GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เพียงเพื่อกำลังใจในยามผิดหวัง...เอามาฝากเพื่อเตือนตนเองค่ะ

จากหนังสือ "เพียงเพื่อกำลังใจ" ของ วรกมล

รู้ตัวว่าเป็นคนมีความเชื่อมั่นในความดีของคนค่อนข้างสูง เชื่อว่าทุกคนมีดี และมักจะพยายามมองแง่ดีของคน และคิดว่าตัวเองก็ยอมรับความเป็นตัวตนของคนอื่นพอสมควร แต่ก็ยังมีเหตุให้ผิดหวังอย่างแรง และเกิดความทุกข์ที่บอกไม่ถูก มักจะต้องใช้เวลาทำใจนานทีเดียว เมื่อใดที่พบว่าคนบางคนที่เราคิดว่าเป็นคนดี เราเชื่อมั่นมาเสมอว่าเขาดี เขาเป็นแบบอย่างที่เราเคารพศรัทธาเชื่อถือ ไม่ได้เป็นอย่างนั้น มีหลายเหตุหลายปัจจัยทำให้คิดได้ว่าตัวเองเชื่อมั่นผิด เหตุการณ์แบบนี้เกิดน้อยครั้งมาก เพราะตัวเองก็ไม่ได้คาดหวังอะไรในตัวใครสักเท่าไหร่ ที่จำได้จนถึงบัดนี้ก็มีสักไม่ถึง 5 คนด้วยซ้ำ แต่ก็ทำให้ความรู้สึกย่ำแย่ได้มากพอๆกัน หาวิธีปล่อยวางได้ยากจริงๆ อ่านกลอนบทนี้ของ วรกมล แล้วก็พอจะทำใจให้หยุดเสียใจได้บ้างแล้ว จึงขอนำมาเผื่อแผ่ให้คนอื่นที่อาจมีอาการ ผิดหวัง อะไรเหมือนกัน ไว้เป็นเครื่อง ทำใจ ค่ะ

เพียงเพื่อกำลังใจในยามผิดหวัง

ผิดพลาดย่อมผิดหวัง
คนเราผิดหวังได้เสมอ
แต่อย่ายอมอยู่อย่างสิ้นหวัง

ความผิดหวังบอกเราเรื่องความอดทน
เราสามารถเอาชนะความรุ่มร้อนและอ่อนแอได้
ถึงจะยากแต่ถ้าปฏิญาณอย่างจริงจังยังมีทางแก้ไขได้

ความผิดหวังบอกเราเรื่องการค้นคว้า
เราสามารถเอาชนะความเขลาและเกียจคร้านได้
ถึงจะยากแต่ถ้าจัดการกับตัวเองวันนี้ยังมีทางสมหวัง

ความผิดหวังบอกเราเรื่องความไม่ประมาท
เราสามารถเอาชนะความเผลอเรอและหลงลืมได้
ถึงจะยากแต่ถ้าฝึกฝนวันนี้ยังมีทางเป็นไปได้

ความผิดหวังบอกเราเรื่องการช่วยเหลือ
เราสามารถเอาชนะความใจแคบและมีอคติได้
ถึงจะยากแต่ถ้าเพาะเมตตาวันนี้ก็ยังไม่สายเกินไป

ความผิดหวังบอกเราเรื่องความตั้งใจจริง
เราสามารถเอาชนะความหวั่นไหวและหวาดกลัวได้
ถึงจะยากแต่ถ้าเริ่มต้นวันนี้ยังมีทางสำเร็จ

สิ่งที่เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นแล้ว
วิตกกังวลไปก็มีแต่จะปวดร้าวยิ่งขึ้น
เหมือนตะปูยิ่งตอกก็ยิ่งจมลึก  

สิ่งที่เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นแล้ว
ไม่ว่าจะหนักหรือเบาแล้วมันก็จะผ่านไป
เหมือนกิ่งไม้แกว่งไกวเพราะแรงลมที่สุดก็สงบนิ่ง 

สิ่งที่เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นแล้ว
เสียใจมากไปก็ไม่ช่วยให้สมหวัง
เหมือนนกหลุดจากกรงไปแล้วร้องเรียกอย่างไรก็ไร้ผล 

สิ่งที่เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นแล้ว
แต่ใช่ว่ามันจะเกิดขึ้นอยู่ร่ำไป
เหมือนการหกล้มแม้ว่าจะเจ็บปวดแต่เราก็ป้องกันได้ 

สิ่งที่เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นแล้ว
คิดถึงการแก้ไขย่อมมีประโยชน์กว่า
เหมือนถูกหนามตำสิ่งแรกที่ควรทำคือดึงหนาม

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการเชื่อว่าบกพร่องดีกว่าไม่สร้างสรรค์
แต่เราจะไม่คอยความสมบูรณ์ เราเพียงไม่ประมาท 

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการเชื่อว่ายังมีเพื่อนที่เข้าใจและอยากช่วยเหลือ
แต่เราจะไม่คอยพึ่งเพื่อน เราจะเป็นเพื่อนของตนเอง 

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการเชื่อว่าโชคคงเข้าข้างสักวันหนึ่ง
แต่เราจะไม่คอยโชคช่วย เราเริ่มช่วยตัวเองก่อน 

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการเชื่อว่าความพยายามทำให้เราเข้าใกล้ผลสำเร็จ
แต่เราจะไม่คอยผลสำเร็จ เราสำเร็จแล้วด้วยการพอใจ 

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการเชื่อว่าเรายังมีโอกาสอีกมาก
แต่เราจะไม่คอยโอกาส เราสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ 

ขอบคุณ GotoKnow ที่ทำให้มีที่เตือนตัวเองให้เริ่มต้น"คิด"และ"ทำ" สิ่งที่มีประโยชน์ต่อไปดีกว่า ไม่หยุดตัวเองไว้ที่ความเสียใจนานเกินไป

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 51664
เขียน:
แก้ไข:
ดอกไม้: 1
ความเห็น: 7
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (7)

คุณโอ๋ทำดีแล้วค่ะ ขอให้กำลังใจค่ะ

Cheer P'O+ krab....

Have a nice day to you and your family at there krab.

ดีใจจัง ที่เป็นแฟนหนังสือของวรกมล พี่ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ตามซื้อเก็บไว้หลายเล่ม ชอบอ่านมากๆ  โดยเฉพาะเพียงเพื่อกำลังใจทั้ง 2 เล่ม ภาพสวยมาก  ข้อความและภาพ เป็นเรื่องกาลชัวิตดีๆ  มีสาระให้คำตอบการดำเนินกิจต่างๆ   กำลังใจเป้นสิ่งสำคัญในการทำทุกอย่าง  สามารถเกิดประสิทธิผลเกินเกณฑ์ปกติ  ผลิผลให้งามยิ่ง  *\/*

ชอบบทกลอนนี้มากเช่นกันค่ะ แต่ตอนนี้สำหรับตัวเองคิดได้ว่า คงจะไม่มีใครที่ดีไปซะหมด และคงจะไม่มีใครที่เลวไปซะหมดเช่นกัน และจะพยายามมองหาข้อดี ในด้านดี ๆ ให้ได้ (แม้บางครั้งจะยากส์) ก็ต้องทำ..(ใจ)

 คิดเชิงบวก  มองคนในแง่ดี  เคารพในศักดิ์ศรีของเพื่อนมนุษย์ ทำอยู่แล้วนี่ครับ … ที่น่าจะใช้เป็นเกราะป้องกันอันตรายจาก ความทุกข์ เพราะผิดหวังในตัวคน น่าจะได้แก่การทำใจไม่ให้อยู่ในความประมาท คือ คิดไว้เสมอว่าอะไรๆมันล้วนแปรเปลี่ยนไปได้ตามเหตุปัจจัยที่สลับซับซ้อน .. พอเผชิญเรื่องอะไรที่แปลกไปจากที่เราคาดหวัง ก็จะอุทานในใจได้โดยทันทีว่า "เช่นนั้นเอง"

ขอบคุณทุกท่านเป็นอย่างยิ่งค่ะ ซาบซึ้งในน้ำใจจริงๆ พยายามที่จะไม่เป็นคน sensitive ไม่เข้าเรื่องมากเกินไปอยู่ค่ะ

ตามมาอ่าต่อจากบันทึกของท่านอจ.นพ.สมบูรณ์ค่ะอ่านแล้วได้สติและกำลังใจขึ้นมาอีกมากค่ะ...ตัวเองก็มีทุกข์จากเทวปุตรมารอยู่หลายแบบหลายหนแต่ก็ไม่เกินห้าเหมือนกัน...โดนใจกับประโยคที่ว่าความผิดหวังบอกเราเรื่องการช่วยเหลือ เราสามารถเอาชนะความใจแคบและมีอคติได้
ถึงจะยากแต่ถ้าเพาะเมตตาวันนี้ก็ยังไม่สายเกินไป และเราให้กำลังใจตนเองได้ ด้วยการเชื่อว่ายังมีเพื่อนที่เข้าใจและอยากช่วยเหลือ แต่เราจะไม่คอยพึ่งเพื่อน เราจะเป็นเพื่อนของตนเอง...