การได้ไต่ขึ้นสู่ที่สูงแล้ว ย่อมได้รับการยอมรับ ว่าสมสง่า น่านับถือ ถ้าเผ่าพันธุ์ เป็นชนิดที่ให้ใฝ่สูง เกิดมารุ่นไหน ก็มักจะเจริญรอยตาม ไต่ขึ้นสูงไปจนได้

  ฝักใฝ่ เป็นคำที่มีความหมายว่า เอาใจใส่ ผูกพัน ใส่ใจ กับสิ้งนั้นๆ บุคคลนั้นๆ สิ่งนั้นๆ และก็มักมีคำนำมาเปรียบเทียบความฝักใฝ่ของใครต่อใครอีกว่า ใฝ่สูง  ใฝ่ต่ำ คงไม่ต้องอธิบายว่าสองคำนี้ หมายถึงอย่างไร

เขาว่าธรรมชาติของใจ สายน้ำ หรือสรรพสิ่ง ชอบใฝ่ลงต่ำ อาจเป็นเพราะมีแรงดึงดูดของโลก หรือเป็นทางลงที่ง่าย ไม่ต้องใช้การไตร่ตรองอะไรที่มากมาย ง่ายๆ ประเดี๋ยวก็ลงสู่ที่ต่ำได้แล้ว บางครั้งเราก็ต้องทั้งขึ้นที่สูง และลงที่ต่ำเป็นธรรมดา ต่ำในที่นี้ จะไม่ได้หมายถึงต่ำทราม ชั่วช้า แต่เป็นการผ่อนปรนให้ตัวเองบ้าง ในวิถีชีวิตที่เป็นจริง

    แต่โดยธรรมชาติอีกเช่นกัน  การขึ้นที่สูงมักจะเป็นไปในทางทำให้ปลอดภัย ยิ่งสูง ยิ่งเด่น แต่บางครั้งการขึ้นที่สูงแบบผิดธรรมชาติ ก็ต้องเผชิญกับความหวาดหวั่นเช่นกัน เหมือนคำที่ว่า ยิ่งสูงยิ่งหนาว

  การทำอะไรที่ค่อยเป็นค่อยไป ให้รู้สึกว่า กำลังเป็นไปแบบธรรมดา ก็จะทำให้ไม่เสียพลังชีวิตไปมาก ที่จริงทุกเรื่องราวเหตุการณ์ มันมีระยะเวลา ที่เหมาะสมที่จะเกิด ที่จะดับกันอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าจะเร่งรีบให้หมุนเร็วกว่าโลกกันทำไม  มองให้เห็นว่าการรอคอย ก็มีสีสัน มองเห็นการหยุดลงชั่วขณะจิต เป็นช่วงที่ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว จนถึงจุดที่ต้องก้าวต่อไป การกำลังเผชิญสถานการณ์ต่างๆ ก็น่าตื่นเต้นเร้าใจ และควรเก็บรายละเอียดไปอย่างสุขุมมีสติเป็นประสบการณ์ชีวิต  การผ่านพ้นสิ่งหนึ่งมา ก็ใช่ว่าชีวิตต้องกลับตาลปัตรเป็นสิ่งตรงข้ามเสมอ การเปลี่ยนแปลงแม้จะมีตลอดเวลา แต่จะสร้างจินตนาการเร่งเร้าให้มันสุดขั้วทำไม ปล่อยในดำเนินไปตามธรรมชาติน่ะดีแล้ว

  การใฝ่สูง การชอบความสูงส่งเป็นพลังบวก ก็จะทำให้เห็นสรรพสิ่งที่อยู่เหนือเราขึ้นไปนั้น สวยสดงดงาม ชวนฝัน ทั้งที่ในขณะที่ยังจับต้องไม่ได้


  ความพยายามฝืนธรรมชาตินิดหน่อย ก็เป็นแรงส่งสู่ที่สูงอย่างน่าพิสมัย มีชีวิตชีวา



 การแอบใฝ่ฝัน ทำให้เราเห็นความสวยงามอย่างธรรมชาติ ดูเหมาะเจาะพอดี และอบอุ่น อาขเป็นมุมที่เราไม่เคยเห็นก็ได้



การได้ไต่ขึ้นสู่ที่สูงแล้ว ย่อมได้รับการยอมรับ ว่าสมสง่า น่านับถือ ถ้าเผ่าพันธุ์ เป็นชนิดที่ให้ใฝ่สูง  เกิดมารุ่นไหน ก็มักจะเจริญรอยตาม ไต่ขึ้นสูงไปจนได้


  ความใฝ่สูง ผิดกับความทะเยอทะยานนิดเดียว ตรงที่ความทะเยอทะยาน มักต้องฝืนธรรมชาติค่อนข้างรุนแรง พุ่งไปสู่ที่สูงอย่างโลดโผน ด้วยความตะเกียกตะกาย เห็นเป้าหมายกระจายเต็มท้องฟ้า ด้วยใจที่ใหญ่เกินตัว

  แค่ใฝ่สูงก็พอนะ  ให้ดวงใจมั่นคง เฉียบแหลม และพร้อมจะไปเสียบเป้าหมายมาครอบครอง อย่างใจเย็น เบิกบาน และเต็มไปด้วยความสุขทุกย่างก้าวของเราทีเดียว

  บันทึกก่อนออกเดินทางในค่ำวันนี้ เพื่อไปทอดกฐินที่จังหวัดสกลนคร ไปทำบุญกับมือและหัวใจ อย่างคนใฝ่สูงเช่นกันค่ะ