วงสุนทรียสนทนาครั้งนี้ มีชาวฮีมาโตหรรษามาร่วมวงมากหน้าหลายตา มีตั้งแต่น้องเล็กอย่าง น้องนุก ที่เล่าไว้ในบันทึกที่แล้ว ตามมาด้วยรุ่นกลางๆ อย่าง น้องหรู คุณเบิ้ม พี่ตา พี่กลิ่น และรุ่นพี่ๆ ผู้มากประสบการณ์ อย่างพี่ดาและพี่อุรา
มีแนวคิดหลายๆ อย่างที่น่าสนใจ
เรื่องแรกคือ แรงจูงใจในการเข้าร่วมโครงการ PathoOTOP3
- น้องหรูเล่าว่า "ตอนแรกว่าจะทำเป็นโครงการวิจัยของตนเองคนเดียว แต่...อยากจะร่วมทีมกับคนอื่นบ้างเลยชวนน้องๆ มาร่วม"
- พี่ตา บอกว่า "เกิดจากการเห็นปัญหา ทำให้ต้องไปศึกษาหาข้อมูลและทดลองทำดู เมื่อเห็นแนวทางที่พอจะทำได้ เลยชวนเพื่อนๆ มาร่วมทีม"
- พี่ดาและพี่อุรา บอกว่า "เห็นน้องๆ ทำ เลยอดที่จะมาร่วมแจมไม่ได้"
ส่วนเรื่องความคาดหวังนั้น ทุกคนพูดตรงกันว่า "เพื่อผู้ป่วย คือจะนำผลที่ได้มาใช้กับงานประจำวันในห้องแล็บ"
สิ่งดีๆ ที่พบคือ "ประทับใจเพื่อน พี่ น้อง ที่ร่วมในโครงการ ทุกคนมีความตั้งใจและความรับผิดชอบสูง"
สิ่งที่ต้องปรับปรุงของทีม "คงเป็นเรื่องการระดมสมอง ยังมีน้อยไป เพราะบางวันงานประจำมีมาก ทำให้เหน็ดเหนื่อยเกินกว่าที่จะมานั่งคุยกันอีก"
ข้อเสนอแนะต่อคณะกรรมการ
- น้องหรูบอกว่า อยากให้ทีมที่ประสบความสำเร็จ มาช่วยผลักดันทีมน้องใหม่บ้าง
- คุณเบิ้มมองไกลไปถึงเวลานำเสนอ บอกว่าตกใจเสียงนาฬิกาจับเวลา (ได้ยินแล้ว ทำอะไรต่อไม่ถูกเลย)
- พี่ตาเสริมว่า ใช่แล้ว...เวลานำเสนอ ตื่นเต้นมาก คงต้องฝึกให้มากขึ้น
- คุณกลิ่น เสนอแนะว่าน่าจะหาแนวทางในการแบ่งช่วงเวลาที่ทำงานประจำกับงานโครงการนี้ แยกเป็นพิเศษออกมา เพราะตอนนี้ปนกันอยู่ (ซึ่งอาจมีปัญหากับงานประจำ)
ขอปิดท้ายกลุ่มนี้ด้วย "คำคมๆ" ประจำกลุ่ม ลองเดาดูว่า "ใคร" เป็นเจ้าของคำคมเหล่านี้
- พบเจอสิ่งที่เป็นประโยชน์มากกว่าที่คิด
- อยากได้วิธีการดีๆ มาใช้ในห้องแล็บ
- เปลี่ยนอุปสรรค ให้เป็นความสำเร็จ
- นำมาปรับใช้ในงานประจำวัน
- เพื่อประโยชน์สูงสุดต่อผู้ป่วย
ประทับใจสมาชิกจากฮีมาโตทุกคน ทุกทีม ร่วมแรง แข็งขันกันอย่างสุดยอด