"ใครเอาเนยแข็งของฉันไป" เป็นหนังสือเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงในสังคม การใช้ชิวิตของคนในเมืองหนึ่งที่ต่างต้องแสวงหาความสุขมาใส่ตัวเอง และยึดติดกับสิ่งของที่ตัวเองหามาได้และเมื่อมันหายไปก็รู้สึกเเสียดายกับสิ่งเหล่านั้น
ก็เปรียบกับ "เนยแข็ง" เป็นวัตถุสิ่งของ ซึ่งเป็นสัจธรรมแห่งอนิจจังตามที่คนไทยชาวพุทธรู้จักกันดี การเอาเนยแข็งไปคือการเปลี่ยนแปลง ถึงกระนั้นก็ตามชาวพุทธหลายคนก็ทำใจยอมรับไม่ได้ในเมื่อลิ้มรสของเนยแข็งก็ไม่สามารถลืมรสของเนยแข็งชิ้นนั้นได้ มีแต่มุ่งมั่นที่จะฟันฝ่าอุปสรรคต่าง ๆ โดยไม่ย้อท่อ และไม่มีความกลัวที่ะจะต้องผจญกับสิ่งที่เกิดขึ้นใหม่ ๆ พร้อมทั้งทำให้การทำงานนั้นสนุกในขณะที่เกิดขึ้นการเปลี่ยนแปลงนั้น ๆ ก็สามารถที่จะประสบความสำเร็จได้
