เปิดโลกโครงงานครั้งที่3
แปลกเป็นปีที่มีงานประดิษฐ์ 26 โครงงาน(ปีที่แล้ว10โครงงาน)
จักรยานปั่นน้ำ ต่อยอดจากรุ่นพี่
เครื่องแยกเมล็ดพันธ์ข้าว
ที่ออกกำลังกายกลางแจ้ง
รถหยอดปุ๋ย(ต่อยอดจากรุ่นพี่....แต่เป็นที่น่าเสียใจที่เจ้าตัวไม่ได้นำเสนองาน...เสียดาย...เสียใจมาก)
เครื่องแต่งตัวพระนางจากกล่องนม
ประดิษฐ์ภาพจากฟางข้าว
ลาบธัญญพืช(อร่อยมาก..แซ็บๆๆ)
ถ่านดูดกลิ่น
เพิ่มคุณค่าจากกระดาษเหลือใช้
เพิ่มคุณค่าจากไม้ไอศครีม
สมุนไพรไล่ยุง...(หอมมากตั้งไว้ที่โต๊ะทำงาน1สัปดาห์ยังหอม)
กระถางต้นไม้จากขุ๋ยมะพร้าว
เพิ่มคุณค่าจากเสื่อกก(แจกันประดับผนัง)
ศึกษาวงจรหุ่นยนต์(เป็นปีแรกที่เป็นจุดเริ่มต้นในการทำหุ่นยนต์)
ทดสอบการใช้งาน..ฮา
ผู้เยี่ยมชม
หลากหลายลีลาของผู้ชม...ฮา
ที่ออกกำลังกายกลางแจ้ง
พิธีกรคนเก่งของเรา
ครูเพ็ญศรีให้ทีมงาน AAR ด้วยหรือเปล่าครับ ว่าในการทำโครงงานนั้นๆ เขามีเป้าหมายอะไรบ้าง เป้าหมายใดที่ได้มากเกินคาด เพราะอะไร เป้าหมายใดที่ได้น้อย เพราะอะไร ถ้ามีโอกาสทำใหม่ จะทำแตกต่างอย่างไร จะเอาความรู้ที่ได้ไปทำอะไรในชีวิตของตน ในการทำกิจกรรมนี้ได้เรียนรู้อะไรบ้าง และทำให้อยากเรียนรู้อะไรต่อ
ที่จริงครูก็ต้อง AAR กันในทีมครูด้วย เพราะจริงๆ แล้ว นี่คือกระบวนการเรียนรู้ของครู
สิ่งที่พึงระวังที่สุดคืออย่าหลงเป้า
เป้าหมายที่แท้ไม่ใช่ชิ้นงาน แต่เป็นการเรียนรู้ของเด็ก และของครู
ชิ้นงานเป็นเพียงอุบาย หรือรูปธรรม เป้าหมายเป็นนามธรรม คือการเรียนรู้
ขอชื่นชมและมาให้กำลังใจครับ วิจารณ์
กราบเรียน ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช ที่นับถือยิ่ง