หมูหย็อง pork floss มักสะกดผิดว่า หมูหยอง เป็นของกินทำด้วยหมูเนื้อแดงปรุงรส ต้มเคี่ยวให้เปื่อยจนงวด นำไปผัดจนแห้ง ขยี้ให้เป็นฝอย มักใช้รับประทานด้วยอาหารอื่น เช่น โรยข้าวต้มหรือโจ๊ก หรือเป็นเครื่องปรุงอาหารอื่น เช่น เป็นไส้ซาลาเปาหรือเป็นหน้าข้าวตัง หมูหย็องกำเนิดมาแต่มณฑลฮกเกี้ยนสาธารณรัฐประชาชนจีน พบเห็นบ่อยในอาหารของชนชาตินี้ ผู้ไม่พึงใจรับประทานสุกร เปลี่ยนไปใช้เนื้อสัตว์อื่นหย็องแทน เช่น ชาวมุสลิมนิยมรับประทานไก่หรือเนื้อหย็องเป็นอันมาก โดยเฉพาะในหน้าเราะมะฎอนและฮารีรายออีดุลฟิฏริ และจีนบางเหล่านิยมปลาหย็อง จีนเรียกหมูหย็องว่า "โร่วซง" (จีน: 肉鬆;พินอิน: ròusōng) และปลาหย็องว่า "ยฺหวีซง" (จีน: 魚鬆;พินอิน: yúsōng) อังกฤษเรียกหมูหย็องว่า "meat wool", "meat floss", "pork floss", หรือ "pork sung"
ส่วนผสม เนื้อหมูแดง 1 กิโลกรัม น้ำตาลทราย
200 กรัม ซีอิ้วขาว 20 กรัม เกลือป่น
4 กรัม โป๊ะกั๊กผสมอบเชย 1 ห่อ
วิธีทำหมูเนื้อแดง เลาะมันและพังผืดออกให้หมด หั่นตามยาวของเส้นเนื้อ ประมาณ 2-4 นิ้ว จะได้ก้อนเนื้อคล้ายก้อนลูกเต๋า นำเนื้อหมูที่หั่นเตรียมไว้ไปต้ม โดยใส่น้ำให้ท่วมก้อนเนื้อหมู เติมซีอิ้วขาวเกลือป่น และอบเชยโป๊ะกั๊ก ลงไปต้มด้วยกัน เมื่อต้มน้ำเดือด ให้ตักฟองที่เกิดจากการต้มออกให้หมด ต้มประมาณ 2-3 ชั่วโมง เนื้อสุกรเริ่มเปื่อย เมื่อเนื้อเปื่อยเติมน้ำตาลทราย ต้มต่อจนน้ำเกือบแห้ง ใช้ไม้พายตีก้อนเนื้อให้เป็นเส้น พร้อมที่จะนำมาหมูหย่อนในกระทะต่อไป การหยองเนื้อหมู ใช้ไฟอ่อน ๆ ในขั้นแรก ผัดโดยใช้ไม้พายกวน และตะหลิว ผัก เนื้อหมูในกระทะ ให้เป็นเส้นเล็ก ๆ ฝอย ๆ โดยทำให้เส้นใยเนื้อหมู ได้รับความร้อนเท่า ๆ กันทุกเส้น เมื่อหยองได้ระยะหนึ่งเส้นใย เริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอ่อน ๆ ไม่ต้องใช้ไม้พาย ให้ใช้เฉพาะตะหลิว เท่านั้น เพราะไม้พายจะทำให้เส้นใย เนื้อหมู ที่แห้งร้อนขาด ป่นให้เป็นเส้น ผัดหมูหยองในกระทะจนแห้งโดยใช้ไฟอ่อน ๆ นำหมูหยองออกจากกระทะ รอให้เย็นบรรจุภาชนะปิดให้สนิท สามารถเก็บไว้ได้นาน
