ผมเพิ่งเขียนบทความเสนอวิธีใหม่ในการอบแห้งมะเขือส้ม (มะเขือเทศ) การทำหัวไชโป๊ ด้วยการบีบแตก ซึ่งเป็นการเพิ่มมูลค่าผลิตผลการเกษตร อีกทั้งเป็นการถนอมอาหารให้มีอายุยาวกว่าปกติ ทำให้ไม่ล้นตลาด บัดนี้จะมานำเสนอการอบแห้งผลไม้อื่นบ้าง

ผลไม้สดมีปัญหาเหมือนกันหมด คือ เน่าเสียง่าย และผลิตผลออกพร้อมกัน ทำให้ล้นตลาด ราคาถูก

ผมเสนอให้เอาส่วนที่ล้นตลาดมาอบแห้งให้หมดแต่การอบแห้งผลไม้นั้นมันยากมากดังที่ผมได้อธิบายไว้แล้วในบทความก่อน เพราะมันมีน้ำมากระดับ ๘๐ ปซ.แต่โชคดีที่ผลไม้มักมีความหวานที่ต้านการเกิดจุลินทรีย์ได้ในตัวเองแล้ว

วิธีการของผมที่เสนอคือ ก่อนจะเอาไปตากแดด หรืออบแห้ง ให้ทำการบีบคั้นเอาน้ำออกเสียก่อน (ด้วยเครื่องบีบ ทุ่นแรง)ซึ่งจะมีผลดีหลายต่อคือ

๑. น้ำที่บีบออกมาเอาไปขายได้ เช่น เป็นน้ำผลไม้สดหรือเอาไปหมักต่อเป็นไวน์(ถ้าไม่กลัวบาป)

๒. การอบแห้งจะไวมากกว่าเดิมสิบเท่าทันที เพราะน้ำมันถูกบีบออกไปเกือบหมดแล้ว

๓. นอกจากน้ำแห้งไปแล้วการอบแห้งจะไวกว่าปกติเพราะผลไม้แตกมีพื้นที่สัมผัสอากาศมากกว่าเดิมหลายเท่า

๔. การอบแห้งที่ไว ทำให้สีสวย (ไม่หมองคล้ำราคาดี)

๕. การอบแห้งที่ไวทำให้มีเชื้อโรคน้อยซึ่งเป็นคุณต่อผู้บริโภคฝุ่นสะสมที่จะไปลงในอาหารที่กำลังตากแห้งก็น้อยลงสิบเท่าเช่น เดิมอบสิบวัน ก็เหลือเพียงวันเดียวก็ลดฝุ่น ขี้แมลง ลงได้สิบเท่าส่วนเชื้อราลดได้ร้อยเท่า เพราะเชื้อพวกนี้มันโต แบบexponential growth

๖. ลดพื้นที่ แรงงาน เวลาสำหรับผู้ประกอบการ (ทำกำไรได้มากกว่าเดิม ในขณะที่ลดราคาขายลงได้อีก)

ผลไม้ที่จะเข้าวิธีการนี้ได้ก็เช่น

องุ่น (แห้งเป็นลูกเกด แต่ของเราจะเป็นลูกเกดแบน เป็นแผ่นน้ำที่รีดออกมากก็เอาไปหมักเป็นไวน์)

ฝรั่ง

ขนุน (น้ำขนุน ท่าจะอร่อยมาก เอามากวนเป็นน้ำตาลคงได้)

สัปปะรด(รับรองว่าเป็นสัปปะรดแน่ น้ำหวานขายได้ กากเอามาตากแห้งขาย )

มะม่วง (ไวน์น้ำมะม่วงอร่อยมาก เคยลองทำดูแล้วโดยเฉพาะมะม่วงกะล่อน เรียกว่าไวน์องุ่นชิดซ้ายไปเลย น้ำเม็ดมะม่วง น่าเป็นสารกันบูดได้..เดาเอา และน่าเป็นยาสารพัด )

กระบก(สวนใหญ่ไม่รู้จักกันหรอก ไวน์กระบกก็อร่อยไม่แพ้มะม่วง เคยลองทำดูแล้ว แถมสารอาหารน่าจะสูงมาก บำรุงกระดูก  เพราะสัตว์มีเขาเช่นกวาง กระทิงชอบกินลูกกระบกมาก นายพรานรู้ดีมักไปซุ่มยิงริมต้นกระบกนี่เอง )

มะหาด (คนส่วนใหญ่ไม่รู้จัก เป็นผลไม้ป่าที่สุดอร่อย ลูกดกมากเอามาคั้นเป็นน้ำรับรองว่าอร่อยที่สุด)

ลำไย (น้ำลำใยสด  น่าอร่อยต้องเอาเม็ดออกก่อน เครื่องคว้านเม็ด เปลือก ไม่น่ายาก)

เงาะ(น้ำเงาะคั้นสดก็น่าอร่อยมากเช่นเดียวกับลำไย)

มะเขือเทศ

มะเฟือง (น่าประหลาดฝรั่งหลายประเทศชอบกินมะเฟืองและแพงมาก)

ถั่วฝักยาว (น่าจะเอาไปทำเป็นชิป แข่งกับโปเตโต้ชิปได้)

กระเจี๊ยบมอญ

แตงกวา แตงไทย เปลือกแตงโม ฟักทอง มะละกอ

มะพร้าว(ได้กะทิ กากกลายเป็นชิป)

ลูกตาล ลูกจากลูกชิด

ข้าวโพด (น้ำข้าวโพดชิบข้าวโพด)

มะระสะตอ (น้ำขมๆถ้าจะสะใจดีนะ เอามาหมักเป็นไวน์ขม รับรองว่าชื่อระบือไปทั่วโลกยิ่งชิบขมยิ่งน่าลองกิน)

แม้แต่ส้มก็น่าทำได้นะ(แต่ต้องเป็นพันธุ์ไม่มีเม็ด หลักการคือ เรารีดน้ำออกเกือบหมด แต่ไม่หมดเสียทีเดียว พอให้เหลือไว้สร้างความหวานเล็กน้อยให้กากที่เหลือ)

และ มะกอกมะดัน มะเหลื่อมมะหาด กระท้อนทำได้หมด ถ้าสนใจศึกษากันอย่างจริงจัง

น้ำที่บีบออกมาเราอาจขายเดี่ยวหรือผสมกันก็ได้ เนื้อก็เช่นกันเช่น กระท้อนเปรี้ยวนัก เอาไปผสมกับสับปะรดดีไหม จะได้ไม่หวานแสบไส้จนเกินไป

นิวซีแลนด์มีผลไม้ลูกเดียวคือกีวีแต่เขาทำวิจัยออกมาเป็นผลผลิตภัณฑ์พันอย่าง (รวมทั้งกีวีแผ่นอบแห้ง) เอามาขายไทยในศูนย์การค้าหรูจนรวยร่ำ ส่วนไทยเรามีผลไม้พันชนิด แต่ไม่ค่อยคิดจะต่อยอดทำอะไรกะเขาเลย 

...คนถางทาง (๑๑ มีนาคม ๒๕๕๖)

ปล. วิธีการบีบรีดน้ำแบบนี้ยังน่าใช้ได้กับผักอีกด้วย เช่น คะน้า กาดขาว กวางตุ้ง โดยเรารีดน้ำออก ตากแห้ง เก็บพวกปลา เนื้อสัตว์ก็น่าทำได้เช่นกันจะทำให้ตุนอาหารไว้กินได้เป็นปีเพื่อรองรับวิกฤต ข้าวก็เช่นกันก่อนเอาไปตาก ถ้าเรารีดเอาน้ำออก จะแห้งไว้มาก เสียแต่ว่าอรรถรสในการกินอาจแตกต่างออกไป