ไอศกรีม...กับเส้นทางแห่งความฝัน

...ฝนตก  สายฝนโปรยปราย  ลมพัดมาอ่อน ๆ... ไอศกรีมรสสตอร์เบอร์ลี่สีชมพู...วิปครีมสีขาวนวลแสนอร่อย  ทอดสายตาออกไปไกล  ละอองฝนพริ้วไปตามแรงลม  คิดถึง 3 ปีที่แล้ว...ครั้งเมื่ออยู่ออสเตรเลีย...กับสายลม  ละอองฝนและหิมะ  ครั้งนั้นไม่มีไอศกรีมกับวิปครีมให้และเล็ม แต่ 3 ปีกับเรื่องราวตรงนั้น  ฝังและตราตรึงใจตลอดมา...ความฝันและความจริง บางครั้งอยู่ไกลกันเหมือนเส้นขนาน...บางครั้งแทบแยกไม่ออกว่า ฝันหรือจริง...ไอศกรีมหมดแล้ว  วิปครีมก็หมดแล้ว  อยากรู้จัง...ถ้าจะเปรียบระหว่างตัวเรากับไอศกรีม  อะไรคือ ฝัน...อะไรคือ ความจริง...