ผมได้เสนอสูตรข้าวหลามคาวไปนานหลายปีแล้ว (บ๊ะจ่างเผาในกระบอกไม้ไผ่นั่นเอง  จะหอม สะอาด อร่อย กว่าบ๊ะจ่างจีนมาก )  วันนี้จะมาเสนอหนมครกคาวบ้าง แถมแห้งหนึบเหนียวเคี้ยวมันดีกว่าหนมครกปกติ

ขนมครกเป็นขนมหวานคู่ชาติไทยมานาน แต่วันนี้มีแต่คนบ้านนอกกิน  จะหวังให้ไปบินลอยฟ้าหน้าหอการบินไทยคงยาก เพราะพวกกก.บห. จบโท  เอก ผูกไท ใส่สูตจากเมืองนอก เขาจะให้มีแต่ขนมฝรั่งต่างชาติ สากล  โดยมองไม่เห็นหัวขนมที่พ่อแม่เขาป้อนปากมากะมือ

สองวันก่อนผมมีบุญได้กินหนมครกร้อนๆ แสนอร่อยจากตลาดสด  ที่หนังกรอบ หน้ามัน มีหอมซอยโรยหน้า โซ้ยไปสองกระทง จนพุงกาง  (ทำไมต้องหอมด้วย  เอาเป็นผักชี หรือ กระเทียมเจียวไม่ได้หรือ...คนไทยมักไม่ตั้งคำถาม เขาทำมาให้ก็กินกันไปตามนั้น)

แต่ผมกินไปคิดไปว่า เอ แม่อร่อยเพียงนี้...แต่เราจะต่อยอดให้ดีกว่านี้ได้ไหม 

แล้วผมก็ว่าผมคิดได้นะ คือผมว่าของเดิมเขาก็หร่อยดีหรอก   แต่คนเรามันมีรสนิยมต่างกัน อาจมีคนที่อยากกินอะไรที่ท้าทายกว่านี้ก็เป็นได้ 

ดังนั้นผมเลยคิดสูตรหนมครกใหม่ ให้นัวกว่า และทำง่ายกว่า (อย่างน้อยก็ไม่ต้องโม่แป้งแหละหวา  ไม่ว่าจะจ้างผีหรือจ้างคน)  สูตรหนมครกของผมเป็นดังนี้ครับ

คือแทนที่จะใช้แป้งข้าวจ้าวผสมน้ำให้ข้นๆ เป็นฐาน ผมจะใช้ข้าวเหนียวสุก (หรือข้าวเจ้าสุกก็ได้)  เป็นฐาน  จากนั้นเอาข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด เกลือ น้ำตาล พริก  มาผสม โขลกให้เข้ากันพอหยาบๆ  (มือหนักเบาในแต่ละส่วน หรือจะใส่อะไรเพิ่มเข้าไปก็แล้วแต่รสนิยมส่วนตน ...เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ เช่น แมงดา  กระเทียมเจียว ยี่หร่า กระวาน โรสแมรี่ นม เนย ชีส ปล้าร้า กุ้งแห้งป่น ไม่ว่ากัน..เอาโลด) 

จากนั้นเอาสารผสมดังว่ามาตัก อัดเข้าไปในเบ้าถาดขนมครก  ที่ทาฉาบไว้ก่อนแล้วด้วยน้ำมันงา (ที่ฮ้อม หอม)  ...อัดปาดให้แน่นเรียบด้วยใบพาย  ปิดฝาชีอบไว้ด้วยไฟร้อนซักซ้ามหน่าถี่  (three mins.)  เปิดฝา แคะออก กิน

ผมเชื่อว่ามันจะหร่อยหลาย เพราะหนังด้านนอกกรอบเหมือนข้าวตัง  ส่วนเนื้อในก็ไม่เละเหมือนหนมครกปกติ  แต่ออกนุ่มๆเหนียวๆ แห้งๆ  ทำให้กินง่าย แม้ทิ้งไว้นานจนเย็นชืดแล้วก็ตามที  มันจะคล้ายๆ ข้าวจี่อีสาน

ถ้าจะให้หวานมันอาจเอาหัวกระทิผสมใบหอมเขียวหั่น หยอดลงไปก่อนปิดฝาชีอบก็ยังได้  เพื่อจะได้เหมือนหนมครกหวานที่ฝันหา

จะเรียกชื่อขนมครกคาวนี้ว่าอย่างไรดี เพราะว่ามันคาวนะ ไม่หวาน จะเรียกว่าขนม ก็กระไรอยู่

...คนถางทาง (๒๑ ธค. ๕๕)