“จบการศึกษาลาจากกัน”

สี่ปีที่ผ่านไม่นานหนอ
พวกเราเฝ้ารอพอสอบไล่
เสร็จแล้วคงพรากจากกันไกล
ทางใครทางใครไปตามทาง

วันเอ๋ยวันวานผ่านไปแล้ว
คงคลาดคงแคล้วเหมือนทิ้งขว้าง
ร่อยรอยลับลาพาเลือนราง
จืดจางจากใจใครคนจร

พบกันครั้งแรกเราแปลกหน้า
ไม่เคยพบพากันมาก่อน
สี่ปีพบเพื่อเอื้ออาทร
สุขเศร้าหนาวร้อนมาด้วยกัน

รวบรวมเรื่องราวเราเรียนรู้
ชื่นชูเชี่ยวชาญงานสร้างสรรค์
อาชีพหลักชัยคล้ายผาชัน
ไต่ขึ้นตามขั้นวันเวลา

เมื่อวันจากลาจักมาถึง
คำนึงถึงกันในวันหน้า
กอบกำความฝันผันผ่านมา
ยืนยันสัญญากลับมาเยือน

จากครูอาจารย์วันเก่าเก่า
เงียบงันวันเหงาเงาผองเพื่อน
ธรรมดาอดีตย่อมติดเตือน
นับวันปีเดือนไม่เหมือนเดิม