วันนี้ได้สนทนากับอาจารย์ Dr.Krachang Bhanthumnawin. ทาง Facebook. ท่านได้ฝากความคิดมาเผยแพร่แก่ผู้สนใจซึ่งถ่ายทอดมาในข้อความต่อไปนี้

         "ผมกำลังคิดถึงคนไทยในต่างจังหวัดที่ หนาวเหน็บ ต้องก่อไฟผิงกันเกือบทุกครัวเรือน แต่การคิดคำนึงของผมมิได้ มุ่งหาเครื่องกันหนาวไปแจกจ่ายพวกเขา เพื่อให้ผมรู้สึกดีขึ้น ว่าผมได้เผื่อแผ่ทรัพย์ ให้ กับเพื่อนมนุษย์. แต่ผมรู้สึกหดหู่ใจว่าพวกเขายอมจำนนกับความเคยชินเดิมๆ ที่ก่อไฟ แบบเปิดโล่งที่ ปล่อยให้ลมหนาวพัดพากว่า ๗๐% ของความร้อนจากเชื้อเพลิงที่ใช้ไปอย่างน่าเสียดาย เพียง พวกเขาเอาหิน ๔-๕ ก้อนก่อเป็นเตา ความร้อนจากไฟก็จะถูกกักเก็บไว้ได้มาก และ พวกเขา สานไม้เป็นแตะหลวมๆ กระหนาบหญ้าฟาง ที่มีเหลือเฟือรอบๆบ้าน เป็นฉากล้อม ด้านนอก แล้วเข้าไปอยู่ในวงฉากนั้น เขาก็จะได้รับความอบอุ่นมากขึ้น และ เปลืองเชื้อเพลิงน้อยลง ท่านผู้มีจิตใจงามทั้งหลาย ลองงดแจกเครื่องกันหนาว แต่ ไปแสดงวิธีการง่ายๆ ดังกล่าวให้ ชาวบ้านใช้สติปัญญาของเขา แก้ปัญหาของเขาเอง จะดีไหมครับ? ก.ศ.น.( ของคุณดิสกุล) กรมพัฒนาและอนุรักษ์พลังงาน นายก อบต. กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ที่ เคารพทั้งหลายครับ คงไม่เป็น การเสียหน้าตาที่ จะใช้คำตอบแบบ "หญ้าปากคอก " แก้ปัญหาที่เป็นภาพน่าสมเพชเห็นกันอยู่ ปีแล้วก็ปีเล่า นะครับ"              ฝากความคิดนี้ไปพิจารณากันด้วยครับ หรือท่านใดลองปฏิบัติได้ผลอย่างไรช่วยขยายความคิดให้ด้วยครับ..