พระคุณครู l ช่างถ่ายภาพ

แรงผลักดันอย่างหนึ่งที่หนุนให้หนูกลับมาเขียนงานด้วยใจที่มุ่งมั่นอีกครั้ง ด้วยเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา มีพี่ที่ทีกบ้องถ่ายภาพ น่าจะเป็นลูกศิษย์หลวงปู่ 

หนูเพียงคุ้น ๆหน้าท่าน ในจังหวะที่หนูจะเข้าไปกราบลา พร้อมกับเด็กๆ และเเม่ครูก็เมตตาตามมา

พี่เขาขอถ่ายภาพรวมทุกคนกับหลวงปู่ 

ความตั้งใจ ความเคารพ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นพี่ช่างถ่ายภาพ ณ ขณะนั้น ทำให้หนู้รู้สึกประทับใจ

ท่านยกมือไหว้ท่วมหัว แล้วค่อยถ่ายภาพ ด้วยความตั้งใจและเคารพ

แม้ขณะที่ยังไม่เห็นภาพ

ก็รู้สึกได้ว่า ภาพต้องออกมาเยี่ยมแน่ๆ


หลวงปู่เมตตาถ่ายภาพกับแม่ครูกะปุ๋ม ร่วมกับสังกะสีน้อยและแม่ออกน้อย


ช่างภาพขอถ่ายอีกภาพรวมแม่ออกน้อย


แล้วก็จริงๆ

เป็นภาพที่งดงามมากในความรู้สึกของหนู

เป็นภาพที่ต้องบอกว่า ภาพนี้ต้องขยายและเก็บรักษาไว้

บันทึกไว้ ณ วันที่ 6 มกราคม 2556

เหล่าแม่ออกน้อยกับแม่ครู และหลวงปู่

สายบุญแม่ครูกะปุ๋ม ทุกคนคือ ผู้ที่แม่ครูกะปุ๋ม ช่วยบ่มเพาะขัดเกลา นำพาให้ออกจากสภาวะถูกกิเลสครอบงำ


พี่เขาสร้างความประทับใจด้วยการถ่าย


หนูถามตนเอง แล้วหนูหล่ะ

ทำอะไรได้

เผยแพร่คุณงามความดีของครู

ด้วยการ capture สิ่งต่างๆ ถ่ายทอดออกมาเป็นตัวอักษร เล่าเรื่องราวผ่านบันทึก 

เรื่องราวดีๆ เกิดทุกวินาที ที่มีลมหายใจ

ยิ่งอยู่ใกล้ๆ แม่ครู

ธรรมะจากท่านเป็นธรรมะที่เป็นธรรมชาติ

เป็นปัจจุบัน ที่ควรค่ากับการเผยแพร่และบันทึกไว้


เพราะมีการบันทึกเรื่องราว

เราจึงได้มีโอกาสได้อ่าน พระไตรปิฏก เพราะพระอานนท์ท่านเป็นผู้เลิศในการจดจำข้ออรรถ ข้อธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เหมือนที่ครูกะปุ๋มเคยเอ่ยไว้ว่า note taker มีมานานแล้ว ต้นแบบที่ดีเยี่ยมก็คือ พระอานนท์


การได้ฝึกฝนตนเอง ให้รู้จักบันทึกสิ่งที่เห็น สิ่งที่ได้เรียนรู้ และรู้สึก

ทำให้ได้เปิดมุมมองของตนเองด้วย 


ขอบพระคุณช่างภาพที่สอนความตั้งใจ

ท่านหนูด้วยการทำให้ดูอย่างแท้จริง


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้ชีวิต



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะท่าน ใบไม้ร้องเพลง

มาให้กำลังใจค่ะ

เขียนเมื่อ 

บันทึกเรื่องราวผ่านตัวอักษรและภาพถ่าย

บันทึกความรู้สึกผ่านช่องว่างระหว่างบรรทัด...^__^

แวะมาส่งกำลังใจแด่ note taker ค่ะ

ได้ทบทวนความทรงจำดีๆผ่านบันทึกและภาพถ่ายเช่นนี้ เป็นความสุขที่บอกเล่าได้นะคะ