วันพฤหัสบดี ที่ 1 พฤศจิกายน 2555


กราบสวัสดีค่ะครู

   n    วันนี้ตั้งใจใหม่กับตนเองแม้เมื่อวานจะเสร็จกิเลสแบบราบคาบ แต่ก็จะสู้มันแบบยิ้มกับตนเองให้ได้แบบเอาข้างในให้ใส หนูแค้นที่ตั้งใจไว้แล้วทำไม่ได้ แต่ก็จะไม่ให้โทสะครอบงำเจ้าค่ะ จะพยายามให้มากขึ้น ๆเช้ามาแก้ไข จัดแจงเข้าห้องพระกราบพระ แล้วคือยออกไปทำงาน กำหนดภาวนากับตนเอง งานวันนี้ดูจะมาสิ่งที่ต้องทำหลายเรื่องเจ้าค่ะ ทั้งงานตนเอง งานพี่ ๆรวมถึงงานที่ต้องสอนน้อง แต่ก็พยายามสับหลีกกับตนเอง

พอมีช่องว่างอัพบันทึกขึ้น ช่วงนี้หนูต้องอัพบันทึกผ่าน ipad ไปก่อนเพราะ notebook คงมีบางอย่างไม่รองรับการปรับระบบ แต่หนูยังไม่มีเวลาจัดการเจ้าค่ะ 

เขียนงานเสร็จออกรายงานผล ทะยอยทำกับตนเองเจ้าค่ะ พอมีช่องว่างของเวลาก็ขับรถออกไปซื้อของและพับใบเตยที่ได้จากน้องนี ตั้งใจจะเอาไปเยี่ยมพี่หนิง หนูไปเซ็นทรัลก่อน ไม่มีรองเท้าสีขาวเลย แล้วก็ไปแฟรี่ ต่อส่ง sms แจ้งครู แล้วมีโทรศัพท์ตามจากพี่ๆว่า มีอาจารย์มานิเทศน์งานน้อง หนูรู้สึกตกใจค่ะครู ท่านโทรมาหาหนูบ่ายวันศุกร์ที่แล้ว แต่หนูเตรียมการอบรมที่วัดเลยไม่ทันแจ้งพี่ ๆ เป็นความบกพร่องอย่างไม่น่าให้อภัยของหนู เข้าไปขอโทษพี่ ๆและขอโทษอาจารย์ที่ให้รอ ซึ่งท่านน่ารักมาก ๆเจ้าค่ะ ศีลข้อ 4 หนูด่างพร้อย ก็เลยพลอยเบียดเบียนผู้อื่นให้รอ ศีลข้อ 1 ด่างพร้อย แก้ไขโดยการขอโทษและยอมรับผิดอย่างจริงใจเจ้าค่ะ หนูผิดจริง และได้รับโอกาสให้รับผิดชอบด้วยการรับรองและพูดคุยกับอาจารย์ซึ่ง อาจารย์จากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ทุกท่านทำให้หนูมีงานทำ ณ วันนี้ และได้ระลึกถึงพระคุณของอาจารย์ที่ประสิทธิ์ประศาสตร์วิชาให้พอรับใช้สังคมได้ตามหน้าที่และความสามารถค่ะครู 

เสร็จงานออกมาดำเนินงานต่อ ตั้งใจกับตนเองทำให้เต็มที่ จนสุดท้ายครูเมตตาให้พอก่อน หนูยิ้มกับตนเองที่ทำยังไม่สำเร็จ แต่ต้องยอมเพราะการตะบี้ตะบันเอาชนะไม่มีประโยชน์ หนูแวะตลาดบางลำภูซื้อผักขึ้นรถตั้งใจจะเอาไปวัดเผื่อใครจะทำอาหารถวายพระระลึกถึงคำหลวงปู่และครู ฝึกทำทาน ทานมาจากข้างใน แม่ค้าน่ารักมากค่ะครู พอทราบว่าหนูซื้อมาวัด ขอร่วมทำบุญมาเป็นฟักทองหนึ่งถุงใหญ่ในราคา 100 บาท แม้ฟักทองจะราคา 100 บาท แต่น้ำใจของแม่ค้านั้นประมาณค่าไม่ได้เลยเจ้าค่ะ 

แล้วแม่ค้าก็บอกว่า "วันหลังมาอีกนะคะ จะได้ฝากไปวัดอีก"


กับสิ่งที่ตั้งใจวันนี้

ไปดูรองเท้่าแตะให้ครู

ไปเยี่ยมพี่หนิงและซื้อของที่ฝากให้

ตัดผ้าถวายครู

ออกผลแล็บสอนน้องสกัดตัวอย่างและคำนวณ

ถือว่าทำได้ครบเจ้าค่ะรวมถึงข้อวัตร


เหลือแต่ผ้าที่ตัดถวายครูต้องเร่งทำเพิ่มเติมหลังเขียนบันทึก


หลังเลิกงาน แวะออกมาซื้อผ้าเพิ่มเติมและซื้อผ้าถุงขาวถวายครู แล้วค่อยเเวะเข้าไปเยี่ยมพี่หนิง

วันนี้ดูสดชื่นขึ้นเจ้าค่ะ ออกมาเดินออกกำลังกายข้างนอกได้คล่องแคล่ว แต่ก็ยังมีอาการปวดท้องบ้าง

หนูเอาใบเตยที่พับเองมาให้ 1 ช่อ แล้วก็เอาใบเตยมา จึงชวนกันพับเป็นดอกกุหลาบเพื่อเอาไปถวายหลวงปู่เจ้าค่ะ จึงเล่าท่านว่าก่อนเข้ามาไปซื้อผ้าถุงถวายครู ท่านจึงขอร่วมทำบุญด้วยเจ้าค่ะ 

หนูจึงได้โอกาสเล่าเรื่องเมื่อคืนที่หนูจะเป็นลมที่ลานธรรม เพราะหนูดื้อ ไม่เชื่อหลวงปู่ไม่เชื่อครู แต่พอระลึกกราบขอขมา แล้วกำหนดอยู่กับลมหายใจ และมีพี่อ๋อยช่วยนวดมือให้ อาการผิดปกติก็หาย แบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น เป็นสิ่งที่รู้กับตนเองเลยว่า  "นี่เป็นผลกรรมที่ไม่เชื่อครูบาอาจารย์"

ท่านอึ้ง แวววตาไหววูบเจา้่ค่ะครู แล้วก็แชร์ว่า "พี่ก็ดื้อ ท่านบอกไม่แต่งก็ยังจะแต่ง"

หนูแชร์ซ้ำว่า "ไม่รู้นะพี่ ตอนแรกหนูก็ดื้อ แต่สุดท้ายหนูก็เชื่อท่าน ทำอย่างที่ท่านบอก มันก็เบาบาง เท่าที่เห็นคนที่ไม่เชื่อท่านมีอันเป็นไปทุกคนรวมถึงหนูด้วย"

หนูจึงเอ่ยเล่าเรื่องพระ ที่ท่านตกกุฏิและคุณยายชีเจ้าค่ะ 

สักพักจึงชวนกันสวดมนต์ทำวัตรเย็นและสวดโพฌชงค์ 

ก่อนออกมาหนูบอกว่า "ทำผิดก็แก้ไขใหม่ได้นะคะ ไม่มีคำว่าสาย หนูก็พลาดบ่อยแต่ก็เอาใหม่ ทำอะไรได้รีบทำ อย่ารอ"

แล้วหนูก็เข้ามาบ้านเจ้าค่ะ นั่งภาวนากับตนเองอยู่ในรถและฟังเทศน์ แล้วค่อยลงมาทำธุระส่วนตัว

อาบน้ำแล้วก็มาเขียนบันทึก

กราบขอบระคุณเจ้าค่ะครู