สาย พอสมควร กับวันจันทร์ ที่ 26 พฤศจิกายน 2555 ... ใช้เวลาช่วงเช้า ก่อนหน้านี้  เครียร์ งานต่างๆ ที่เข้ามาก่อน เป็นลำดับแรก....กว่าจะได้เริ่ม ถ่ายทอด ความรู้สึก นึกคิด ..... ก็สายไปสักหน่อยแล้ว...

....หลายครั้ง ที่ตัวเอง ใช้เวลาในการทบทวน สิ่งที่ต้องทำ สิ่งที่ทำไปแล้ว และ สิ่งที่ตั้งใจจะทำ ในอนาคต  ใกล้ หรือไกล  ก็ตาม ... ทั้งหมดนั้น หลีกเลี่ยงไม่ได้เลยว่า..."เวลา" เป็นตัวกำหนด... หรือ เราเป็นผู้กำหนด  เวลา ทุกวินาที  ที่ชีวิต ก้าวย่าง.....

หลายคน  คุ้นชิน กับ วลี ที่ว่า  "เวลา ไม่เคยคอยใคร" เวลา เดินไปตามปกติ.... แต่ บางครั้ง  เรารู้สึกไปเองว่า  " เวลาทำไม เดินเร็วจังเลย".... หรือ บางครั้ง  เรารู้สึกว่า  "  ทำไม  เวลาช่างผ่านไป ช้าเหลือเกิน........

เวลาที่ผ่านมา และ กำลังจะผ่านไป   เราเรียกกลับคืนมา ไม่ได้ ... เราคงมีเพียง เวลาที่เหลืออยู่ อย่าง "ไร้ขีดจำกัด" ที่จะ สร้างสรรค์ สิ่งดีงาม ดั่งที่ตั้งใจ ... ก่อนที่เราจะ "หมดเวลา"  ลงเมื่อใด  ไม่อาจทราบได้....

ฉันมีนาฬิกา ชิ้นเล็ก น่ารัก ที่ได้รับเป็นของขวัญปีใหม่ จาก พี่ที่เคารพ ท่านหนึ่ง หลายปีมาแล้ว...เปลี่ยนถ่ายมาก็หลายครั้ง...ซึ่งวันนี้ ได้เวลาเปลี่ยนถ่าน กลับมาอีกรอบหนึ่ง... ( มันคงเหนื่อย) แต่มันก็ยังคงเดินไป ไม่หยุดนิ่ง ในแต่ละวัน...ฉันรู้แต่เพียงว่า...ฉันเฝ้ามองเค้าทุกวัน ...วันละหลายรอบ....เพื่อจะตอบเค้าว่า...ทุกเวลาที่เธอเดินไป ...เดินไป ..... ฉันได้ทำอะไร ไปบ้าง..........

สุดท้าย...ฉันนึกถึง บางสิ่ง ที่น่าจะนำมาช่วย ละสายตา ช่วยทำให้ฉันสดชื่นขึ้น นอกจากจะนั่งมอง เจ้า "เวลา" อยู่ทุกวี่ทุกวัน.... ฉัน หาเพื่อนใหม่ มาให้ เจ้า  "เวลา"  ได้อยู่เคียงคู่กัน.....

"พลูด่าง"...จากริมถนน ทางเดิน ในที่ทำงาน ทอดเรื้อยกาย เสนอหน้า ... มาให้ฉัน รับมาอุปการะ เลี้ยงดู บรรจงจัดวางเรียงใส่แก้วน้ำ ใบใส .... แปลกตา ...หล่อเลี้ยงด้วยน้ำประปาธรรมดา.... ดูเป็นเรื่องง่าย ๆ .... แต่ช่างงดงามเหลือเกิน...

เวลาผ่านไปไม่นาน.....สองเดือน เห็นจะได้.....การเจริญเติบโต ของเจ้า "พลูด่าง"  เห็นชัดเจนมากขึ้น  มีรากเลื้อยงอกงาม พันเกาะกันเป็นทรงแก้ว....ปลายช่อใบ ชูไสว เขียว สดชื่น.......

ฉันมอง เธอทีไร....ช่างสร้างความสดชื่นให้่ได้ทุกครั้งไป.....

ขอบคุณ  "เวลา"   ที่คอยเตือน บอก ฉันว่า.... วันนี้ ต้องทำสิ่งใด..... ของคุณ "พลูด่าง" ตัวแทน ความสดชื่น ให้ฉันทนุถนอม เลี้ยงดู ...ตั้งชูงดงาม...บนโต๊ะทำงาน.....ทุกเมื่อเชื่อวัน.........