จากที่ดิฉันได้ดูคลิปวีดีโอ ตอน คนเล็กเคลื่อนโลก ยายยิ้มและสามสหายหัวใจไม่พิการจากรายการ:คนค้นฅน แล้ว ดิฉันก็ได้สนใจในชีวิตของทั้งยายยิ้ม และสามเกลอ ฉันจึงเข้ามาเปิดดูคลิปวีดีโออื่นๆ เพื่อศึกษาชีวิตของพวกเขาอีกครั้ง
ยายยิ้มเป็นคนชราคนหนึ่ง ที่นับได้ว่ามีความเข้าใจโลกอย่างแท้จริง เลือกที่จะมีความสุขในแบบที่ตัวเองต้องการ ยายยิ้มใช้ชีวิตอยู่กลางป่าเขาคนเดียว พร้อมๆกับการทำความดีแบบปิดทองหลังพระ เมื่อยายยิ้มได้ขึ้นไปอยู่บนเขายายยิ้มได้สร้างฝายถวายให้ในหลวง ความดีของยายไม่ได้ถูกมองข้าม มีคนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆมองเห็นความดีและศรัทธาในการใช้ชีวิตของยาย จนมีคนมากมายขึ้นไปช่วยยายสร้างฝายในหลวง และนำข้าวของไปมอบให้ยายมากมาย แต่ยายก็ยังใช้ชีวิตอย่างประหยัดและพอเพียงตลอดมา สิ่งหนึ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใตของยายไว้ก็คือธรรมะ ยายยิ้มเล่าว่าทุกๆวันพระ ยายจะเดินลงมาจากเขาเพื่อมาทำบุญ ในระยะทางเกือบ8กิโล ซึ่งความชราของยายทำให้ยายใช้เวลาเดินทางกว่า3ชั่วโมง หลายคนมองว่าช่างเป็นชีวิตที่น่าสงสาร คนชราต้องมาอยู่บนเขาเพียงลำพัง หากเจ็บป่วยใครจะมาดูแล แต่ใช่ว่ายายจะไม่มีทางเลือก ยายมีลูกหลานที่สามารถดูแลยายได้อย่างสบาย แต่ยายก็เลือกที่ใช้ชีวิตและทำความดีแบบนี้ไปเรื่อยๆจนกว่าจะสิ้นลมหายใจ “การพอใจกับชีวิตของตัวเองไม่ใช่เรื่องง่าย แต่หากทำได้ เราก็จะค้นพบกับความสุขและความพอเพียงอย่างแท้จริง” ดิฉันเชื่อแบบนั้น
ชีวิตของสามเกลอ สามคนนี้เป็นผู้พิการที่มีกำลังใจอย่างเต็มเปี่ยม พวกเขารู้ดีว่าชีวิตของพวกเขาไม่เหมือนปกติทั่วไปด้วยข้อจำกัดด้านร่างกาย แต่จิตใจของเขานั้นเข้มแข็งและแข็งแกร่งกว่าคนปกติอย่างเหลือเชื่อ พวกเขาไม่เคยทำตัวเป็นภาระของสังคมอย่างที่ใครๆคิดว่าคนพิการคือภาระ พวกเขาทั้งสามคนบอกว่า
“อยากอยู่ได้ด้วยตัวเอง ไม่เป็นภาระให้กับใคร ผมเลยขอแม่ออกมาใช้ชีวิตด้วยตัวเอง"
"มันคือความตื้นตันใจว่าคนตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่ไม่มีค่าในสังคม ใช้ชีวิตเรียบง่าย และอยู่อย่างไม่มีคุณค่า แต่สังคมได้มองเห็นโดยผ่านสื่อหรือว่าผ่านอะไรก็ตาม ให้เห็นอีกชีวิตที่ไม่ใช่นิยาย ชีวิตที่เป็นจริงล้วน ๆ ซึ่งสามารถเปลี่ยนชีวิตให้คนเล็ก ๆ อย่างพวกเรามีโอกาสทางสังคมมากขึ้น ผมรู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุด เท่าที่เคยพบเคยเห็นมา”
เรื่องราวของสามเกลอนี้ได้จุดประกายให้ชีวิตของคนหลายคนที่กำลังท้อแท้ สิ้นหวัง และไม่ปกติให้กลับมามีแรงใจ และนำความพยายามของพวกเขาไปสร้างกำลังใจ จุดประกายไฟในตัวเอง
จากการที่ดิฉันได้ดูคลิปวีดีโอนี้แล้ว ในชั้นเรียนพวกเราได้ทำKM(Knowledge Management)ซึ่งก็คือการแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่ได้ศึกษาไป และเนื่องจากดิฉันเป็นนักศึกษากิจกรรมบำบัด ดิฉันสามารถนำเรื่องราวนี้ไปประยุกต์ใช้ในกรอบกิจกรรมบำบัดได้ดังนี้
MOHO Model
Volition: ยายและสามเกลอมีเจตจำนงค์ในตัวเองที่ดี พวกเขารู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร ต้องการให้ชีวิตดำเนินไปในทิศทางไหน เช่น ยายยิ้มรู้ว่าในบั้นปลายชีวิต ต้องการอยู่อย่างสงบ และทำความดีถวายแด่ในหลวง สามเกลอรู้ดีว่าพวกเขาไม่ปกติแต่ก็ต้องการที่จะใช้ชีวิตได้ด้วยตนเอง ไม่ต้องการเป็นภาระของใคร
Habituation: พวกเขามีพฤตินิสัยที่ดี เพราะมีความความต้องการที่แน่ชัด มีความคิดที่ดีเป็นพื้นฐาน หากไม่สำเร็จ ก็รู้ว่าต้องพยายาม
Performance: พวกเขามีความสามารถที่จะดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุข และปกติสุขได้แบบที่พวกเขาต้องการ
เช่น ยายยิ้มมีเจตจำนงค์ที่ดีเพราะมีพฤตินิสัยที่ดีอยู่แล้ว ทำให้ความสามารถที่จะดำเนินชีวิตของยาย เป็นไปอย่างมีความสุข
สามเกลอก็เช่นกัน พวกเขามีความสามารถในการดำเนินชีวิตที่ดีและมีความสุขกว่าคนพิการทั่วไป เพราะพวกเขามีความพยายาม หากไม่สำเร็จก็ต้องพยายามหลายๆครั้ง และไม่ท้อถอย
Domain & Process
Area of Occupation: พวกเขาสามารถทำกิจกรรมได้ แต่อาจจะใช้เวลามากกว่าคนอื่น เพราะความชราและความพิการทางร่างกาย
Client Factors :พวกเขาเคารพและเห็นคุณค่าในตัวเอง เชื่อมั่นว่าตัวเองต้องทำได้ถึงแม้ว่าจะไม่ปกติก็ตาม
Performance skill:พวกเขา มีความสามารถในการเคลื่อนไหวที่ไม่ดีนัก แต่ในเรื่องของการรับรู้ความเข้าใจ อารมณ์ ความรู้สึก พวกเขาทำได้ดีมาก
สุดท้ายก็ขอประเมินความสุขและคุณภาพชีวิตในแบบประเมิน SEIQOL
ด้านการตอบสนอง(Affect) :พวกเขามีการตอบสนองทางอารมณ์ที่ดี สามารถที่จะ เข้าใจและปรับตัวกับสิ่งที่ตนเองเจอได้
ด้านความเจ็บปวด(Pain) :ยายยิ้มมีความเจ็บปวดทางด้านร่างกายเนื่องจากอยู่ในวัยชรา และสามเกลอมีความเจ็บปวดทางด้านร่างกายและจิตใจ เนื่องจากพวกเขาเจ็บปวดเคยคิดว่าตัวเองไม่มีค่า สังคมมองว่าเป็นภาระของสังคม ทำอะไรเองไมjได้
ด้านการเคลื่อนไหว(Mobility): พวกเขามีการเคลื่อนไหวที่ไม่ค่อยดีนักเนื่องจากยายยิ้มอยู่ในวัยชราที่อายุมากแล้ว และสามเกลอมีข้อจำกัดทางด้านร่างกายมากกว่าคนปกติ
ด้านความคิด(Cognition): พวกเขามีความคิดที่ดี ถึงแม้พวกเขาจะมีความบกพร่องก็ตาม ยายยิ้มมีความคิดที่ดี รับรู้ความต้องการของตัวเอง รู้จักประหยัดและพอเพียง สามเกลอก็เช่นกัน มีความคิดที่ดี รู้ว่าตัวเองพิการ แต่ก็ต้องการทำอะไรได้ด้วยตัวเอง ต้องการเป็นคนพิการที่มีคุณค่า
