ลองมาดูข้อคิดที่ได้จากกลุ่มนักธุรกิจที่ทำงานอยู่ในประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งถ้าทำความเข้าใจเพื่อเป็นกระจกสะท้อนมาสู่ตัวเราของผู้ประกอบการที่กำลังมีแนวคิดที่จะไปค้าขายระหว่างประเทศ ว่าเราได้ข้อคิดอะไร เราคล้าย ๆ กลุ่มไหน เราสามารถเรียนรู้จากประสบการณ์ของคนอื่น จากบันทึกนี้ และจากการเรียนรู้ข้อมูล ก่อนที่จะลงทุน หรือก่อนที่จะเสียหาย และเตรียมความพร้อมก่อนประสบความสำเร็จ
มีนักธุรกิจหลายประเภทที่ดำเนินการ ประกอบการ ศึกษาตลาดอยู่ในแต่ละประเทศโดยเฉพาะประเทศเพื่อนบ้านในกลุ่มอาเซียน ผู้เขียนจะข้อให้ข้อคิดซึ่งเป็นข้อมูลพื้นฐานที่ได้จากประสบการณ์ด้วยตัวเอง แต่บางครั้งอาจจะเหมือนหรือไม่เหมือนของนักธุรกิจอื่น ๆ ก็เป็นได้ เพราะอาจจะมีเป้าหมายในแบ่งปันความรู้ต่างกัน ในส่วนของผู้เขียนต้องการชี้ให้เห็นถึงสิ่งสำคัญที่ผู้ประกอบการควรมี ความรู้ที่ควรมี บุคลากรที่ควรจะเป็น กฎหมายในแต่ละประเทศ เป็นต้น และในโลกของความเป็นจริงผู้ประกอบการขนาดกลางและเล็กส่วนใหญ่ที่ไปทำธุรกิจในต่างประเทศมักจะไม่มีความพร้อมในหลาย ๆ เรื่อง และเป็นสาเหตุที่ทำให้ไม่ประสบความสำเร็จของการทำการค้าระหว่างประเทศ
ข้อคิดที่หนึ่งกลุ่มประเทศเป้าหมาย ประเทศต่าง ๆ ที่อยู่ยิ่งไกลก็ยิ่งไม่น่าที่จะไป ยกเว้นบางธุรกิจที่มีความจำเป็นเฉพาะธุรกิจนั้น ๆ (ขอให้เป็นข้อยกเว้น) ทั้งระยะทางไกล ความแตกต่างทางวัฒนธรรม ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอาจจะไม่ใกล้ชิด การติดต่อสื่อสารก็จะลำบากกว่าประเทศเพื่อนบ้านมาก และปัญหาอีกมากมาย และมีข้อมูลหนึ่งที่ว่าถ้าดูเฉพาะข้อมูลด้านอินเทอร์เน็ต โอกาสของผู้ที่จะเป็นผู้ใช้ในเอเชียมีจำนวนมากที่สุดในโลก (เพราะหมายรวมถึงผู้ใช้ในประเทศจีนและอินเดียนั่นเอง) และหมายถึงโอกาสทางการตลาดที่สูงที่สุดนั่นเอง และถ้ามองถึงวัฒนธรรมและความใกล้ชิดประเทศในกลุ่มอาเซียนที่กำลังจะรวมตัวกันเป็นประชาคมอาเซียน มีความร่วมมือกันมากที่สุดในทุก ๆ ด้านทั้งกฎหมาย การสื่อสาร การค้า วัฒนธรรม ความร่วมมือระหว่างประเทศ และสุดท้ายความใกล้ชิดด้านเชื้อชาติ เป็นข้อคิดที่ผู้เขียนอยากจะแนะนำสำหรับผู้ประกอบการใหม่ หรือผู้ที่เริมต้นทำการค้าระหว่างประเทศน่าจะลองเริ่มต้นดู เพราะมีเหตุผลหลายประการที่กล่าวแล้วข้างต้น
ข้อสรุปของประเทศที่น่าสนใจก็คือประเทศในกลุ่มประชาคมอาเซียนและให้ดีคือประเทศที่ติดชายแดนของประเทศไทย ได้แก่ประเทศลาว พม่า เขมร มาเลเซีย เป็นต้น(และอาจมองถึงทุกประเทศในประชาคมอาเซียน)สาเหตุที่ผู้เชียนระบุเช่นนี้โดยขอให้เหตุผลคือ1. ด้านวัฒนธรรมใกล้เคียงกันมาก เข้าใจได้ง่าย ดำเนินชีวิตและะทำธุรกิจได้ง่ายคล้ายทำอยู่ในประเทศไทย 2.การติดต่อสื่อสาร การเดินทางสะดวก 3.การใช้ภาษาส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ บางครั้งภาษาจีนโดยเฉพาะแต้จิ๋วก็ยังใช้ได้ และที่สำคัญภาษาไทยสามารถใช้ได้ในประเทศลาวได้ 100% 4.อัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา เราสามารถใช้เงินบาทได้ในหลาย ๆ ประเทศ เช่น ลาว เขมร บางจุดของประเทศพม่า และบางจุดของประเทศเวียตนามอีกด้วย 5.กฏหมายระหว่างประเทศของกลุ่มประชาคมอาเซียนก็เอื้อประโยชน์และความสะดวกอย่างมาก
ผมจะนำเสนอบันทึกต่อเนื่องในหัวข้อ “ลักษณะของผู้ประกอบการที่น่าสนใจ” มีทั้งประสบความสำเร็จและที่ประสบความล้มเหลวในครั้งต่อไปครับ
เพิ่มเติมข้อคิดที่หนึ่ง
ข้อสรุปของประเทศที่น่าสนใจก็คือประเทศในกลุ่มประชาคมอาเซียนและให้ดีคือประเทศที่ติดชายแดนของประเทศไทย ได้แก่ประเทศลาว พม่า เขมร มาเลเซีย เป็นต้น (และอาจมองถึงทุกประเทศในประชาคมอาเซียน)สาเหตุที่ผู้เชียนระบุเช่นนี้โดยขอให้เหตุผลคือ 1. ด้านวัฒนธรรมใกล้เคียงกันมาก เข้าใจได้ง่าย ดำเนินชีวิตและะทำธุรกิจได้ง่ายคล้ายทำอยู่ในประเทศไทย 2. การติดต่อสื่อสาร การเดินทางสะดวก 3. การใช้ภาษาส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ บางครั้งภาษาจีนโดยเฉพาะแต้จิ๋วก็ยังใช้ได้ และที่สำคัญภาษาไทยสามารถใช้ได้ในประเทศลาวได้ 100% 4. อัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา เราสามารถใช้เงินบาทได้ในหลาย ๆ ประเทศ เช่น ลาว เขมร บางจุดของประเทศพม่า และบางจุดของประเทศเวียตนามอีกด้วย 5. กฏหมายระหว่างประเทศของกลุ่มประชาคมอาเซียนก็เอื้อประโยชน์และความสะดวกอย่างมาก ธนพล ก่อฐานะ
หัวข้อบันทึกต่อไปได้แล้วคือ "กลุ่มนักธุรกิจในต่างประเทศ พฤติกรรมและความสำเร็จ" ต้องขอโทษด้วยที่ช้า แต่บังเอิญต้องเรียบเรียงให้ดีหน่อย หัวข้อนี้ต้องใช้เวลาหน่อยนะครับ จะรีบเขียนบันทึกให้เสร็จไว ๆ ครับ