(
ต่อจากตอนที่แล้ว )
สำหรับนักปรัชญาที่มีชื่อเสียงในสำนักเอเลียมีดังนี้
1. เซโนฟาเนส
( Xenophanes ก่อน พ.ศ. 27 – พ. ศ. 63 )
เขาเป็นนักกวีและนักร้องพเนจร
แนวคิดทางปรัชญาศึกษาได้จากบทกวีของเขา
สำหรับมุมมองเกี่ยวกับเทพเจ้าเขาว่า
เทพเจ้าไม่มีกิเลสเหมือนคนเรา
เขาว่าคนเราไม่ควรวาดจินตนาการเทพเจ้าไปตามมุมคิดของตน เขาว่าเทพเจ้ามีองค์เดียวเท่านั้น เขาว่าพระเจ้าคือโลก
2. ปาร์มีนิเดส ( Parmenides พ. ศ. 28 –
93 )
เขาเป็นผู้ตั้งสำนักเอเลียและเซโนฟาเนสคืออาจารย์เขา เขาว่าการเปลี่ยนแปลงไม่มีอยู่จริง อย่างลมเกิดมาจากไฟไม่ได้ แก่นแท้ของโลกคือภาวะ ( Being ) แก่นแท้ของโลกไม่เปลี่ยนแปลง ถามว่าอะไรคือแก่นแท้ของกุหลาบ สีหรือ
กลิ่นหรือ นุ่มหรือ นั่นคือกุหลาบก็ยังเป็นกุหลาบ แม้สิ่งอื่นเปลี่ยนไปแต่ภาวะมันยังคงอยู่ เขาว่าประสาทสัมผัสลวงเราว่าทุกสิ่งเปลี่ยนแปลง ความจริงรู้ได้ด้วยเหตุผล
3. เซโนแห่งเอเลีย
( Zeno of
Elea พ. ศ. 53 – 113 ) เขาเป็นบิดาแห่งนักวิภาษวิธี ( Dialectic ) เขาว่า ทิ้งข้าวเปลือกทีละหนึ่งเมล็ด ลงดินจะไม่มีเสียงดัง
แต่ถ้าเทข้าวเปลือกลงจะมีเสียงดังนี่คือความมากหลายมีจริงหรือ ทำไมมันขัดแย้งกับเหตุผลที่ยอมรับไม่ได้ เพราะความจริงมันมีสิ่งเดียว
ความเคลื่อนที่เป็นภาพลวงตาที่ไม่มีอยู่จริง กรณีนักวิ่งแข่งกับเต่า
เนื่องจากนักวิ่งวิ่งเร็วกว่าเต่าจึงต้องให้เต่าอยู่ล้ำหน้าไปสิบเมตร คุณคิดว่าใครชนะในการวิ่ง และเรื่องธนูที่ยิงไปในอากาศนั้นเคลื่อนที่ไปหรือไม่
เซโนว่า มันหยุดอยู่กับที่ต่างหาก นั่นคือเหตุผลบอกเราว่าลูกธนูหยุดกับที่ แต่ประสาทสัมผัสบอกเราว่าลูกธนูวิ่งไปในอากาศ ความเคลื่อนที่เป็นภาพลวงตา...
.................................................
บรรณานุกรม
พระเมธีธรรมมาภรณ์ ( ประยูร
ธมฺมจิตโต ) . ( 2537 ).ปรัชญากรีก : บ่อเกิดภูมิปัญญาตะวันตก. กรุงเทพ ฯ : ศยาม .
