สิ่งที่ผมเบื่อคนไทยที่สุด (ตอน ๑ การแซงคิว)

คนไทยมีข้อดีมากหลาย แต่ผมว่าข้อเสียมากกว่า ๑๐ เท่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งการไม่เคารพสิทธิคนอื่น  เช่นการแซงคิวในการรับบริการ


ผมเคยไปสะกิดไหล่ไอ้หนุ่มใหญ่ หน้ายังกะโจร ให้มาต่อคิวผม ในร้านสะดวกซื้อ  มันทำหน้าแบบเสียไม่ได้  ผมกะไว้แล้วถ้ามันต่อย ผมจะสวนอย่างไร  เอาให้มันเห็นดำเห็นแดงกันไปเลย  (เคยดูหนังกำลังภายในจีนไหม  หนุ่มใหญ่ แพ้อาจารย์แก่เคราย้อย) 


ถ้าเป็นใน usa คุณไปแซงคิวแบบนี้ คนขาย เขาชี้หน้าด่าเลยว่า ให้ไปต่อท้ายแถว  แต่พนักงานขายไทยเรา ก็แซงคิวประจำ เลยเห็นใจคนกันเอง 


ที่ผมทำอะไรไม่ได้เลย คือ เวลาเข้าแถวรถ รอยูเทิร์น  เป็นเวลาสิบนาที จู่ๆ มันก็มีรถแซงคิวเข้ามา  ตัดหน้าเรา  แถมมันบังวิวเราอีกด้วย  ทำให้เรามองไม่เห็นวิวรถที่วิ่งสวนมา เลยตัดสินใจทำอะไรไม่ได้  มันอันตรายมากๆ  รอนาน แถมโดนแซงคิว หงุดหงิดมากๆ 


รถที่แซงคิวแบบนี้ส่วนใหญ่เป็นพวกรากหญ้า ปิ๊คอัพ สองแถว (พวกเสื้อแดง)  แต่ก็มีเบนซ์ บีเอม  ไม่น้อย (ก็คงเสื้อแดงเช่นกัน เพราะคนมีมารยาท เคารพสิทธิผู้อื่นนั้น เขาไม่ทำระยำแบบนี้หรอก เหมือนนายใหญ่มันนั่นแหละ ที่แซงคิวลัดคิวทำความร่ำรวยได้มหาศาลในเวลาอันสั้น ทั้งที่สมองเท่าเม็ดถั่ว) 


ที่น่าสนใจคือ  มันทำต่อหน้าตำรวจ  ส่วนไอ้ตำรวจก็ช่วยโบกรถให้มันซะอีก  แทนที่จะจับ ปรับ  เฮ้อตำขวดไทย  เวรตะไลด้วยกันทั้งสองฝ่าย 


ส่วนกระทรวง หน่วยงานเกี่ยวข้อง ก็ไม่เคยรณรงค์มารยาทการจราจรอะไรเลย  แมร่งคิดกันได้แต่ตั้งด่านรีดไถลูกเดียว  มีอุบัติเหตุมากก็โทษว่าคนขับประมาท  เมา  เอาง่ายเข้าไว้

...คนถางทาง (๕ พย. ๕๕)