วันที่ 8 ตุลาคม 2555
เป็นวันสอบปลายภาคครั้งแรกของชีวิตมหาลัย

ฉันรู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก
จึงโทรไปหาพ่อที่บ้านเพื่อปรึกษาและขอกำลังใจ

พ่อก็อวยพรให้แก่ฉัน และบอกกับฉันว่า
...ถ้าไม่เข้าใจเรื่องการเรียน ก็ให้ไปถามเพื่อน ๆ 
หรือถามอาจารย์ที่เขาเรียนจบสูง ๆ
อย่ามาถามพ่อเลย เพราะพ่อเรียนจบแค่ ป.4...

หลังจากที่ฉันวางสายแล้ว
น้ำตาของฉันไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง

ป.4 ของพ่อแต่เป็นปริญญา ป.4 ของฉัน
ปริญญา ป.4 ที่คอยเฝ้าเลี้ยงดูให้ฉันได้เติบโต

ปริญญา ป.4 ที่คอยเฝ้าอบรมสั่งสอน
ปริญญา ป.4 ที่คอยแนะนำฉันแต่เรื่องที่ดี ๆ


ปริญญา ป.4 ที่สอนในเรื่องที่ใครหลายคนสอนไม่ได้
ปริญญา ป.4 ที่ส่งเสียให้ฉันเรียนมาจนถึงปริญญาตรี


ฉันรักและภูมิใจในปริญญา ป.4 ของพ่อที่สุด
ภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกสาวของคนที่เรียนจบ " ตั้ง ป.4 "


...ปริญญา ป.4 
ปริญญาแสนดีมีคุณค่า
เลี้ยงดูลูกน้อยให้เติบโตมา
ส่งเสียให้ได้ศึกษาจนถึงปริญญาตรี

ลูกน้อยแสนภูมิใจ
ถึงแม้ใครจะมองว่ามันต้อยต่ำเต็มที
แต่ที่ลูกน้อยได้มีวันนี้
ก็เพราะปริญญา ป.4 ของพ่อนั้นเอง...