ตำนานกระต่ายบนดวงจันทร์


กาละ ครั้งหนึ่ง นานมา

มีเทวาอินทร์ร่างแปลง

เป็นชายชรา มาขอแบ่ง

อาหาร จากสามเกลอ

 

มีลิง หมาป่า และกระต่าย

เป็นสหาย รักใคร่กันเสมอ

ทักทายชายชรากลางป่าเจอ

พลันเธอนั้น ก็ร้องขออาหาร

.

ฉันหิวเหลือเกิน สหายน้อย

ขอแบ่งสักหน่อย โปรดสงสาร

ยังไม่ได้กิน แต่เมื่อวาน

ชายชราขานขอ จากสามตน

ลิงน้อยว่า มีเพียงหมากไม้

ยินดีเหลือหลาย ให้ทุกผล

หมาป่ารีบให้ ปลาของตน

อาหารคนจน โปรดท่านทาน

 

กระต่ายนั้น ไม่มีอะไรแบ่ง

จึงจัดแจง แจ้งว่า โปรดประหาร

ยินดีมอบร่างให้รับประทาน

แล้วทะยานกระโดดลงกองไฟ

 

ชายชราเห็นดังนั้น

จึงรีบเร็วพลัน เข้ารับไว้

แปลงร่างเป็นเทวาในทันใด

อุ้มกระต่ายจากไฟ ได้ทันการ

"จิตใจเจ้า ประเสริฐนัก

ข้าจักนำกลับสู่วิหาร

บนจันทราฟ้าตระการ

ให้คนขาน ถึงเจ้าในความดี


ครั้งหนึ่ง ชายชราบนดวงจันทร์ได้มองลงมาที่ป่าใหญ่บนโลกมนุษย์
เขาเห็นกระต่าย ลิง และ
สุนัขจิ้งจอก
ทั้งสามอาศัยอยู่ด้วยกันที่นั่น
และต่างเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน


ชายชราอยากรู้ว่าสัตว์ตัวไหนใจดีที่สุดจึงแปลงตัวเป็นขอทาน
แล้วลงจากดวงจันทร์ไปยังป่าที่สัตว์ทั้งสามอาศัยอยู่นั้น

 

" โปรดช่วยผมด้วย ผมหิว หิวเหลือเกิน"
เขาพูดกับสัตว์ทั้งสาม
สัตว์ทั้งสามรู้สึกสงสาร
ต่างแยกกันไปหาอาหารมาให้ขอทาน

 

ลิงนำผลไม้มาจำนวนมาก สุนัขจิ้งจอกจับได้ปลาตัวใหญ่

แต่กระต่ายไม่สามารถหาสิ่งใดมาได้เลย
กระต่ายร้องคร่ำครวญ
แต่แล้วก็ได้ความคิดขึ้นมา



" ได้โปรดเถอะ คุณลิง
ช่วยกรุณานำไม้ฟืนมาให้ฉันหน่อย
ส่วนคุณสุนัขจิ้งจอก
ขอได้โปรดนำไม้ฟืนกองนั้นก่อไฟกองใหญ่ให้ฉันด้วย"

 

สัตว์ทั้งสองทำตามคำขอของกระต่าย
เมื่อไฟลุกไหม้สว่างดีแล้ว
กระต่ายก็พูดกับขอทานว่า
" ผมไม่มีสิ่งใดจะให้คุณ
ดังนั้นผมจะโยนตัวเองลงไปในกองไฟนี้
จากนั้นเมื่อผมถูกไฟเผาจนสุกดีแล้ว ขอให้คุณกินเนื้อของผมแทนก็แล้วกัน"

 

กระต่ายเตรียมพร้อมที่จะกระโจนลงไปในกองไฟและย่างตัวเอง

แต่ทันใดนั้นขอทานก็เปลี่ยนร่างเป็นชายชราบนดวงจันทร์ตามเดิม

 

" เธอเป็นสัตว์ที่ใจดีมาก เจ้ากระต่าย

แต่เธอไม่ควรทำสิ่งใดที่เป็นการทำร้ายตัวของเธอเอง
เนื่องจากเธอเป็นสัตว์ที่ใจดีที่สุดในบรรดาสัตว์ทั้งหมด

ฉันจึงขอนำเธอกลับขึ้นไปอยู่กับฉัน"


จากนั้น
ชายชราบนดวงจันทร์ก็อุ้มกระต่ายนำไปที่ดวงจันทร์
ถ้าเรามองดูดวงจันทร์ให้ดีๆ
ตอนที่ดวงจันทร์ส่องแสงนวลแจ่มจรัสนั้น
เราจะเห็นกระต่ายอยู่บนนั้น
ซึ่งชายชราเป็นผู้นำไปไว้เมื่อนานมาแล้ว

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ตำนานพื้นบ้าน



ความเห็น (0)