ต่อจากบันทึก  สู่เส้นทางชุมชน (๑)  http://www.gotoknow.org/dashboard/home#/posts/508125

คณะวิทยากรกระบวนการ  ทพญ.สุรัตน์  มงคลชัยอรัญญา  (พี่สุรัตน์)  สำนักทันตสาธารณสุข  กรมอนามัย  ทพญ.วรางคณา  อินทโลหิต  (พี่ฝน) สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดหนองบัวลำภู  ทพญ.ปิยะนุช  เอกก้านตรง  (หมอต้นอ้อ)  ศูนย์อนามัยที่ ๖  ขอนแก่น  ทพ.ชัยพฤกษ์  ตั้งจิตคงพิทยา  (หมอแบงค์)  โรงพยาบาลแจ้ห่ม  จังหวัดลำปาง  และ ทพญ.ธิรัมภา  ลุพรหมมา  (หมอดอกอ้อ)  โรงพยาบาลสระใคร  จังหวัดหนองคาย


เช้า ๆ  กิจกรรม Check – in  ให้ทำความรู้จักกัน  ๔  คน  จับกลุ่ม  ๖  คน  บอกเล่าความคาดหวังที่มาประชุมครั้งนี้  แล้วอาสาสมัครตัวแทนกลุ่มเล่าให้ทั้งห้องฟัง  กลุ่มหลังเติมเฉพาะที่ประเด็นที่ไม่ซ้ำ



^_,^




ต่ออีก  เราสร้างความสัมพันธ์ฉันท์น้องพี่  ด้วยกิจกรรมเจ้าตัวเล็ก  จากต้นฉบับ ดร.ขจิต  ฝอยทอง  จับกลุ่ม  ๓  คน  แบ่งกันเป็นดอกไม้  แมลงภู่  และผึ้ง  ดัดแปลงคำถามเล็กน้อย  ๒  รอบแรก  ให้เล่าความสุขในวัยเด็ก  แมลงเล่า  ๖  นาที  สองคนฟังโดยยังไม่ให้ถาม  ผึ้งเล่าเรื่องของแมลงกลับให้ทั้ง  ๒  คนฟัง  ในเวลา  ๓  นาที  มีเวลาอีก  ๑  นาที  ให้แมลงเพิ่มเติมหรือแก้ไขความเข้าใจ  หากผึ้งเล่าเพี้ยนไป


สลับกัน  ผึ้งเล่าเรื่องตนเอง  ๖  นาที  แมลงเล่าเรื่องของผึ้งกลับ  ๓  นาที  จากนั้น  แมลงและผึ้งแยกกันโบยบินไปหาดอกไม้ต้นอื่น  ดอกไม้ทุกต้นอยู่นิ่งกับที่……ท่าบินภุมราแต่ละตัว  เฮ้อ !!!!  บรรยายไม่ได้  ปีกสั้น  ปีกยาว  ปีกหนา  ปีกบาง  ต่างกัน


เมื่อหากันพบครบ  ๓  ชนิด  ผึ้งเล่าเรื่องของแมลงจากวงที่แล้ว  ดอกไม้เล่าเรื่องของผึ้งจากวงเดิม  รวม  ๖  นาที  ต่อด้วยแมลงเล่าความสุขในวัยเด็กของตนเอง 


แล้วจึงเปลี่ยนหัวข้อใหม่  ใช้เวลาไม่นาน  ให้ชมคลิปความสุขจากการสังเกต 




ยุบรวม  ๒  กลุ่ม  เป็น  ๖  คน  ให้ทุกคนสงบนิ่งระลึกรู้อยู่กับลมหายใจตนเอง  คิดถึงสิ่งที่จะเล่าให้เพื่อนฟังประมาณคนละ  ๓  นาที  พอระฆังแห่งสติเตือนขึ้น  จึงเล่าความสุขง่าย ๆ จากการสังเกตในชีวิตของตนเอง 


เพื่อน ๆ ฟังอย่างตั้งใจ  ไม่ถาม  ไม่สอดแทรก  ไม่ใส่ความรู้สึกตัวเองตัดสินว่าผิดหรือถูก  รับฟังอย่างตั้งใจในเรื่องราวที่ทุกคนเล่า  ให้ซึมซาบผ่านเข้าไปในใจของเรา  สังเกตความรู้สึก  จังหวะการเต้นของหัวใจตนเอง  แบ่งปันเวลาให้เพื่อนเล่าได้ครบทุกคน  ใช้เวลารวม  ๒๐  นาที


สมาชิกกลุ่มช่วยกันคัดเลือกเรื่องราวของเพื่อนที่ประทับใจมากที่สุด  แต่ไม่ให้เจ้าตัวเล่าเอง  ขอให้ช่วยกันเลือกว่าใครเหมาะสม  ควรจะเป็นผู้เล่าแบ่งปันให้เพื่อนหมดทั้งห้องฟัง


เราจึงได้เรื่องราวจากคนต้นเรื่อง  พี่สาวนักบุกเบิกในหลายสถานการณ์  น้องหมอที่เป็นลูกที่ดี  นักเรียนที่ดี  จนเป็นคุณหมอที่ตั้งใจดี  ตั้งใจกลับมาทำงานบ้านเกิด  น้องชายสุดหล่อที่ทำงานระดับไฮโซ  ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ออกหน่วยทันตกรรมเป็นว่าเล่น  เป็นต้น



ด้วยเลยเวลาเที่ยง  จึงไม่สามารถบอกเล่าครบทุกกลุ่ม  กระนั้น ความอิ่มเอมใจที่ได้รับฟังและเล่าเรื่องราวดี ๆ เรื่องที่ทำให้มีความสุข  หัวใจพองโต  บางเรื่องที่เรามีประสบการณ์คล้ายคลึง  ยิ่งไหลเข้าสู่ใจเราโดยง่าย


ทักษะการฟังอย่างตั้งใจ  การจับประเด็น  เรียบเรียงเรื่องที่จะเล่า  การสังเกตคู่สนทนา  ทั้งภาษากาย  น้ำเสียง  โดยเฉพาะแววตา  จึงทำให้ความสนิทสนมเพิ่มขึ้นรวดเร็ว


วิทยากรพี่ฝน  ช่วยสรุประดับการฟัง  ฟังอย่างโต้แย้ง  ไม่ได้อะไร (๐)  ฟังได้แต่เนื้อหา (๑)  ได้เนื้อหาและรับรู้ได้ถึงอารมณ์ผู้พูด (๒)  ได้ทั้งเนื้อหา  อารมณ์  และเจตจำนงของผู้พูด (๓)


ความช่างสังเกต  ดวงตาเป็นหน้าต่างของดวงใจ  ใช้ใจฟัง  ช่วยให้เราเปิดใจเพื่อนเราง่ายขึ้น  ที่น่าทึ่งกว่า....ฟังจนได้ความเคารพต่อเพื่อน  ย้อนกลับถึงเคารพเห็นคุณค่าตัวเราเอง  เปิดใจเราให้กระจ่างสดใส  พร้อมรับ – ส่ง  สิ่งดี ๆ ให้กันและกัน 


ความสุขไม่ได้อยู่ห่างไกลเกินกว่าจะเอื้อมคว้าถึง  ไม่ต้องรออีกสิบปีเมื่อเป็นหัวหน้า  ไม่ต้องรอให้ลูกเรียนจบ  ไม่ต้องรอให้งานสำเร็จเท่านั้น  ไม่ต้องรอคอยเพียงเฉพาะแค่ดอกไม้บาน 


ความสุขเห็น  เป็น  อยู่  ได้ยิน  ได้กลิ่น  สัมผัส  รู้สึก  ใจเราบอกได้  ยามเราช่างสังเกตทุกขณะ....ง่ายดาย


แล้วพบกันตอน ๓  ค่ะ

หลับฝันดี  คุณพระคุ้มครองทุกท่านนะคะ

^_,^