มินิสภากาแฟ...งานชีวเคมี...8 ก.พ. 56
ปฐมบท...แห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่งานชีวเคมี....เป็นจุดเริ่มต้นที่ถือว่ามีความพร้อมอย่างมาก การยึดเอาผู้ร่วมกิจกรรมที่มีความพร้อมเป็นจุดศูนย์กลาง..ในสนามรบนั้นถือว่ามีชัยไปกว่าครึ่ง... ดังนั้นนับว่าเป็นการเริ่มต้นที่น่ายินดีอย่างยิ่ง ซึ่งกิจกรรมนี้เป็นหนึ่งใน “ 10 ห้องปฏิบัติการ VS 10 ประสบการณ์KM ”
งานชีวเคมีนั้นเป็นห้องปฏิบัติการที่ตรวจวิเคราะห์หาปริมาณของสารเคมีต่างๆในสิ่งส่งตรวจ ซึ่งเป็นสารน้ำชนิดต่างๆของร่างกาย ได้แก่ เลือด ปัสสาวะ น้ำไขสันหลังและสารน้ำอื่นๆ เป็นห้องปฏิบัติการที่ตรวจหาโรคตับ ไต หัวใจ เบาหวาน ไขมันในเส้นเลือด ฯลฯ ซึ่งพอเราเริ่มมีอายุมากขึ้นโรคต่างๆก็มักถามหาและหนึ่งในห้องปฏิบัติการที่ต้องมาใช้บริการก็คืองานชีวเคมีนี่เอง
ก้าวที่สี่...กับมินิสภากาแฟ งานชีวเคมี ซึ่งต้องขอขอบคุณหัวหน้างานคือคุณศิริรัตน์ ที่เห็นถึงความสำคัญของการจัดการความรู้และได้ให้โอกาสทีมผึ้งงานมาเยี่ยมเยือนและบอกเล่าเรื่องราวของการจัดการความรู้ ซึ่งได้เห็นถึงความตั้งใจของคนในงานกับการร่วมกิจกรรมนี้ ถึงแม้ว่าจะเร่งวันขึ้นมาเร็วกว่าเดิม...แต่มีความตั้งใจและกระตือรือร้นในการร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างน่าชื่นชมมาก
การทำงานและอุปสรรค์ในองค์กรนั้น เกิดขึ้นเป็นเรื่องธรรมดา ซึ่งการจัดการความรู้จะให้ประโยชน์ในการทำงานอย่างมาก (ถ้าเราให้ความสำคัญ) ซึ่งKMจะช่วยให้เรา
1. ทราบว่าจะหาความรู้ที่ต้องการได้ที่ไหน? ( มีแผนที่ความรู้และทำเนียบผู้เชี่ยวชาญ)
2. รวบรวม/เรียบเรียงความรู้สำคัญที่มีอยู่ในองค์กรให้ง่ายต่อการค้นหา (การที่มีความรู้ที่ดี แต่ถ้าหากผู้ใช้เข้าถึงยาก ก็คงเกิดประโยชน์น้อย)
3. ผู้ใช้เข้าถึงความรู้ที่ต้องการได้สะดวก (การที่มี IT ที่เอื้อให้ผู้ใช้ได้เข้าถึงความรู้)
4. นำความรู้ที่มีอยู่ของตัวเองและผู้อื่นมาแบ่งปันให้ผู้อื่นได้ใช้ประโยชน์ หรือต่อยอด (เป็นการใช้ทรัพยากรที่คุ้มค่า)
5. รักษาความรู้ที่สำคัญขององค์กรไว้ได้ (จะไม่มีคำว่า...ความรู้สูญหายไปกับผู้เกษียณแน่นอน)
การที่จะรู้ว่างานเราทำKMหรือเปล่า? นั้นต้องดูว่า...เราได้ใช้ขบวนการจัดการความรู้(7ขั้นตอน)มาใช้ในกระบวนการทำงานหรือไม่? และใช้ขบวนการบริหารการเปลี่ยนแปลง(6ขั้นตอน)มาใช้เป็นปัจจัยสู่ความสำเร็จหรือเปล่า? และต้องสามารถบอกได้ว่างานที่ทำนั้นทำKMที่ตรงไหน? ใช้เครื่องมืออะไรในการทำงาน
บรรยากาศทั่วไปนั้นมีการพูดคุย ซักถามในหัวข้อที่สงสัยในการทำงานเป็นระยะๆ ซึ่งทำให้เกิดการหมุนเวียนความรู้ กลับไป-มาสู่ผู้พูดและผู้ฟัง ซึ่งคุณศิริรัตน์ อยากให้ตั้งชื่อเรื่องว่า...บทเริ่มต้น...ที่สร้างเสริมกำลังใจในการทำงาน การจัดการความรู้ของงานชีวเคมี
ณ โอกาสนี้ต้องขอขอบคุณ งานชีวเคมีทุกท่านที่ให้โอกาสทีมผึ้งงานมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้KM ร่วมกัน
