"แด่อดีต..."


วันคืนไม่เคยรีรอหรือรีบเร่ง...


มีแต่ตัวเราเอง
ที่เข้าไปชี้วัดและตัดสิน


ต้นกล้า...
เพราะ "กล้า" จึงเติบโต


อัศจรรย์ธรรมชาติ
ไม่เคยคุยโว โอ้อวด

...


เราใช้เวลากับระหว่างทาง
ยาวนานกว่าเป้าหมาย


บางครั้งทางเดินเปลี่ยน
จุดหมายแปรผัน

...

สำคัญคือปัจจุบัน
กับความสุขที่ควรรักษา


ความสุข
ความทุกข์
ความเศร้า

ดังฤดูกาล
ผลิบาน
ร่วงหล่น
เวียนวน
เสมอ...


ขอบคุณความสุข
และความทุกข์ที่ได้พบเจอ

...

ยามเมื่อย้อนมองเบื้องหลัง
แม้ความพลาดพลั้งก็ยังงดงาม



.................................................................................................................................................................................

คิดระหว่างทาง ...


บางที เราควรรักษา "ปัจจุบัน" มากกว่า เก็บ "อดีต"

บางที "การรอคอย" ก็ย่อมมีคุณค่าในตัวเอง หากเราเข้าใจ

ไม่มีสิ่งใด ๆ ที่เลวร้ายไปเสียทั้งหมด หากเรารู้จักมองโลกให้เป็น

และ

อย่าจมกองทุกข์ นานเกินกว่าเวลาที่เราอยู่ในโลกนี้


บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...


.................................................................................................................................................................................

ขอบคุณหนังสือภาพงาม คำสวย


ลิงใจดี (นามแฝง).  ความสุขที่ค้นหา...ระหว่างทาง.  กรุงเทพฯ : บันลือบุ๊คส์, ๒๕๕๕.