มุมส่งเสริมการอ่าน
วันนี้ ( 10 พ.ย.55) คุณมะเดื่อได้ออกไปส่งพัสดุที่ ที่ทำการไปรษณีย์ ซึ่งเปิดทำการในวันเสาร์ ซึ่งคุณมะเดื่อเข้าใจว่า เปิดตั้งแต่ 9 โมงเช้า ถึง 11 โมง แต่คุณน้องเจ้าหน้่าที่บอกว่า เปิดถึงเที่ยง ... เอ๊า...! คุณมะเดื่อเข้าใจผิดมาตลอดว่า เปิดแค่ 11 โมงนะเนี่ยะ อิ อิ .... ตกข่าว !
มุมหนึ่งหน้าเค้าเตอร์ มีชั้นหนังสือวางอยู่ (ดังในภาพ) ซึ่งมีมานานแล้ว เป็นของห้องสมุดประชาชน ที่จัดทำเป็นมุมหนังสืออ่าน มีหนังสือประเภทต่าง ๆ วางไว้ในชั้น สำหรับให้ผู้ที่สนใจมาหยิบอ่าน
สวัสดีจ้ะคุณ
คนเป็นครูต้องการให้เด็ก ๆ สนใจเรียน เขียน อ่าน แต่ กิจกรรมการอ่าน การเขียนที่โรงเรียน ไม่เชื่อมโยงต่อเนื่องกับสภาพทางครอบครัวของเด็ก ๆ จ้ะ โลกภายนอกโรงเีรียนของเด็ก ๆ มันเวิ้งว้าง ไร้ขอบเขต เป็นอิสระมาก ๆ มากจนน่ากลัว ผิดกับโ่รงเีรียน เด็ก ๆ จึงเสมือนถูกตัดขาดกับโลกในโรงเรียนจ้ะ
ชอบเพลงมากเลยค่ะ มีความสุขที่ได้ฟังค่ะ คนที่เคยเป็นเด็กคนนี้ ชอบอ่านหนังสือมากค่ะ แต่ตอนนี้สายตาไม่ค่อยดีนัก อ่านได้น้อยลงค่ะ หาหนังสือดีๆ สนุกๆ ให้เค้าอ่านก่อน จนติดเป็นนิสัย เค้าจะค้นพบตัวเองว่าชอบอ่านอะไร ไม่ค่อยชอบวิชาการมากนัก ชอบอะไรซอฟๆ ฝันๆ และศิลปะค่ะ
อยู่กับเด็กๆๆ มีความสุขนะคะ เด็กๆ ไม่คอยมีอะไรต้องคิด เมื่ิอไม่คิด จึ่งไม่ รู้สึกอะไร ไม่ว่า ทุกข์ สุข เศร้า เครียเ นะคะ
พอิายุมาก ยิ่งมีภาระมาก บางครั้งไม่คิด แต่ด้วยภาระหน้าที่ ต้องคิด ต้องตัดสินใจ ความเครียด ยอมตามมา แต่หมอเปิ้นคิดว่า ถ้าไม่คิด ... ไม่ทุกข์ เสมือนตอนเราเป็นเด็กๆ นะคะ พึ่งคิดข้อคิดนี้ได้ เมื่อ 2 -3 วันมานี้เอง ตอนเห็นเด็กๆๆ เล่นด้วยกัน เลยถึงบางอ้อนะคะ
ขอบคุณนะคะ ...... "ไม่คิด ไม่ทุกข์ " นะคะ
หวัดดีจ้ะพี่หมอเปิ้น
เกิดเป็นมนุษย์ ธรรมชากำหนดให้ต้องคิดจ้ะ คงฝืนธรรมชาติได้ยาก เด็ก ๆ ที่เราเห็นว่าเขาไม่คิดอะไร เขาก็คิดนะจ๊ะ เหมือนสมัยเรายังเด็ก ๆ เราก็คิดน่ะแหละ คิดแบบเด็ก ๆ ไงจ๊ะ หากไม่คิด ชีวิตก็คงจบสิ้น น่ะแหละ ขอบคุณจ้ะ