สิ่งที่ควรทำในการใช้ชีวิตประจำวัน.....

1. ใช้เวลาในช่วงเช้าให้สบายเบิกบาน

2. อย่ายึดติดกับการโกธรใครบางคน

3. มีรอยยิ้มบนใบหน้า

4. หยุดการบ่นที่ไร้สาระ

5. ใส่ใจและดูแลสุขภาพ

6. ไม่ยืมเงินคนอื่น

7. จัดสรรและใช้เงินของคุณที่หามาได้

21.40 น. ของวันที่ 16 ธันวาคม

ผมนั่งอยู่ที่นั่งรอรถทัวร์...เพื่อเดินทางมากรุงเทพฯ ...ทิมดาบแอบเศร้าเล็กน้อยกับการเดินทางของผม

ผมบอกว่า...ให้เข้มแข็งและดูแลคุณแม่...และคุณย่าด้วยนะครับ

ระหว่างรอรถ...เห็นหนังสือที่บริการลูกค้า...เป็นขั้นเวลา...ผมหยิบหนังสือขวัญเรือนมาอ่าน...เป็นเล่มของเดือน กรกฎาคม 2553...ผ่านมาสองปีแต่หลายๆ คอลัมน์ยังไม่ล้าสมัยและน่าเบื่อเลย....

เพราะผมชอบคอลัมน์ของ "คุณโดม วุฒิชัย" และ "คุณวิรัตน์"

และมีบทความสั้นๆ แนะนำร้านกาแฟในตัวเมืองเชียงราย...ที่อยู่ในบริเวณวัด....

สร้างจากแรงบันดาลใจจากสุภาพสตรีชาวตะวันออกที่หลงรักวัด...และเมืองไทย...จนกระทั่งตายที่นี้

ผมอ่านไปเศร้า...เหงา...ที่ผนวกกับความเศร้าของผมที่ต้องจากบ้านเช่นกัน...แต่มีความสุข

และมีกำลังใจ...และเข้าใจจิตวิญญาณกับการที่เราทำอะไรบางอย่างแลกอะไรบางอย่างที่มีคุณค่า...

และทอดทิ้งอะไรบางอย่างที่มีคุณค่าด้วยเช่นกัน

"สิ่งที่ควรทำในการใช้ชีวิตประจำวัน"

เป็นตัวหนังสือที่เขียนติดหน้าร้านกาแฟ ร้าน Heaven on Earth หอมประหนึ่งความรัก, กาแฟ...แห่งนี้...

03.20 น. ของวันที่ 17 ธันวาคม 2555

ผมมาถึงหมอชิต กรุงเทพฯ...ลงรถมาด้วยความอิ่มในการนอน...เพราะคืนก่อนเดินทางนอนน้อยไปหน่อย...

มาถึงคิวแท๊กซี่...ทำไมไม่ได้รอเลย...ตกใจมากครับ...เพราะปกติรอไม่ต่ำหนึ่งชั่วโมง...เปิดประตูคันแรก..ก็รับผมเลย

กรุงเทพฯ ยังมีแสงสีเช่นเคย...บนรถแท๊กซี่...ปกติผมจะเปิดฉากคุยกับคนขับก่อน เรื่องทั่วไปเรื่อยเปื่อย...ดิน น้ำ ลม ไฟ ...กีฬา....ยกเว้น เรื่องการเมือง....และความแตกต่างทางศาสนา...ท่ามกลางเสียงวิทยุ...ที่เปิดคลอเกี่ยวกับชาวแท๊กซี่

แต่วันนี้ผมมาแปลกครับ...ผมนั่งมองตึกรามบ้านช่อง...มองไปมองมารูปทรงการก่อสร้าง...ผังเมืองเหมือนกันมาก...มองไปมองมา...ถ้าใครมาปล่อยผมทิ้งไว้...ต้องหลงทาง เพราะความเหมือนมีน้อยกว่าความแตกต่าง

สักพัก...คนขับก็ชวนคุยเรื่องมวย..."คุึณบัวขาว" ที่ต่อยกันเมื่อวาน...ผมได้เนื้อหาสาระว่า....คุณบัวขาวชนะฝรั่ง....และคนขับก็บอกว่า...อีกหน่อย...มวยไทยแชมป์โลกต้องเป็นฝรั่ง...

(ผมก็ไม่แปลกใจ เพราะกีฬาประจำประเทศของหลายประเทศ เช่น เกาหลีกับเทควันโด...ไทยเรายังได้แชมป์เลยครับ

นั้นแสดงถึง "ความเป็นสากล"

แต่ที่น่าห่วงคือ ลูกหลานของเราไม่ให้คุณค่ากับมวยไทยของเราเอง....)

ประโยคในวงเล็บผมคิดในใจเงียบๆ บนรถ...

ไม่นานก็มาถึงที่ผมต้องการลง...ผมเดินขึ้นสะพาน...แต่ก่อนถึงที่พัก...มีร้านอินเตอร์เนตเลยแวะก่อน

ขออ่านบันทึกของทุกคนในบ้าน...และเขียนบันทึกทิ้งร่องรอยความคิดฝากไว้ที่บ้าน

เพราะไม่ใจว่า...ที่พักจะเก็บเงินค่าที่พักของวันอาทิตย์ หรือวันจันทร์

เพราะผมยังนึกถึง ...