ชีวิตสดใสได้ด้วยวัยเก้าสิบหก

นานแล้วที่ฉันไม่ได้เขียนบันทึกเพราะขาดอารมณ์สะเทือนใจพอที่จะเขียน แต่วันนี้ฉันไม่อาจที่จะเก็บเรื่องราวดี ๆ ของสาวน้อยสดใสวัยเก้าสิบหกปีที่ฉันพบเห็นไว้เพียงคนเดียว ฉันพบคุณยายกิมเหลียง แซ่โกว โดยบังเอิญ ขณะที่ฉันเดินทางไปเยี่ยมบ้านนักเรียนหลังที่ ๓๑ ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรีในเวลาพลบค่ำ
 เมื่อฉันเสร็จภารกิจการเยี่ยมบ้านนักเรียน ฉันได้ยินเสียงสดใสมีพลังส่งเสียงให้จังหวะการเต้นแอโรบิค
ออกกำลังกาย พร้อม ๆ กับปรบมือประกอบด้วยรอยยิ้มเบิกบาน หันไปหาต้นเสียง ที่แท้นั่งอยู่ที่ฝั่งตรงกันข้าม

 ฉันเดินเข้าไปขอถ่ายรูป คุณยายกิมเหลียง คุณยายปรบมือดีใจ “ถ่ายเลย ๆ” ได้มีโอกาสพูดคุยซักถามความเป็นอยู่สารทุกข์ุสุกดิบ จึงทำให้ทราบว่า คุณยายกิมเหลียง แซ่โกว อายุ ๙๖ ปี มีลูก ๙ คน เคยประกอบอาชีพขายทองคำรูปพรรณ สุขภาพแข็งแรง อารมณ์สดชื่นแจ่มใสพูดคุยแต่ละครั้งก็สร้างเสียงหัวเราะให้ผู้พบเ็ห็น<div style="margin-left: 40px;"> ผู้เขียน : “คุณยายทำอย่างไรถึงอายุยืนคะ ?”
<div style="margin-left: 40px;"> คุณยาย : “กินดี อยู่ดี”
 ผู้เขียน : “ วัน ๆ คุณยายทำอะไรบ้างคะ”
 คุณยาย : “นอนร้องเพลง เล่นกีฬา”
 ผู้เขียน : ”คุณยายสอนลูกอย่างไรคะ ถึงเป็นคนดี ”
 คุณยาย : “สอนขึ้น สอนลง”
ผู้เขียน : “ทำไมคุณยายต้องส่งเสียงร้องละคะ”
 คุณยาย : “ ให้กำลังใจเขา” </div>

</div>

 คุณยายกิมเหลียงกับลูกสาว ลูกสาวคุณยายเล่าให้ฟังว่าคุณยายเป็นขวัญใจของชาวแอโรบิค หากวันใดไม่พบคุณยายนั่งอยู่ที่หน้าบ้านก็จะแวะมาชะโงกหน้ามองหาที่ประตูเหล็กหน้าบ้านเพราะความคิดถึง คุณยายจะมานั่งให้กำลังใจผู้ที่มาออกกำลังกายพร้อมทั้งส่งเสียงประกอบจังหวะและปรบมืออย่างสนุกสนาน เสียงคุณยายก้องกังวานมาก สงสัยปอดคงแข็งแรง
 คุณยายมีสุขภาพแข็งแรงไม่มีโรคประจำตัว รูปร่างดี หน้าตาผ่องใส ใครอยู่ใกล้แล้วสบายใจเพราะมี
อารมณ์ดี ชอบนั่งดูผู้คนที่มาออกกำลังกายคอยให้กำลังใจแม้ว่าตนเองจะเต้นไม่ไหว ทุกคนที่มาออกกำลังกายต่างรักคุณยายเพราะคุณยายรู้จักรักและเมตตาคนอื่นก่อน


 ฉันเหลือบไปมองป้ายที่ติดหน้าบ้าน “จอดรถปลดเกียร์ว่างด้วย มีรถเข้า - ออก” เพียงแค่นี้ก็รับรู้ว่า
คนที่อยู่ในบ้านมีจิตใจเอื้ออาทรต่อผู้อื่นมากเพียงใด ขอบคุณคุณยายกิมเหลียง และลูกสาวที่ทำให้ฉันและนักเรียนได้พบว่า “เครื่องประดับที่งดงามที่สุดบนใบหน้าคือรอยยิ้ม” อีกทั้งยังเกิดแรงบันดาลใจที่จะมีอายุที่ยืนยาวเพื่อจะได้สร้างรอยยิ้มและประโยชน์ให้แก่ผู้อื่นด้วยหัวใจที่เบิกบาน

 ……………………………………………………………………..
 ธรรมทิพย์
 ๑๗ มกราคม ๒๕๕๖