ภาษาไทยน่าพินิจ
โดยพีระพิชญ์ ไพโรจน์
หากบุคคลใดมีเครื่องมือสื่อสารชั้นดี แต่ไม่ได้ใช้อย่างเต็มประสิทธิภาพก็อาจเสียประโยชน์ได้เช่นเดียวกับ “ภาษา” ที่เป็นเครื่องมือสื่อสารชนิดหนึ่งของพลโลก ซึ่งจะเกิดประสิทธิภาพหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับการเลือกใช้อย่างชาญฉลาด
ภาษาเป็นสื่อด้านเสียงและสัญลักษณ์ที่เกิดจากการสร้างสรรค์และสั่งสม เป็นเครื่องมือที่สำคัญยิ่งในการติดต่อสื่อสารและการเรียนรู้ ภาษาเป็นวัฒนธรรมเนื้อแท้ของไทย บ่งบอกถึงความเป็นเอกราชและเอกลักษณ์ของชาติ ภาษาจึงเป็นมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าของบรรพบุรุษ ซึ่งแสดงถึงความเป็นชาติที่มีวัฒนธรรมอันสูงส่งมาแต่โบราณ และยั่งยืนมาจนถึงปัจจุบัน
.....ต้นไม้ที่แข็งแรง ก็ย่อมมาจากรากที่ฝังแน่นในพื้นดิน
ประเทศชาติที่เข้มแข็งก็ย่อมมาจากวัฒนธรรมที่แข็งแรงด้วยเช่นกัน.....
ทุกท่านคะ นับว่าโชคดีที่เรามีภาษาเป็นของตนเอง ภาษาไทยจึงมีความน่าพินิจในประเด็นต่างๆ ดังนี้
ภาษาไทยน่าพินิจในประเด็นของความเป็นมรดกทางภาษา เป็นภูมิปัญญาอันเลิศล้ำ เป็นเครื่องมือช่วยจำอันสูงค่า และเป็นภาษาที่มีความไพเราะที่สุดภาษาหนึ่งในโลกด้วยมีเสียงสระ และเสียงพยัญชนะผสมผสานกันอย่างลงตัว แล้วยังมีเสียงวรรณยุกต์ที่เปรียบเช่นเสียงสูงต่ำแห่งดนตรี อีกทั้งความงดงามทางภาษา ที่มีการสรรคำมาใช้ในลักษณะต่างๆทั้งการเล่นคำ การหลากคำ คำผวน คำผัน คำพ้อง การใช้โวหาร ภาพพจน์ การใช้คำสัมผัสคล้องจองอย่างมีจังหวะจะโคน สะท้อนอุปนิสัยอันเรียบง่ายแต่งดงามของคนไทย ภาษาไทยยังเป็นภาษาที่แสดงถึงความมี สัมมาคารวะ เพราะว่ามีระดับของภาษา ซึ่งต้องใช้ให้ถูกต้องตามกาลเทศะ เหล่านี้ล้วนแสดงถึงเสน่ห์แห่งภาษาไทยอย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง
ภาษาไทยน่าพินิจในประเด็นให้คิดที่ว่า ธรรมชาติของภาษาอย่างหนึ่งคือการเปลี่ยนแปลงทางภาษา ตั้งแต่อดีต จนมาถึงปัจจุบัน พบว่าภาษาก็มีการเปลี่ยนแปลงเรื่อยมาตามยุคสมัย และที่เป็นปัญหาในโลกออนไลน์ขณะนี้ก็คือเรื่องของการใช้คำใหม่ๆแปลก ๆ ที่เรียกว่า “ศัพท์สแลง” ซึ่งคาดว่า วันหนึ่งก็จะหายไปและเกิดคำใหม่ขึ้นมาอีก หากว่ามีคำใดที่เกิดการยอมรับในวงกว้างก็จะบัญญัติขึ้นใช้ต่อไป การเปลี่ยนแปลงทางภาษาที่ว่านี้จึงเป็นสิ่งที่ต้องทำความเข้าใจกันในเยาวชนคนรุ่นใหม่ว่า จะใช้ภาษาเช่นใดก็ต้องใช้อย่างผู้มีความรู้ เลือกใช้ภาษาให้เหมาะสมกับโอกาสและบุคคล ภาษาต้องมี “บรรทัดฐาน” เพราะเยาวชนไทยคือเมล็ดพันธุ์ของอารยธรรมไทยในอนาคต จึงควรที่บ่มเพาะให้งดงาม
ภาษาไทยน่าพินิจในการเสนอความคิดอันทรงพลัง ภาษาสะท้อนความคิดของคน ถ้าใช้ในทางสร้างสรรค์ก็ย่อมส่งเสริมสิ่งดีงามให้เกิดขึ้นในสังคม ภาษาสามารถสร้างพลังแห่งความรัก สามัคคี หรือบางที ก็อาจย่ำยีทำลาย ภาษาอาจเป็นอาวุธร้ายหรือยาสมานบาดแผลได้ในขณะเดียวกัน พลังแห่งภาษาจึงเป็นที่มาของการเกิดสำนวน สุภาษิต คำพังเพย คำขวัญ คำคม คติพจน์ บทร้อยกรอง บทเพลง หรือกระทั่งภาษาในโฆษณา ที่ทรงพลังในการโน้มน้าวจิตใจให้คิดเห็นคล้อยตาม เมื่อตระหนักถึงพลังของภาษาก็เป็นหน้าที่ของผู้ใช้ภาษาที่ต้องมีสำนึกรับผิดชอบ รวมทั้งผู้รับสารที่ต้องพินิจพิจารณาสารที่ได้รับก่อนการตัดสินใจ
ภาษาไทยน่าพินิจ ฝากข้อคิดเพื่อนำไปใช้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่ฯ ทรงพระราชทานแนวคิดสำคัญในการใช้ภาษาไทย ไว้ว่า
“เราโชคดีที่มีภาษาของตนเองแต่โบราณกาล จึงสมควรอย่างยิ่งที่จะรักษาไว้อย่างหนึ่ง ต้องรักษาให้บริสุทธิ์ในทางออกเสียง คือ ให้ออกเสียงให้ถูกต้องชัดเจน อีกอย่างหนึ่งต้องรักษาให้บริสุทธิ์ในการใช้”
จะมีสิ่งใดที่ศักดิ์สิทธิ์และเป็นเกราะป้องกันภาษาประจำชาติจากการถูกคุกคาม นอกเสียจากว่าคนไทยจะมีจิตสำนึก ตระหนักถึงคุณค่าของการมีภาษาประจำชาติ และสนองตอบต่อพระราชดำรัสแห่งองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯในด้านการใช้ภาษาไทยเพื่อดำรงรักษาไว้ซึ่งสมบัติอันล้ำค่าของชาติ คู่เอกราชของไทยตลอดไป
ภาษาไทยน่าพินิจประสิทธิผล ทั้งแยบยลงดงามหลากความหมาย
ทรงพลังสื่ออารมณ์คำคมคาย อย่าทำลายด้วยใช้ผิดพินิจคำ
