เจ้าตูบ หลายคนต้องหลงไหลในความน่ารักของมันเเต่คงมีไม่น้อยคนเหมือนกันที่จัดมันไว้ในสัตว์ชั้นต่ำ เเต่สำหรับฉันเเล้วมันคือชีวิต คือเพื่อน คือพี่ชาย คือสิ่งที่อยู่ข้างๆฉันเสมอไม่ว่าทุกข์หรือสุข ฉันยอมรับเลยว่าตั้งเเต่จำความได้ฉันก็เคยเลี้ยงน้องหมามาหลายตัว เเต่ก็ต้องพลัดพรากจากกันไป จนมาถึงเจ้าหมีน้อย ฉันรู้จักมันตอนอยู่ชั้น ป. 3 จนป่านนี้ก็ล่วงมา 11 ปีเเล้ว ความผูกพันธ์ ความรักไม่เคยมีคำว่าลดนับวันมีเเต่เพิ่มกับเพิ่ม เจ้าหมีสอนให้ฉันรู้ว่าความรักของพ่อเเม่นั้นประเสริฐเเค่ไหน เพราะจากฐานะพี่สาวที่ต้องดูเเลน้องชายฉันรู้ได้เลยว่าความรักที่ได้มอบให้เจ้าหมีนั้นมันมาก มากจนไม่สามมารถเห็นมันเจ็บได้เเม้เเต่ปลายก้อย โดยเฉพาะเวลาป่วยต้องเรียกหมอมาตรวจ ต้องดูเเลเป็นพิเศษ บางทีถึงกับนอนไม่หลับเพราะความห่วงเราไม่รู้ว่าเขาเจ็บตรงไหน เจ็บมากไหม ยิ่งทำให้ความกังวลมีมากขึ้นเวลาเห็นมันทำผิดเราจะคอยเตือนคอยบอกซึ่งเเต่ก่อนจะมีลงโทษด้วยถ้าเห็นทำผิดซึ่งหน้า เพราะเราอยากเห็นเขาเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ไม่อยากให้คนอื่นมาว่าเขาได้ว่า"หมาไม่มีสกุล" นี่เเค่ฐานะพี่สาวเรายังรักยังห่วงมันขนาดนี้ในฐานะพ่อกับเเม่ที่เลี้ยงเรามาฉันรับรู้ได้เลยว่าท่านทั้งสองมีความรักความปราถนาดีต่อฉันมากเหลือเกิน หน้าตุ้ยนุ้ยของเจ้าหมีจะคอยย้ำเตือนฉันเสมอว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ ฉันต้องไม่ทำให้คนที่รักฉันมากที่สุดต้องผิดหวังเหมือนที่ฉันคาดหวังว่าเจ้าหมีจะเป็นเด็กดีของฉัน หากเห็นมันโตมาเป็นหมาที่ดีฉันก็สบายใจ พ่อกับเเม่ก็คงคิดเช่นนี้เหมือนกัน
"พี่ชายเขาคิดถึงตัวเองจัง"ทุกครั้งที่กลับบ้านคำเเรกที่พูดกับเจ้าหมีซึ่งอายุเเค่น้องเเต่หัวใจคือพี่ชายที่แสนดีของฉันเเละเราก็จะสวมกอดกันนับเป็นภาพที่เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าเวลาฉันกลับไปเยี่ยมบ้านทุกสัปดาห์ เจ้าหมีจะรีบวิ่งมาไล่หมาในบ้านทุกตัวให้ออกห่างฉัน(ขี้หวงไม่เบา) เเละจะคลอเคลียเเบบว่าไม่เจอกันมานานเเสนนานซึ่งอันที่จริงก็เเค่สัปดาห์เดียวมิหนำซ้ำยังได้ยินเสียงทางโทรศัพท์เกือบทุกวัน เเต่เพราะความห่างไกลบวกกับความคิดถึงทำให้เราทั้งสองเเสดงความดีอกดีใจเวอร์เพราะที่บ้านมีหมาสามตัวเจ้าหมีหนิจะยึดว่าตัวเองเป็นน้องรักของฉัน เจ้าพะโล้นี่จะติดน้องสาว เเละไอ้นีโม่นี่จะติดหนึบกับคุณเเม่ บางทีก็ดูเเบ่งพักเเบ่งพวกเเต่ทุกตัวก็อยู่ด้วยกันได้เเบบสงบโดยยกให้พี่หมีเป็นผู้อาวุโสของบ้านทุกตัวต้องเคารพ ห้ามมาเบ่งใส่ ห้ามหยอกกันเสียงดัง ห้ามเล่นซนทำข้าวของเสียหายมิฉะนั้นจะโดยพี่ใหญ่ของบ้านคำรามด่าเอา โดยเฉพาะมีอาหารอร่อยๆทุกตัวห้ามกินหมดในส่วนของตนต้องเหลือส่งบัญชาการท่านหมี มิฉะนั้นจะถูกท่านจิกสายตามองเเบบว่า ฮึ่ม!!
ฉันอยากบอกว่าความสุขไม่ได้อยู่ไกลเพียงเราต้องมองสิ่งที่เรามีอยู่ให้สุข มองโลกให้เป็นมิตร คุณจะอยู่คนเดียวโดดเดียว หรือมีคนรักรอบกายหากคุณไม่มองสิ่งที่อยู่รอบตัวว่ามีค่า บางทีอาจสายเกินไปที่คุณจะหันกลับมาดูเเลสิ่งนั้น ฉันเชื่อว่าน้องหมาทุกตัวล้วนจงรักภัคดีต่อเจ้าของของมัน เเล้วคุณหละทุกวันนี้ดูเเลพวกเขาดีเเล้วหรือยัง อย่างน้อยเขาก็คือเพื่อนใจคลายเหงา เฝ้าบ้านได้ อย่าลืมหันมาเอาใจใส่ ดูเเล เเละพยายามเข้าใจในสิ่งที่เขาเป็น สิ่งที่เขาเเสดงออกมา เเล้วคุณจะรู้ว่า "เพื่อนเเท้มีอยู่จริง"
"อย่าบอกว่าหมาไม่มีความคิด อย่าบอกว่าหมาไม่มีสมอง"เพราะบางทีความคิดของคนหลายคนอาจน้อยกว่ามันด้วยซ้ำ โดยเฉพาะความซื่อสัตย์ที่มันมีต่อเจ้าของเเล้วหละก็หลายคนอาจเเพ้ขาดรอย
หากใครที่กำลังคิดหาเพื่อนเเก้เหงาดิฉันขอเเนะนำว่าคุุณลองเลี้ยงสุนัขดูสักตัวดีไหม เเน่นอนคุณต้องบอกว่าภาระต้องเพิ่มขึ้น จริงค่ะฉันยอมรับเเต่ลองมองในมุมกลับกัน สุนัขไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณมากน้องจากข้าวสามมื้อ ที่อยู่ที่ปลอดภัยเเละความรักความเอาใจใส่ของคุณ เเค่นี้คุณก็จะได้เพื่อนรู้ใจที่จะไม่มีวันทำให้คุณเสียใจเเน่นอน ซึ่งเพื่อนดีๆในสังคมทุกวันนี้บางทีก็หายากไม่น้อย จริงไหมคะ^^
หมี พะโล้ นีโม่
