1 พฤศจิกายน 2555 เป็นประธานสหกรณ์ออมทรัพย์ครั้งที่ 2 หลังจากเป็นครั้งที่ 1 เมื่อปี 2552 และต้องเว้นวรรคไป 1 ปี.
กลับมาครั้งนี้ค่อนข้างเงียบไม่มีแรงต้านเหมือนเคยอาจเป็นเพราะเห็นแล้วว่าเราจัดการอย่างจริงจังและประสบผลสำเร็จมาแล้วแต่ปัญหาที่ยังคงมีอยู่คือความต้องการเงินเข้ามาในระบบเพือ่ให้เกิดสภาพคล่องในการบริการแก่สมาชิก พี่น้องเรายังคงมีความต้องการอย่างมากเพื่อใช้จ่ายในการพัฒนาตนเองและครอบครัว ต้องส่งลูกเรียน ต้องกินต้องใช้ คนที่มีแล้ว สำเร็จแล้ว มีเพียงพอแล้วก็ควรจะเป็นห่วงเพื่อน พี่น้องของเราด้วยอย่าใช้แต่ความคิดตัวเอง หรือดูหมิ่นดูแคลน คนอื่น สร้างกระแสว่าสมาชิกจะต้องแบกหนี้ ท่านไม่ยืมไม่มีใครว่าท่าน ท่านมีเงินท่านเอามาฝากเราก็ยินดี คนเราต้องการการดูแลตนเองและครอบครัวให้มีความสุขตามศักยภาพเท่าที่ตนมี ไม่มีใครอยากเป็นหนี้หรอกครับท่าน
ต้องรู้จักห่วงหาเอื้ออาทร ต่อเพื่อนมนุษย์ถึงจะเรียกว่ามนุษย์อย่างแท้จริง
