beyondKM
ดร. ประพนธ์ ผาสุขยืด

เรื่องเล่าเช้าวันสุข (1)


การบรรยายธรรมของโอโช่  (Osho) นั้น นอกจากผู้ฟัง (ผู้อ่าน) จะได้ปัญญาแล้วยังได้ความสนุกสนานเฮฮาอีกด้วย แทบทุกครั้งที่ท่านบรรยายธรรม ท่านมักจะจบด้วยการเล่าเรื่องที่ตลกขบขัน วันนี้ผมมีมาเล่าให้ทุกท่านฟังหนึ่งเรื่องครับ . . .

มาริโอ สตาเกอร์ เดินเข้าไปในบาร์ที่เขาเป็นขาประจำ สั่งเหล้าเพิ่มเป็นสามเท่า ( Triple Whisky) มาดื่ม . . .   
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” บาร์เทนเดอร์ถามด้วยความสงสัย
“ฉันนั้นแทบจะบ้าตาย” มาริโอตอบ “เมื่อคืนหลังจากที่เราทำงานกันจนดึกดื่น เลขาของฉัน ได้ขอให้ฉันขับรถไปส่งหล่อนที่อพาร์เม้นท์ แต่ในตอนที่ฉันสตาร์ทเครื่องรถ กุญแจรถก็ดันหักซะนิ”
“โอ้ นี่มันช่างน่าโมโหจริงๆ” บาร์เทนเดอร์พูดอย่างเห็นใจ
“เปล่าหรอก เรื่องนั้นมันไม่ได้ทำให้ฉันโกรธหรอก” มาริโอบอก “เราก็แค่เรียกรถแท็กซี่ไปที่อพาร์เม้นท์ของหล่อน ไปถึงหล่อนก็หาอะไรมาให้ฉันดื่ม แล้วพอถึงจุดหนึ่งหล่อนก็เชื้อเชิญให้ฉันขึ้นเตียง”
“แล้วยังไงต่อ” บาร์เทนเดอร์ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ในขณะที่ฉันกำลังจะถอดกางเกง ไอ้ซิบเจ้ากรรมก็ดันมาติด ทำให้ฉันถอดกางเกงไม่ได้”
“โอ้ พระเจ้า ถ้าเป็นฉันคงจะบ้าตายแน่” บาร์เทนเดอร์พูดด้วยความรู้สึก
“ไม่หรอก มันไม่ได้ทำให้ฉันบ้า เพราะถึงอย่างไรฉันก็หาวิธีแก้ผ้าได้อยู่ดี แต่ในตอนที่ฉันกำลังจะล้มตัวลงนอนข้างๆ หล่อนนะซิ ฉันได้ยินเสียงคนไขกุญแจจะเปิดประตูห้อง”
“เร็วเข้า รีบหาที่ซ่อนเร็ว สามีฉันกำลังจะเข้ามา" เลขาบอกกับฉันอย่างร้อนรน
“นั่นคงทำให้คุณเป็นบ้าอย่างแน่นอน” บาร์เทนเดอร์พูด
“เปล่าหรอก” มาริโอตอบ “นั่นมันไม่ใช่ประเด็นที่ทำให้ฉันบ้า ตอนนั้นฉันคิดอย่างเดียวว่าจะต้องรีบหาที่ซ่อนตัว จะหลบในตู้เสื้อผ้าหรือว่าซ่อนอยู่ใต้เตียงก็ดูจะไม่ปลอดภัย ในที่สุดฉันจึงตัดสินใจปีนหน้าต่างออกไปทั้งๆที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้า นิ้วเกาะที่ขอบหน้าต่าง หลบอยู่ตรงนั้น”
“แล้วยังไงต่อ” บาร์เทนเดอร์ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ผู้ที่เป็นสามีเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว พร้อมตะโกนด่าว่า ‘ไอ้ลูกหมาตัวนั้น มันอยู่ที่ไหน’ ว่าแล้วเขาก็มองไปที่ใต้เตียง เปิดตู้เสื้อผ้าดู และเดินมาที่หน้าต่าง มองเห็นฉันเกาะขอบหน้าต่างอยู่ข้างนอก”
“แล้วเกิดอะไรขึ้น” บาร์เทนเดอร์ถาม
“เขาเดินกลับไปที่ตู้เสื้อผ้า หยิบท่อนไม้ที่อยู่ในตู้มา เขาเปิดหน้าต่าง แล้วก็ใช้ท่อนไม้นั้นทุบลงไปที่นิ้วฉันทีละนิ้วๆ ”
“โอ้ พระเจ้า มิน่าเล่าคุณจึงบ้าบอไปเลย” บาร์เทนเดอร์อุทาน
“เปล่าเลย นั่นยังไม่ได้ทำให้ฉันบ้าไปหรอก” มาริโอตอบ “เขาทุบที่นิ้วฉันที่ละนิ้วจนมาถึงนิ้วสุดท้าย ตอนนั้นฉันคิดว่าฉันต้องตกลงไปตายแน่ แต่ครั้นเมื่อฉันมองลงไป ฉันก็พบว่า ฉันอยู่เหนือพื้นดินเพียงแค่หนึ่งฟุตเท่านั้น ตอนนั้นนั่นแหละที่ทำให้ฉันบ้าบอไปเลย!”

    Enough for today ! 

หมายเลขบันทึก: 508939เขียนเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2012 10:37 น. ()แก้ไขเมื่อ 13 ธันวาคม 2012 10:59 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (3)

เข้ามาอ่านแบบขำๆ เช้าวันศุกร์ค่ะ

5555 ขำมากเลยค่ะอาจารย์

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี