เหมือนเรามีฟันผุแต่ยังติดลูกอม ยังไม่อยากเลิกลูกอม หมอฟันหรือยาดี ๆ แค่ไหนก็ช่วยเราให้ปลอดจากฟันผุไม่ได้

รู้ทุกข์รู้สุข อยู่กับมันและเพียรฝึกตนจนเกิดปัญญา

จากบันทึกก่อน รู้ทุกข์พาให้รู้สุข _ รู้ทุกข์รู้สุขและอยู่กับมันกับตนได้ 

และบันทึก ทุกข์เพราะเทียบ _มีความสุขกับ สิ่งที่เรามี เป็น อยู่คือ กันดีกว่า

 

    วันนี้ได้พูดคุยกับพี่ที่รัก พี่ชี้ทางสว่าง(ด้วยการสอน)ให้ฟังว่า 
เมื่อรู้ทุกข์ รู้สุข อยู่กับมันได้แล้ว รู้จักมันแล้ว    
พาตนก้าวหน้าต่อไปคือ พาตัวหลุดออกจากทั้งทุกข์และสุข ไม่ยึดไม่ติดทั้งทุกข์และสุขและขั้นตอนต่อไปควรมีความเพียรที่จะฝึกตนฝึกปฎิบัติ ใคร่ครวญ ไตร่ตรอง จนเกิดปัญญา(intuition) 


ทุกข์และสุขที่สัมผัส ปรุงแต่ง รับรู้ได้นั้นเป็นความจริง(fact) ที่เกิดขึ้นจริง แต่เมื่ิอเวลาผ่านไป ความจริงเหล่านั้น(fact) เป็นอดีตภพไปแล้ว ไม่เป็นปัจจุบัน 

อย่าไปยึดติด


    เมื่อไหร่ที่ไม่ยึดติด
เท่ากับหลุดวงจรจากทั้งความทุกข์ความสุขแบบหยาบ 
และเมื่ออยู่กับปัจจุบันทุกขณะจิต รู้ตัว มีสติ สมาธิ เกิดปัญญา
จิตอยู่กับภพที่เป็นปัจจุบัน 

การจะระลึกรู้ถึงความสุขแบบประณีตย่อมเป็นเป้าหมายปลายทางได้ในที่สุด 

ขอให้เพียร และมุ่งมั่นที่จะไปในเส้นทางนี้


การที่จะต้องตัด ละทิ้งวงจร การยึดติด ต้องอาศัยการตั้งปณิธาน การมีศรัทธา เชื่อในสิ่งที่สมเด็จพระสัมมาพุทธเจ้าตรัสรู้

ถ้าตนเองไม่ตั้งปณิธาน ไม่ทุ่มเทแรงศรัทธา

การเริ่มต้นที่จะเพียรปฎิบัติย่อมยากที่จะตั้งต้น
จึงถามพี่ที่รักไปว่า เปรียบเหมือนเรามีฟันผุ รู้ตัวว่ามีฟันผุ รู้ว่าฟันผุทำให้ปวดฟันหรือเกิดโทษ(ทุกข์)แต่ยังติดลูกอมที่หอมหวาน มีความสุขที่ได้ดูดอมลูกอมนั้น ๆ ยังไม่อยากเลิกลูกอม หรือลองเลิกลูกอมแล้วแต่ไม่สำเร็จ ถ้าไม่เด็ดขาด เลิกติดลูกอม
หมอฟันหรือยาดี ๆ แค่ไหนก็ช่วยเราให้ปลอดจากฟันผุไม่ได้ใช่หรือไม่
ประมาณนั้น แต่มีรายละเอียดและมีเรื่องที่ต้องฝึกอีกมากเราค่อยคุยกันต่อนะ

....