การเรียนวิชาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนานั้นเพื่อให้เราเรียนรู้จักวิเคราะห์ถึงหลักสัจธรรม  เราต้องเข้าใจคนคืออะไร  มนุษย์คืออะไร  ศาสนาคืออะไร  แล้วจึงมาเข้าใจว่าพุทธศาสนาคืออะไร 

คนโดยทั่วไปก็คือสัตว์เดินดินกินข้าวแกงอย่างเรา ๆ ท่านนี้ละ  คนถือว่าเป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง  หิวก็กิน  ง่วงก็นอน  ไม่ต่างจากสัตว์โลกทั่วไป  แต่คนมีศีลมีธรรม  คนมีศีล 5  ขึ้นไปเป็นพื้นฐานการดำเนินชีวิตนี้ละเขาเรียกว่า  มนุษย์  เพราะมนุษย์เป็นผู้มีจิตใจสูงด้วยธรรม  มนุษย์มีจิตใจดีงามได้เพราะมีศีลธรรมทางศาสนากล่อมเกลาจิตใจอยู่  ศาสนาจึงเป็นคำสั่งสอนเพื่อให้มนุษย์มีดวงตาแห่งปัญญารู้แจ้งตน  รู้แจ้งสัจธรรม

ศาสนาพุทธคือศาสนาแห่งความรู้  ใครรู้ก็คือคนที่กลายเป็นมนุษย์ได้รู้ได้เข้าใจ  มนุษย์นั้นเลยเป็นพุทธ  ผู้รู้ไม่มีอวิชชามาปิดบังดวงตาแห่งปัญญา  เขาจึงรู้แจ้งสัจธรรม  คือรู้ธรรมชาติของสิ่งทั้งหลายตามที่มันเป็นไป  มองตาเห็นขี้ตา  มองรูหูเห็นขี้หู  มองรูจมูกเห็นขี้มูกโป่ง  ร่างกายนี้มีแต่เน่าเหม็นล้วนเป็นเหยื่อหนอน  ความม้วนมรณัง  อนิจจัง  ล้วนเป็นสิ่งจริงแท้  ใครเห็นใครรู้ความจริงอย่างนี้ก็เป็นพุทธะ  ศาสนาก็อยู่ในตัวตนของเรา  อยู่ในโลกยาว  1  วา  หนา  1  คืบ  ก็คือตัวใครตัวมันนี้ละ

 การรู้ความจริงในตัวตนของเราก็คือรู้อย่างพุทธะ  พุทธศาสนาสอนมนุษย์ให้เป็นนักรบเอาชนะตนเอง  เอาชนะตรงที่จิตใจตนเองมีกิเลส  ต้องรบให้ชนะ  ถ้ารบแพ้กิเลสเข้ามาทำลายตนเองในทุกทาง  เช่นแพ้อาหารแป้งทอดมัน ๆ เราก็หลงกลเอามากินจนพุงบานหรือพุงนำนมกลายเป็นคนอ้วน  โรคอ้วนถามหาเปิดทางให้เชื้อโรคอื่น ๆ เข้ามาโจมตีในทุกทิศทุกทางได้

 พุทธศาสนาจึงสอนให้เป็นนักรบป้องกันตนเองจากภัยภายนอกคืออันตรายเหล่านี้โดยติดอาวุธทางปัญญาให้ไม่ใช่เอาไปทำสงครามกับคนอื่นประเทศอื่นนะครับ  พระพุทธศาสนาสอนให้รู้จักธรรมะ  พุทธคือธรรมะหรือธรรมชาติ  ลมหายใจเป็นธรรมะ  ธาตุลม  มันก็มีอยู่ในตัวเรา  พระพุทธศาสนาก็อยู่ในทุกสิ่งอยู่ในตัวเราอย่างนั้น