อ่านบันทึกของคุณหยั่งราก ฝากใบ จากบันทึกนี้


..

หันมาย้อนมองสิ่งมีชีวิตที่อยู่รอบตัวเอง....ภายในสวนหลังบ้าน 

ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น กับเพื่อนร่วมชีวิตของเรา

ใบและกิ่งใบของคุณกำลังเปลี่ยนสี และปลิวว่อนเมื่อปะทะกับสายลมที่พัดผ่าน

..


..

สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย..... มันมีเว้นวรรคของมันเสมอ จริง ๆ นะ

วันวานที่ผ่านพ้น ....คุณทำหน้าที่อย่างสมเกียรติ   ช่วยจุนเจือครอบครัวของเราอย่างรู้คุณค่า

..


..

นอกจากคุณยังทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์แล้ว คุณยังเป็นทั้งเพื่อนยามเราเหงา ในค่ำคืนที่เปล่าเปลี่ยว

การได้เดินท่องไปในครอบครัวของคุณ  ขอผลผลิตจากคุณ ได้สัมผัสผิวกายของคุณ เปลือกและลำต้นของคุณอย่างแผ่วเบา 

เมื่อบรรจงมีดกรีดลงไป  แลเห็นความเอื้อเฟื้อที่คุณมีตอบแทน...ให้เสมอ 

..

 

..

คุณช่างดีต่อครอบครัวของเราเหลือเกินนะ

ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าใช้จ่ายภายในครอบครัว  รวมแม้กระทั่งค่าเล่าเรียนของสมาชิกน้อย ๆ สองคน ในครอบครัวของเรา

คุณไม่เคยทำให้เราผิดหวัง เสียใจ หรือท้อแท้ กับโชคชะตาชีวิตที่เราได้พบเจอเลย

..


..

ตรงกันข้าม การได้สัมผัสวิถีชีวิตอันเรียบง่ายของคุณ  มันกับทำให้เรารับรู้อีกว่า....ชีวิตหนึ่งที่เกิดมาและดำรงอยู่นั้น

มันมีค่าควรแก่การอยู่ร่วมชีวิตกับโลกใบนี้  ...... มากน้อยแค่ไหน

..


..

บ้านของเรา อบอุ่น ร่มรื่น เกือบตลอดทั้งปี....  ด้วยใบบุญจากคุณ

..

คุณไม่เคยเรียกร้องสิ่งตอบแทนใดๆ มากเกินจำเป็น.... ดำรงชีวิตอยู่อย่างเรียบง่าย และสมถะ

คุณให้พลังชีวิตแก่ครอบครัวของเรามากเกินกว่า ที่จะบรรยายเป็นถ้อยคำได้หมดในพื้นที่แห่งนี้

..


สรรพสิ่งบนผืนโลกที่สวยงามใบนี้ ....มีพื้นที่ให้เว้นวรรคเสมอ

..

หากแต่ว่า....จะเว้นวรรคอย่างไรให้เกิดคุณค่าตัวตนเอง และผู้อื่น

จะเว้นวรรคอย่างไร....ให้ช่วงชีวิตหนึ่งที่เกิดมานั้นมีค่ามากพอที่อยู่ร่วมโลก และสร้างสมดุลของชีวิตด้วยกัน

..


..

คุณจะเว้นวรรคชีวิตของคุณ ....อย่างมีคุณค่า ไหมละ!

แต่สำหรับผู้เขียน

สัญญาว่า...เราจะทำหน้าที่ของกันและกัน

ด้วยเหตุผล..  ของคำว่าเว้นวรรคชีวิต....  อย่างเชื่อมั่นและศรัทธา

..


..

ชีวิตหนึ่งที่เกิดขึ้น....ตั้งอยู่ และกำลังจะดับไป  นั้น

มีสิ่งดีดี เจืออยู่และติดตามตัวของมันเองไปด้วยเสมอ

…

เพราะ... การรู้ค่าของชีวิตที่เว้นวรรคเป็น

ขอบคุณ บันทึกของคุณหยั่งรากฝากใบ


ที่ทำให้เกิดบันทึกนี้ขึ้นมา