เมื่อวานนี้มีเรื่องที่ฉันกังวลใจเกี่ยวกับการตัดสินใจเล็กน้อย ถึงแม้มันจะเป็นสิ่งที่ฉันเล่าไม่ได้ในรายละเอียด แต่ก็พอบอกได้ว่าความกังวลใจของฉันก็เป็นเรื่องระหว่าง "ความถูกต้อง" กับ "การให้ความช่วยเหลือ ประโยชน์ของบุคคล"  เมื่อความจริงไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ และ สิ่งที่เป็นประโยชน์ไม่ได้เป็นความจริง ถ้าเป็นคุณ คุณจะให้การบันทึกข้อมูลนั้นๆ เป็นอย่างไร

             ซึ่งคนที่ฉันติดต่อด้วยบันทึกในสิ่งที่ใกล้เคียงความเ็ป็นจริง ซึ่งเป็นประโยชน์กับบุคคลที่เรากำลังให้ความช่วยเหลือ ฉันเข้าใจเจตนาของเขาดี คิดว่าเราก็ต่างมีเจตนาเดียวกัน แต่เมื่อทราบว่ามีการบันทึกเช่นนั้น ฉันนั่งคิดอยู่ตลอด รู้สึกไม่สบายใจ ในสมองตีกันระหว่างความถูกต้อง กับ ประโยชน์ของคนที่เราต้องให้ความช่วยเหลือ ฉันอยากโทรศัพท์หาอาจารย์ ฉันอยากโทรศัพท์หาแม่ ความจริงแล้วในประเด็นนั้นเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย แต่กลับทำให้ฉันต้องครุ่นคิดเป็นอย่างมาก ทำไมฉันต้องคิดมากขนาดนั้น... 

             นั่นเป็นเพราะว่า ฉันกำลังเริ่มต้น เริ่มต้นในหนทางของนักกฎหมาย เริ่มต้นในสายงานที่ความถูกต้อง ความสุจริต ความซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่สำคัญยิ่ง แม้ว่าฉันเห็นตัวอย่างที่ดีในสายอาชีพนี้ แต่ก็อย่างที่รู้ว่า คนที่ทำงานในสายอาชีพนี้ ไม่ได้ยึดความถูกต้องเป็นที่ตั้งก็มีไม่น้อย ...แล้วฉันจะให้การเริ่มต้นในชีวิตการทำงานของฉันเป็นอย่างไรดี ฉันจะเลือกความถูกต้อง บอกให้คนบันทึกเปลี่ยนข้อความนั้นให้ตรงกับความเป็นจริง หรือ ปล่อยเลยตามเลยเพื่อประโยชน์ของบุคคล ...ฉันจะเลือกทางของฉันอย่างไรดี ฉันรู้ดีว่า การตัดสินใจครั้งแรกนั้นสำคัญ เพราะมันจะมีผลกับครั้งต่อๆไป...

             ฉันนึกถึงความตั้งใจของตัวเอง อุดมการณ์ที่มีตลอดมาที่จะใช้ในการทำงาน จากการได้ยินตัวอย่างที่ไม่ดีก็ตั้งใจว่า เราจะซื่อสัตย์ เราจะไม่ทำแบบนั้น เราจะยึดความถูกต้อง และฉันรู้ดีว่าเมื่อจบการศึกษาออกมา โลกของความจริงคงไม่เหมือนโลกของการเรียน มีปัจจัยอีกมากที่ต้องคำนึง อย่างไรก็ดีฉันก็อยากจะยึดความถูกต้องไม่ว่าฉันจะต้องเจออะไรก็ตาม ฉันจะพยายามให้ถึงที่สุด... โอกาสที่ฉันจะพิสูจน์อุดมการณ์ของตัวเองมาถึงแล้วไม่ใช่เหรอ นี่คือสิ่งที่ฉันตั้งใจว่าจะทำมาตลอดไม่ใช่เหรอ .. 

           "แล้วถ้าเราบันทึกว่า...(ตรงกับความเป็นจริง แต่อาจไม่เป็นประโยชน์)...จะเสียหายมากมั้ยคะ" ฉันตัดสินใจพูดออกไป ถ้าจะพูดให้เปลี่ยนข้อความนั้นก็จะตรงเกินไป ฉันตัดสินใจแล้วว่าการบันทึกจะเป็นอย่างไรฉันอาจควบคุมไม่ได้ แต่อย่างน้อย ฉันก็ยังได้ทำอะไรสักอย่าง ที่เคารพต่อกับความตั้งใจ ต่ออุดมการณ์ของตัวเอง แม้ฉันจะเป็นห่วงประโยชน์ของบุคคล แต่ฉันก็อยากให้เป็นประโยชน์ในประเด็นที่ตรงความจริงด้วย ฉันเห็นว่าประเด็นอื่นๆที่เป้นประโยชน์ก็ยังมีอีกมาก นี่ก็อาจทำให้การตัดสินใจของฉันง่ายขึ้นด้วย....ฉันพูดออกไปแล้ว ฉันได้ทำในสิ่งที่ฉันคิดว่าฉันควรทำแล้ว ฉันพอใจกับการกระทำของตนเอง...

            ฉันไม่ใช่คนดี ฉันไม่ได้เล่าเรื่องนี้เพราะอยากให้คนอื่นคิดว่าฉันเป็นคนดี และคงมีหลายคนที่อาจมองว่าฉันโง่ที่ทำเรื่องแบบนั้นออกไป แต่การทำให้ความจริงเป็นความจริง ไม่ได้ทำให้ความไม่จริงเป็นความจริงเพื่อประโยชน์ของใคร ฉันคิดว่าสิ่งนี้คือสิ่งที่ฉันควรทำ เมื่อฉันทำแล้วรู้สึกโล่งใจ และนับจนถึงตอนนี้ ฉันก็คิดว่าฉันตัดสินใจไม่ผิด และฉันภูมิใจที่ตัวเองเลือกทำแบบนั้น ... อาจจะเป็นเพียงเพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องเล็กน้อย จะบันทึกเช่นไรก็อาจไม่มีผลเท่าไหร่ ฉันจึงอาจตัดสินใจได้ไม่ยาก ซึ่งในอนาคตฉันรู้ดีว่า ยังมีบททดสอบในชีวิตอีกมาก ที่จะเข้ามา ระหว่างความถูกต้อง และประโยชน์ของบุคคล ไม่ว่าจะเป็นคนที่ฉันให้ความช่วยเหลือ คนที่ฉันรัก หรือตัวฉันเอง ในอนาคตก็อาจมี และ สถานการณ์ก็อาจไม่ง่ายเช่นนี้ อย่างน้อยบันทึกนี้ก็จะเป็นสิ่งที่จะคอยย้ำเตือนถึงความตั้งใจของฉัน ...และถ้าความถูกต้องคือสิ่งที่จะต้องยึดถือไว้เหนือสิ่งอื่นใดจริง ฉันก็จะยึดมั่นให้การกระทำของฉันเป็นไปเพื่อสิ่งนั้น เพียงแต่ขอให้ฉันมีสติ และมีปัญญา เมื่อต้องเจอสถานการณ์ที่ยากเช่นนั้น ฉันคิดว่าฉันจะผ่านมันไปได้  

           สุดท้ายแล้วผู้บันทึกก็เลือกบันทึกในสิ่่งที่ตรงกับความเป็นจริง และฉันก็รู้สึกโล่งใจที่เขาเลือกเช่นนั้น เช่นเดียวกัน 


ปรางค์สิรินทร์ 

๑๖ มีนาคม ๒๕๕๖