วันเสาร์ ที่ 15 ธันวาคม 2555
กราบสวัสดีค่ะครู
เช้านี้ตื่นขึึ้นมาตีหนึ่งกว่า ภาวนาแล้วก็ลงไปเขียนบันทึก พอข้างนอกอากาศหนาวหนูก็จะหลับ จึงเอาโน๊ตบุ๊คมาเขียนในเต้นท์รู้สึกอุ่นดี
ส่งการบ้านเสร็จได้เวลาอีกสิบนาทีตีสี่จึงของีบกับตนเอง 15 นาทีแบบตั้งใจนอน ล้มตัวลงนอนหายใจไปเรื่อย ๆ รู้สึกเหมือนถูกดูด ใจหายเหมือนตกจากที่สูง แล้วก็ฝันเห็นไปเห็นตนเองเหมือนใช้ชีวิตอะไรสักอย่าง แล้วก็มารู้ความลับว่าที่แท้ก็เป็นกลุ่มทดลองแล้วก็ตื่นขึ้นมาแบบนาฬิกาปลุกยังไม่ดัง
กราบพระทำวัตรเช้าแล้วค่อยออกจากเต้นท์ ลงมายังขำท่าออกของตนเองที่ไม่สำรวมเจอครูใจรู้สึกสะดุ้ง ได้ยินครูเอ่ยอะไรสักอย่าง จึงเดินไปหาใกล้ ๆ หนูไม่ได้ยินประโยคข้างหน้าได้ยินแค่
....เอาเด็กๆไปด้วย
สรุปทำผิดเพราะครูบอกว่าไม่ต้องเอาเด็กๆไปด้วย
หนูมานั่งถามตนเองค่ะ ไม่ได้อยากทำผิด แต่ก็เป็นอย่างนี้ทุกที ถ้ามันมีการคิดวางแผนเพื่อกลั่นแกล้ง จิตนี้คงเลวร้ายมากทีเดียว หนูอยากจะเข้าใจจิตตนเอง มันเป็นอะไรกันแน่ ถึงคอยทำให้ครูเหนื่อยร่ำไป รับรู้ว่าเป็นเหตุปัจจัยที่เพิ่มภาระให้ครู
ทำกับข้าวก็ทำนึ่งปลา น่าห่วงที่ของที่จะใช้ไม่มี หนูไม่ได้ซื้อมา เป็นความชะล่าใจ กับตนเองที่คิดว่าครัวมีแน่ ๆ แค่พริกกับกระเทียม เอาเข้าจริงๆไม่มี เสยเวลากับการหาของโดยใช่เหตุ แต่ก็ทำเสร็จหกโมงกว่าๆโดยมีน้องภัสช่วยตักลงถาดให้ระหว่างที่หนูตำน้ำพริก รสชาดให้ความรู้สึกโอเค หนูตั้งใจจะลองสูตรที่ครูบอกคือ เติมมะเขือเทศจึงคั่วพริกก่อน ตอนแรกไม่มีกระเทียมจึงใช้หอมแดงเอา รสชาดเปลี่ยนแต่ก็กลมกล่อมไปอีกแบบค่ะ
เข้ามาข้างใน
ครูเรียกไปให้ลบบันทึกที่เขียนเพราะจะเป็นเหตุสร้างความวุ่นวาน
หนูรีบดำเนินการแต่ก็รู้สึกเพลียกับตนเอง
ครูสอนแล้วแต่หนูก็ยุงแย่อยู่
ใจแทบไม่อยากขึ้นศาลา แต่ก็ต้องไประลึกว่า "ต้องฝืน"
รับรู้กับตนเองว่า "เอาอีกแล้วข้างในเต็มไปด้วยความขุ่นมัว"
ลงศาลามาตักข้าวฝากน้องมาถวายครู เห็นครูทานอาหารได้ก็รู้สึกอุ่นใจ หนูคิดไม่ดีการอยู่ใกล้ครูจะเป็นการเพิ่มภาระจึงเลี่ยงมาทำงานห่างๆ แต่ครูก็เมตตา เสร็จงานข้างในก็ออกมาทำลูกประคบ ครูเข้ามาเช็ค เจเว่าหนูซื้อของไปไม่ตรง ที่สั่ง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเพลียกับหนูเอง และครูก็เหน่ือยที่ต้องคอยบอก
ลูประคบเสร็จด้วยที่ครูเมตตาให้เด็กๆมาช่วย ผู้ชายช่วยหั่นเด็กผู้หญิงช่วยห่อ ได้ 37 อันกันไว้ส่วนต่าง ๆ แล้วก็เหลือแจกประมาณ 27 อัน
เห็นครูเข้ามาพักจึงบอกเด็กๆว่า อยู่ข้างนอกก่อน แต่พอทุกอย่างเสร็จก็เข้ามา พร้อมๆกันค่ะ
บ่ายๆหนูไปประคบให้คุณยายชี วันนี้เส้นอ่อรลง แต่ก็ยังคงแข็งอยู่
แต่ข้างในหนูหมองปั่นป่วน เด็กๆก็มาช่วยประคบร่วมแรงแข็งขัน
เสร็จแล้วมากวาดตาด รู้สึกว่าใบไม้เยอะพยายามทำกับตนเอง
หนูคงทำแค่ภายนอกใช่ไหมเจ้าค่ะ ไม่ขัดถูเข้าไปข้างในเลย จึงแทบหมดแรงกับตนเอง
หนูต้มอุปกรณ์ เตรียมพร้อมรอใช้กับครู ทราบว่าครูคงแทบหมดแรงเพราะต้องสอนต่อ
หนูมาพักทำดีท๊อก ได้ยินเสียงครูให้เด็กๆเดินจงกรม จึงอาบน้ำ เห็นครูเดินภาวนา หนูจึงทำวัตรเย็นเข้าเตนท์ภาวนาแล้วก็นอนเจ้าคะ
ศีลวันนี้อย่างหยาบแบบเพียงเอาตัวรอด แต่มาหนักที่หนู่เพ่งโทษตนเอง น้อยใจครูผิดศีลข้อหนึ่งเลยทำให้ไม่ก้าวหน้าสักที
