ห่าม ถ้าเป็นผลไม้นั้นก็คือผลไม้ที่ใกล้จะสุกแต่ยังไม่สุข หากว่าเรานำมารับประทานอาจไม่ได้รสชาติอันแท้จริงของผลไม้นั้นๆ ดังคนก็เช่นกันหากยังไม่เข้าถึงการมีปัญญาอย่างแท้จริงของปัญหานั้นๆก็ยากที่จะเป็นคนสุขได้ทำอย่างไรก็จะเจอแต่ทุกข์ ดังหลวงปู่ท่านเทศน์สอนไว้ว่า " ทำอะไรก็ผิดถ้าจิตไม่พัฒนา " คนเรานั้นหากไม่พัฒนาจิตหรือเรามักเรียกว่าใจให้เกิดเป็นความสุขงอมของปัญญาแล้วก็อยากที่จะประสบความสำเร็จในสิ่งต่างๆได้
โดยส่วนตัวแล้วเราเองก็น่าจะเป็น คนห่ามอยู่มากพอควรคงต้องบ่มเพาะกันอีกมากพอควรในหลายๆเรื่อง หากมองผิวเผินภายนอกแล้วลักษณะไม่น่าเป็นคนทำอะไรได้แต่น่ามีอะไรที่มากพอควรผู้ที่อยู่สูงแล้วอย่างหลวงปู่จึงนำมาบ่มเพาะในวันนี้ให้เป็นต้นกล้าในการอนุบาลของท่านเพื่อวันหนึ่งข้างหน้าจะได้เป็นต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงาคอยให้ความร่มเย็นกับสิ่งต่างๆได้ ทั้งๆที่ว่าไปแล้วบุคคลในวัดโดยส่วนมากก็มิได้ยอมรับในตัวตนของเรามักหาทางเลี่ยงในเนื่องานเราทั้งๆ ที่เป็นดำริมาจากหลวงปู่
หากมองในแง่ผลงานแล้วได้รับผิดชอบงานต่างๆจากหลวงปู่มากขึ้นตามอายุพรรษาดูเหมือนมีคุณค่าแต่มันก็ยังไม่ดีพอท่านถึงให้แก้ไขทำอีก หรือ สิ่งต่างๆที่ได้รับจากหลวงปู่ดูเหมือนจะได้อภิสิทธิ์จากผลงานที่ทำมากแต่หากคิดอีกแง่มันไม่รู้จักพอก็ให้มันจนมันอิ่มมันจะเอาอีกไหมสอนมันให้พอกับกิเลส
หรือในแง่ความสำพันธ์กับบุคคลรอบข้างเราเองเป็นพวกชอบหักดิบไม่ค่อยถนอมใจเกรงใจกัน น้อยกว่าใหญ่กว่าผิดก็ว่าผิด เช่นผู้ใหญ่กว่ามาช้าเราก็ว่าช้า ,ใช้เด็กๆไปซื้อบุหรี่เราก็ห้ามเพราะเป็นต้นตอแห่งการสร้างนิสัยการสูบบุหรี่ หรือผู้น้อยกว่าทำสิ่งใดอย่างไม่คิดเราก็ชอบเอ็ดดุๆ เช่นพระที่บวชตอนอายุมากแต่เป็นผู้น้อยกว่าเวลาฉันชอบคุยเราก็มักหันไปมองเหมือนกับดุ ,หรือบางคราให้เด็กย้ายของพระแต่เด็กๆเขามีประสาทที่ช้าทำไม่ถูกแล้วเอ็ดเขาทั้งๆที่เป็นบริขารพระเราก็มักบอกเด็กน้อยมันไม่รู้จักนะนั่นก็เถียงเราว่างั้นผู้ใหญ่ก็มาทำพอเราเดินไปจัดกลับหลบหน้าหนี แต่พอเป็นคนมีฐานะกลับบอกไม่รู้ก็บอกกันดีๆเราก็เลยเอ็ดถ้าโตแล้วไม่รู้ความนะมันไม่ได้เรื่อง ด้วยความดุนี้ละมั้งมันเลยกลายเป็นสิ่งที่คนอื่นเขาไม่ชอบแล้วยิ่งไม่ค่อยไปสุงสิงกับเขาอีก(เขาโสเหร่ไม่โสกับเขา,เขาไปนิมนต์ก็ไม่ค่อยไป)
หรือการทำงานเป็นคนทำแล้วทำจริงไม่รีรอหรือค่อยๆทำ ทำแล้วต้องเสร็จถ้าทำต้องพร้อมทำแล้วต้องเก็บอย่างพาเด็ก(ลืมบอกพวกสังกะสีวัด) รับบิณฑบาตรก็มักให้เด็กเตรียมรถเข็นไว้แต่ตอนเย็นเพื่อตอนเช้าจะได้เรียบร้อยหากตอนเย็นมีคนเอาไปใช้เราก็จะบอกให้เด็กไปบอกเขาว่าใช้เสร็จแล้วมาเก็บที่ศาลาให้หน่อยแต่คำตอบกลับมามักได้คำว่ามาใช้พระได้ยังงัยมาเอาเองอ้าวตอนเช้ากว่าจะปลุกกันลุกได้ก็ยากแล้วมาหารถเข็นไม่ทันกันพอดีไปรับบาตรท่านนะก็สบายนะ ไปรับท่านก็เทด้วยเลยเดินไปบอกว่าพระใช้พระก็ควรเก็บหรือวัสดุอุปกรณ์อีกมากมายที่มักใช้แล้วไม่เก็บ หรือบางทีเราไปเอาเองอย่างรถเข็นใช้จนล้อมันคดติดกับโคลงเข็นแล้วมันติดหากเป็นคนอื่นคง ค่อยๆเอาอีกคันมายกใส่แล้วค่อยเอามาซ่อมแต่เรานะมันไม่ทันใจแน่นอน วิธิการหรือครับเท้าเลยแตะวงล้อให้มันพอออกจากโคลงพอเข็นมาซ่อมได้ คนอื่นเห็นคงว่าเราไม่มีมารยาทนะ แต่ว่าใช้แล้วพังกองไว้ตั้งหลายวันก็ไม่ซ่อม พอเราจะใช้มันไม่ได้ใช้ทั้งที่เป็นคนซื้อมาเองแท้ เวลามันพังก็มีแต่เราซ่อมมันก็เช็งนะสิ มันก็เป็นอารมณ์ความเอาจริงเอาจังที่มันมากเกินไปมั้งเลยทำให้คนไม่ชอบ หรืออะไรก็ไม่รู้ต้องหาต้นตอกันต่อไป
จะบ่มกันยังงัยหนอจิตดวงนี้ถึงจะสุกได้เพื่อจะได้เป็นสุขแล้วไปปลดทุกข์และความโง่เขลาของคนอื่นๆอีกมากมาย
อย่างวันนี้ก็ถูกหลวงปู่สอนเรื่องพัฒนาจะมารอชาวบ้านคิดพัฒนานะมันไม่ได้เราต้องคิดเองและพาทำแต่ทำมากบังคับมากก็ว่าเราดุร้ายก็ต้องหาวิธิสอนให้ออกจากความเขลา
จะเอาใงดีหนอ ลูกโง่โง่ของปะป๋า และลูกศิษย์โง่โง่ของหลวงปู่
