เนื่องจากมีหลายท่านยังสงสัยเกี่ยวกับคราบกรุ และเนื้อดินดิบของพระนางพญาพิษณุโลก

ผมเลยขอแสดงภาพชัดๆอีกครั้งหนึ่งเพื่อความชัดเจนครับ

พระนางพญาพิษณุโลกนั้น นอกจากจะดูพิมพ์ที่งดงามอลังการ สมกับเป็นศิลปะช่างหลวงแล้ว เนื้อยังมีลักษณะที่ดูง่ายๆ แบบ "ฟันธง" ได้เลย

ลักษณะของจุดสำคัญก็คือ

1. คราบกรุ ที่มีฝุ่นดินและทรายเกาะเป็นคราบบางๆ แน่น (ของปลอมเป็นสารเคมีโปะหลวมๆ)

2. คราบน้ำหมาก สีเทาเหลือง ในร่อง หรือที่ผิวที่ยังไม่โดนสัมผัส และต้องอยู่ใต้คราบกรุ เหนือคราบน้ำว่าน ปนกับคราบน้ำปูนสุกขาวๆ

3. คราบยุ่ยของเนื้อ หรือคราบน้ำว่าน ที่ต้องอยู่ระหว่างชั้นน้ำหมาก และเนื้อใน

4. เม็ดกรวดมน ฝังตัวในดินดิบ และอาจจะมีร่องทรายโดยรอบ

5. สภาพความเหี่ยว นวล และฉ่ำของเนื้อ

ที่สังเกตได้จากภาพด้านล่าง

ฐานด้านล่าง จะเห็นคราบกรุชัดเจน (คราบดำๆ คือเศษขี้ผึ้งจากการเลี่ยมทองแบบโบราณ)

ด้านหน้าจะเห็นความเหี่ยว ฉ่ำ คราบน้ำหมากเหลือประปราย เม็ดทรายมนประปรายพองาม

รอยตัดด้านข้าง จะกร่อนนุ่ม ตามแบบของดินดิบ มีคราบน้ำหมากในร่องชัดเจน

ด้านหลังจะเห็นทั้งความเหี่ยว ฉ่ำ และนุ่มแบบดินดิบโบราณ

 

ถ้าลักษณะอย่างนี้ ใช้ได้เลยครับ