วันอังคารที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2555

กราบสวัสดีค่ะครู

  วันนี้เหมือนพยายามตื่นขึ้นมากับตนเองให้ได้ จากที่พ่ายแพ้ให้กิเลส ลุกขึ้นไหว้พระ แล้วก็ไปวัด แต่ก็วิ่งไม่ทันเจ้าค่ะ ศีลข้อ 4 ขาด ก่อนไปทำงานขับรถไปวัด ยอมรับเจ้าค่ะ ข้างในยังหมอง แต่ก็ไปทำงานขึ้นรถเห็น Miss call แล้วใจหายกับตนเอง ครู โทรมา 2 สาย พี่ก้อยโทรมา 3 สาย คุณอาคมโทรมา 1 สาย ใจหนูคิดหนูพลาดแล้ว พลาดโอกาสในการฟังธรรมจากครู จึงส่งข้อความกราบขอขมาทั้งครูและพี่ก้อย และโทรกลับคุณอาคม เพราะไม่มีสติ สู้กับกิเลสของตนเอง เลยต้องมาวิ่งแก้ไขสิ่งต่าง ๆเมื่อพลาดไปแล้วอยู่บ่อยครั้งรวมถึงการเขียนบันทึก

  สักพักพี่ก้อยโทรมาคุยด้วย บอกบุญเรื่องมีคนซื้อนั่งร้านถวายหลวงปู่ เที่ยง ๆครูเมตตาโทรมา เตือนเรื่องการจัดการเรื่องการซื้อของเข้าครัวให้ลดของสดลงเพราะมีผู้ดูแลจัดหาและเตรียมให้สามเณรด้วยแล้ว และให้เป็นธุระเรื่องจัดหา ส้ม ทับทิม และสืบราคาไมค์ และครูก็เมตตาย้ำสิ่งที่ไม่ควรให้ขาดคือ เฉาก๊วย ไข่ ขนมปัง และโกโก้

สิ่งที่หนูได้เห็นได้เรียนรู้ คือ ครูไม่เคยทอดทิ้งหนู แถมยังให้กำลังใจ ให้โอกาสไร้ขอบเขตไร้ประมาณ ความเมตตาของครูที่มีต่อหนูไม่มีประมาณจริง ๆ เป็นสิ่งที่หนูประจักษ์แก่ใจหนูเองเจ้าค่ะ

  วางสายออกไปจัดหาส้มและผลไม้ เลยเลือกที่จะไม่ทานเที่ยงเจ้าค่ะ แต่ก็ทานสาหร่าย ภารกิจที่ครูมอบหมาย ช่วยให้หนูรักษาแนวทางที่ครูให้หนูไว้มั่นคงขึ้น เพราะไม่ต้องนั่งดูพี่ ๆทานข้าวแบบกล้ำกลืน แต่เป็นเวลา 1 ชั่วโมงที่หนูต้องวางแผนออกไปปฏิบัติภารกิจให้ดีที่สุด

  บ่าย ๆเข้ามา หนูส่งโครงการและแผน เหมือนทำตามหน้าที่มากกว่าค่ะครู เป็นงานที่หนูเคยใฝ่ฝันอยากจะทำ แต่พอจะต้องทำจริง ๆ กลับไม่ค่อยอยากทำ ถ้าต้องคอยแต่ว่าตามและวิ่งหนีความอยากหนูก็คงไม่ต่างจากเดิม ไม่แก้ไขอะไรได้สักอย่าง แต่ที่แน่ ๆ งานที่ทำเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์และยังขาดอีกมาก เจ้าค่ะครู

  เย็น ๆครูเมตตาโทรมาถามแต่หนูยังอยู่ที่ทำงาน สรุปแล้วก็ออกไปร้านขายไมค์ไม่ทัน จึงแวะไปเซ็นทรัลซื้อกระบอกน้ำถวายให้ครูก่อน แล้วค่อยกลับเข้ามาบ้าน ระหว่างเข้าไปเดินซื้อของหนูล้างรถด้วย หนูมาทบทวนกับตนเองช่วงหลัง ๆหนูล้างรถบ่อยขึ้นเพราะได้รับโอกาสในการพาหลาย ๆคนร่วมเดินทางด้วย เริ่มต้นครั้งแรกก็คือ ครู ครั้งนั้นหนูตั้งใจล้างเพื่อ ให้ครูขึ้นรถแล้ว ไม่อึดอัดจริง ๆเจ้าค่ะ และก็รู้สึกดีที่ได้ทำ แบบที่ไม่ต้องมีใครชม เพราะปกติรถหนู ค่อนข้างรก แบบที่เรียกว่า “เน่าได้ทีเดียว”

การที่เด็ก ๆ ต้องขึ้นรถ นอกจากฝีมือการขับของหนูที่ต้องปรับปรุง ก็ต้องเป็นเรื่องของกลิ่นในรถ ที่ให้เข้าใกล้คำว่า สะอาดให้มากที่สุด ช่วงนี้จึงพยายามล้างรถและรักษาความสะอาดให้ได้ก่อนไปวัดเจ้าค่ะ

กลับเข้าบ้าน หนูก็มีอาการงอแง แต่ก็ออกมาวิ่ง 1 ชั่วโมงแต่ก็เป็นการวิ่งสลับเดินเจ้าค่ะ

เข้าบ้าน วันนี้บ้านหนูรก ตั้งใจว่า พรุ่งนี้ ขอโอกาสเก็บบ้าน และจัดการเรื่องครัวให้พร้อมใช้งานกว่านี้

หากไม่เคยได้เห็นได้เรียนรู้จากครู หนูก็คง สัก ๆ แต่ใช้ไปทำไป

แต่ครูสอนและย้ำเสมอ ๆว่า “ภาวนาเป็น พัฒนาเป็น” “สว่าง สะอาด สงบ”

บ้านหนูยังห่างไกลคำเหล่านี้ นี่เป็นสิ่งที่โน้ตไว้ในใจ แม้ว่าข้างในจะคิดถึงพ่อ แต่เมื่อสองวันก่อนก็ได้ใช้เวลาร่วมกันกับที่บ้านอย่างเต็มที่เจ้าค่ะ

สำหรับวันนี้หนูเพียงประคองตนเองไม่ให้อาการหนักกว่าที่เป็น และจะพยายามหา “พอดี” ของตนเองให้เจอ

กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ