน ได้เห็นชาวนาเดินต้อนวัว-ควายจากท้องทุ่งนากลับเข้าหมู่บ้าน ได้เห็นคนหาปลาที่คลองส่งน้ำข้างทาง...ได้เห็นเด็กๆ ล้อเล่นกับสายฝนอย่างไม่กลัวจะเป็นหวัด....และเห็นรถอีกหลายคันต่างรีบบึ่งให้ถึงที่หมายก่อนอาทิตย์อัศดง...เห็นและเห็น....สัจจะแห่ง "ชีวิต" อีกหลายอย่าง...

มีช่วงที่นั่ง online check mail และแวะทักทาย GotoKnow.org และ...ออกเดินทางต่อ....ความมืดเคลื่อนเข้ามาเร็วมาก...ระหว่างห้วงเวลาแห่งการเดินทางได้คุยกับเพื่อนที่เข้าใจถามถึงความเป็นไปในช่วงวัน...ผ่าน....M2M....พอที่จะไม่ให้การเดินทางนี้เงียบเหงาเกินไป ขอบคุณเพื่อนมากนะคะ ที่อยู่เคียงข้างยามเงียบเหงา....

นี่แหละคือ การเดินทางแห่ง "ชีวิต"