วันพฤหัสบดี ที่ 13 ธันวาคม 2555
กราบสวัสดีค่ะครู
เช้านี้ตื่นขึ้นมา ลุกตึงตังเขียนบันทึก เพราะเหมือนตื่นหลายทีแต่ไม่ลุกสักที ตั้งแต่ตีสอง ตื่นอีกทีตีสาม ตื่นอีกทีตีห้า ลุกขึ้นมาล้างหน้าหุงข้าว ทำอาหาร แล้วก็ออกไปวิ่ง วันนี้วันพระ ที่วัดจะยกสำรับสายหน่อย เข้าไกราบฟังธรรม ท่านเมตตาเทศน์เรื่อง มีวาสนาแล้วที่ได้เกิดมาเป็นคน มันฝึกได้ เข้าใจธรรมะได้ ดีกว่าหมาที่แม้มันจะฝึกได้แต่มันบรรลุธรรมไม่ได้ แม้จะมายืนข้างๆเจ้าของที่ใส่บาตรก็ตาม เป็นคนให้ทำเอา ทำบุญให้ตนเอง ด้วยการหมั่นภาวนา ที่นี่จัดสถานที่เพื่อนให้คนสะดวกมาภาวนา ฟังธรรมก็รู้สึกโล่งอยู่ภายในเจ้าค่ะ กราบพระระลึกทำวัตรเช้าแล้วค่อยออกมา ทำงาน วันนี้มีอะไรต้องทำเยอะแต่ข้างในหนูออกอาการขี้เกียจ ลากมันไปทำงาน กลายเป็นว่า น้องวิเคราะห์อัลกอฮอล์ในเลือดหนูจึงเพียงแค่สังเกตการณ์ก่อน ตั้งค่าเสร็จก็รออย่างเดียวค่ะ เข้ามาทบทวนดูงานสารระเหย อืมใกล้จะถึงรอบเวลาหนูจึงตัดสินใจทำ จากที่เคยมีปัญหาข้อมูลไม่มาตอนออกรายงานผล หนูเลือกที่จะแก้ที่ตนเองโดยการเช็คก่อนว่าข้อมูลมาไหม หากไม่มาก็จะโทรแจ้งแล้วค่อยเริ่มวิเคราะห์ลดความขุ่นมัว แก้ไขงานตนเองแบบง่ายๆไม่กดดันเจ้าค่ะ พี่ๆเห็นหนูทำบางทีก็รู้สึกว่าง่าย แต่ปัญหาไม่ถูกแก้ไข เราจึงจัดการทำบันทึกการติดตามนักวิชาการคอมฯเกี่ยวกับปัญหาของโปรแกรมเก็บหลักฐานเชิงสถิติง่ายๆเพื่อชี้ปัญหา เพื่อร่วมหาทางแก้ไข
กว่าจะลงมือทำก็บ่ายเจ้าค่ะ พี่ๆจนแซวว่า เริ่มสายนะ แล้วบ่ายๆก็มีช่างมารับรถไปซ่อมและตรวจสภาพเจ้าค่ะ ก็เหมือนหนูทำสาม สี่เรื่องไปพร้อมกัน แม้จะไม่กดดันตนเองนัก แต่ก็รู้สึกหนักๆที่หัวกับคอเจ้าค่ะ แสดงว่าลึกๆก็ยังมีกังวล และแล้วก็น่าทึ่งกับตนเองว่า ทุกอย่างเสร็จก่อนเบิกงานเจ้าค่ะ วิเคราะห์และลงผลเสร็จรอแค่พิมพ์ รถมาส่งหนูจึงต้องลงไปเกรงใจกลัวเขารอเพราะต้องไปรับที่ร้าน รับเสร็จตัดสินใจไปซื้อกะละมังและจะดูผ้าด้ายดิบ กะละมังได้โอเึกับตนเองเจ้าค่ะ แต่ผ้าด้ายดิบไม่ใช่แบบที่หนูตั้งใจไว้ กะว่าจะซื้อเป็นพับ เผื่อทำบูกประคบด้วย หน้ากว้าง 90 เซนติเมตร ยาว 36 เมตร ราคา 600 ตกเมตรละ 16 บาทกว่าๆ แต่ผ้าไม่ค่อยโอเคนักเจ้าค่ะ เลยชะลอกับตนเองก่อน
แวะซื้อเครื่องปรุง โทรหาน้องภัสไม่ติด แต่ก็ไม่ได้กังวลนักเพราะว่าจะซื้อตอนเช้าอยู่แล้วเจ้าค่ะ ระหว่างกลับบ้าน หลวงพี่โทรเข้ามา จึงได้โอกาสกราบเรียนท่านเรื่องที่ครูเมตตาชี้เมื่อวานว่า ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นก็ให้ พิจารณาลงไตรลักกษณ์ หากเป็นปัญญาจะไม่สงสัย ไม่อยากถามและจะแจ่มแจ้งกับตนเอง หากมีข้อสงสัยอะไรก็ให้กราบเรียนถามหลวงปู่ ครูคะเป็นเรื่องน่าทึ่งที่พระพี่ชายได้รับหน้าที่เพิ่มคือ คอยนวดถวายหลวงปู่ วันนี้ได้ไม้นวดมาใหม่ หลวงปู่เมตตาให้นวดถวาย ท่านเล่าว่า ก็นวดไม่เป็นหรอกแต่หลวงปู่ท่านเมตตาและชอบให้นวดถวายเจ้าค่ะ หนูฟังแล้วก็ยิ้มแชร์กับหลวงพี่ว่า หนูก็นวดไม่เป็นแต่ครูเมตตาให้นวดถวายจนนวดพอได้ ณ ปัจจุบัน และเมื่อเช้าหลวงปู่ก็เมตตาให้พระมาเรียกหลวงพี่ให้ไปดูวิทยุให้ ว่าเสียรึอย่างไร ว่าหาสถานีหลวงตาไม่ค่อยเจอ ติดๆดับ ๆ หลวงพี่เอ่ยว่า "ท่านเองก็ซ่อมวิทยุไม่เป็นแต่หลวงปู่เมตตาก็ต้องลองดู"
คุยกันไปเรื่อยเหมือนช่วยเติมกำลังใจในเส้นทาง ท่านเอ่ยกับหนูแบ้วรู้สึกประทับใจเจ้าค่ะว่า
"เดี๋ยวนี้ ไม่ว่าอย่างไร ใครจะว่าอย่างไร เราก็ยึดเอาคำสอนหลวงปู่ ท่านจะอยู่หรือไม่อยู่เอาก็ปฏิบัติไปตามหลักที่หลวงปู่ให้ไว้ ไปทางนี้แหละไม่ผิด ไม่ได้มาบวชเอาอะไร บวชฝึกตนเอง ใครจะเอาอะไรก็ช่างเขา แถวนี้พระไม่ค่อยภาวนาก็มี เราดูก็ออก แต่ก็ช่างเขา เราก็ทำของเรา"
ฟังแล้วมีกำลังใจและอนุโมทนากับท่านเจ้าค่ะ
แล้วครูก็เมตตาโทรมาสอบถามเรื่องการซื้อของเข้าวัด ทุกครั้งที่ครูโทรมาหนูจะรู้สึกมีพลังมีกำลังใจ ครูเมตตามอบหมายให้ จัดหาชั้นวางจานอีกอัน และซื้อปลามานึ่งแบบที่ทำอาทิตย์ที่ผ่านมา ท่านบอกว่าอร่อย รู้สึกอนุโมทนาสาธุที่ท่านเมตตา แล้วครูก็ชี้ให้ประคบถวายคุณยายทั้งสองวัน ระลึกถึงใจที่ครูเมตตาผู้คนไม่มีประมาณ
วางสายจากครูหนูเปลี่ยนชุดออกไปวิ่ง รู้สึกว่า หนึ่งชั่วโมงวันนี้ผ่านไปเร็วเจ้าค่ะ แต่ฝ่าเท้าก็หนักขึ้นเรื่อย ๆเจ้าค่ะ ช่วงท้ายข้อเท้าหนัก สิ่งที่ได้กลับเป็นนวัตกรรมว่า ถ้าครูเดินทางแล้วต้องประคบหน้าตาอุปกรณ์จะออกมาแบบไหนได้บ้าง ก็ปรากฏขึ้นมา 2 แบบ เป็นกาต้มน้ำ และ ฮอตเพส คิดเสร็จก็ขำตนเองเจ้าค่ะ
แว๊บอีกใจปรารถนา จัดหาอุปกรณ์เตรียมอาหารถวายครูเป็นสิ่งที่อยู่ข้างใน มันก็คิดต่ออีกว่าทำยังไงข้างจะยังร้อน ตลกมากเลยค่ะครู มันคิดถึงฟอร์ยกันร้อนในกระเป๋าเซเว่น ใจคิดว่า ถ้าหามาเย็บเป็นถุงห่อข้าวไว้จะได้อุ่น ๆ แล้วก็แว๊บกับตนเองว่า เป็นความคิดออกข้างนอกแฮะ ย้อนกลับมาที่ผม ขยี้หัวตนเองว่า ถ้าตัดออกไปแล้วผมจะยังเป็นหนูไหม แล้วมันก็ไล่ย้อนไป เรื่อยๆแต่ก็แป๊บเดียวเจ้าค่ะ
กลับเข้าบ้าน ทำวัตรเย็น แล้วก็เขียนบันทึกเจ้าค่ะ
โทรหาน้องภัส คุยถึงเรื่องต่างๆเกี่ยวกับการภาวนาเจ้าค่ะเป็นอีกวันที่เรียนรู้กับตนเองเจ้าค่ะ
