GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

10 ข้ออ้างเพื่อการปฏิเสธที่จะเขียนบันทึกใน gotoknow

มีเพื่อนที่อยากเขียนบันทึกใน gotoknow แต่เขียนไม่ได้สักที เลยถามเหตุผลกันตรงๆจนได้ 10 ข้ออ้างออกมา  และนายบอนก็ช่วยอธิบายไปบ้าง ...ดังนี้ครับ

1. ใน gotoknow เค้าบันทึกจากประสบการณ์ทำงาน ความรู้ฝังลึก แต่เราไม่มีแบบนั้นนี่?

นายบอน = แสดงว่า เปิดอ่านบันทึกเหล่านั้นเพื่อการเรียนรู้ ถ้ารู้แล้วความสนใจย่อมลดลง ประสบการณ์ทำงาน การใช้ชีวิตของเรา คนอื่นก็ไม่มีแบบเรา เมื่อเป็นประสบการณ์ใหม่ ย่อมมีความน่าสนใจ เราจึงบันทึกจากประสบการณ์ของเรา ความรู้ของเราได้เลย

2. เค้าเขียน มีคนอ่าน แต่พอเราเขียน ไม่มีคนอ่านเลย?

นายบอน = คงจะดูจากบันทึกที่มีคนเขียนตอบ เขียนข้อคิดเห็นต้อท้ายบันทึก แต่ในหลายบันทึก ก็ไม่มีคนเขียนตอบ แต่มีคนอ่านนะครับ ลองเปิดดูตรง แสดงสถิติของหน้าเพจนี้ แต่ละบันทึกในส่วนท้ายของหน้าดูสิ

3.ไม่รู้จะเขียนอะไรดี

นายบอน = ไม่รู้ เพราะไม่คิด ไม่ฝึกคิด  ไม่มีประเด็น ถ้าฝึกคิด ฝึกหยิบประเด็น ก็มีเรื่องที่จะเขียน

4. อยากเขียน แต่คนอื่นเขียนดีแล้ว

นายบอน = แล้วใครจะมีโอกาสรู้บ้างล่ะว่าเราเขียนดี ถ้าเขียนแล้ว อาจจะมีคนชอบเรื่องที่เราเขียนมากกว่าที่คิดไว้ก็ได้นะ ไม่ลองไม่รู้

5. รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนแปลกประหลาดที่ gotoknow


นายบอน = ถ้าดูที่อาชีพ การศึกษา สังคม มุมมอง ประสบการณ์ ยังไงก็แตกต่าง  ซึ่งนี่เป็นโอกาสที่ดีในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เพื่อปรับความแตกต่างให้เกิดความไม่แตกต่าง และต่อยอดการเรียนรู้ต่อไป

6. ไม่รู้จะเข้ากลุ่มใน gotoknow ได้ยังไง


นายบอน = ต้องเริ่มต้นจากค้นหา สืบค้น ถามตัวเองว่า สนใจเรื่องไหน คลิกดูที่แพลนเนต เพื่อหาคนคอเดียวกันให้เจอ


7. เค้าใช้เวลาใน gotoknow ในแต่ละวัน นานจัง เราไม่มีเวลาขนาดนั้น


นายบอน = ถ้าดูแต่คนที่เขียนบ่อย ตอบข้อคิดเห็นบ่อยๆ ก็คงเห็นว่าเค้าอยู่หน้าจอนาน แต่เราก็ควรปรับให้เหมาะกับตัวเองในเวลาที่ทำได้อย่างพอเพียง

8. อยู่คนละสังคม  คนละชนชั้นกับเค้า ไม่กล้าเขียน กลัวไม่เหมาะสม

นายบอน = ความจริงหลายท่านเปิดใจรับความแตกต่างเพื่อการเรียนรู้ คุยได้ ถามได้ ไม่ได้ศักดินาอะไรกันมากมาย และใน gotoknow ก็มีคนหลากหลายกลุ่มอาชีพ กลุ่มสังคม ถ้าหาเจอก็เป็นคนในแวดวงเดียวกันได้

9. เรื่องของเรา เป็นบันทึกแบบดาดๆพื้นๆ เค้าจะสนใจเหรอ

นายบอน = บันทึกในแบบของตัวเอง อาจจะไปตรงกับใจอีกหลายคน อาจเป็นประเด็นที่มีคนกำลังค้นหา บันทึกของเราอาจรู้สึกว่า แค่ความรู้พื้นๆ แต่สำหรับคนที่ยังไม่รู้ บันทึกพื้นๆของคุณจะมีคุณค่าขึ้นมาทันที

พี่โอ๋-อโน เขียนไว้ในบันทึก ระบบบล็อกบน internet ช่วยให้คนใช้วิกฤตให้เป็นโอกาส...จนดังได้ บอกว่า.. การเขียนบอกเล่าสิ่งที่ตัวเองรู้หรืออยากรู้อย่างต่อเนื่องในบล็อก สามารถพัฒนาทั้งตัวเองแล้วยังช่วยผู้อื่นได้ด้วย

10. เห็นมีรางวัลสุดคะนึงด้วย ดูแล้วอายที่จะเขียนบันทึก

นายบอน = รางวัลเป็นเสมือนกำลังใจ เป็นสิ่งที่ทำให้หลายคนรู้ว่า นี่คือ คนเขียนบันทึกที่น่าอ่านอีกคนในหลายๆคน รางวัลก็เหมือนบันไดแห่งความพยายามในการพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น แต่รางวัลก็มีหลากหลาย ทั้ง มิตรภาพที่ได้รับ ความคิดที่เติบโต การยอมรับจากคนอื่นๆ ฯลฯ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 50670
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 9
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (9)

  • อยากให้หลาย ๆ คน ที่แวะเวียนเข้ามาใน gotoknow ได้อ่านบันทึกของนายบอน บันทึกนี้ คงจะเพิ่มความกล้าให้ทุก ๆ เพิ่มอีกเยอะนะ
  • อย่ากลัวที่จะมาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเรานะคะ
  • ถ้าคุณไม่ถ่ายทอด แล้วใครเล่าจะเข้าใจในสิ่งที่คุณคิด
  • ขอเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจ ให้หน่อกล้าทั้งหลายค่ะ

 

ขอเป็นหนึ่งพลังใจให้หน่อกล้าต้นใหม่ได้เติบโตนะคะ

ผมว่า...ข้ออ้างทั้งหมดเกิดจากตัวเราครับ...

ผมมก็มีไม่ต่ำกว่า 5 ข้อข้างบน แต่ผมก็เลือกที่จะเขียนครับ...

ขอบคุณครับคุณบอนและเป็นกำลังใจกับคนที่ยังติดขัดกับข้ออ้างของตัวเองอยู่...

เขียนเถอะครับมีคนรออ่านบันทึกของพวกคุณอยู่ครับ...

ทุกคนย่อมมีจุดเริ่มต้น ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านกล้าที่จะเริ่มโดยปราศจากความกังวล และผ่านพ้นไปให้ได้ค่ะ

สวัสดีครับคุณบอน ....

คิดว่าในโลกนี้ยังมีคนได้รับโอกาสน้อยกว่าคุณบอน อย่างเช่นผมเป็นคนหนึ่งที่เรื่องในบล็อกเป็น BlankPage "หน้าว่างๆ"     -_-"

เขียนด้วยใจ อ่านด้วยใจ ครับ....หุหุ (ความรู้เป็น 0) "เขียนได้ดั่งใจผู้อ่าน หุหุ"

สวัสดีครับคุณ นูล(ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน)
   เรื่องโอกาสมาก หรือ น้อยกว่ากันนั้น ไม่ใช่ความแตกต่างในแบบ ชาติตระกูลที่แตกต่าง   แต่เป็นความพยายามไขว่คว้าเท่านั้นเองครับ  หลายท่านอาจจะไม่มีเวลา หรือ งานยุ่ง เลยไม่รู้ว่า จะเขียนบันทึกอะไรดี และต้องการเวลาในการเรียนรู้ ว่าท่านอื่นๆ เขียนบันทึกแบบไหนยังไง  ถ้าคุณนูล ค้นพบบันทึกที่เขียนในแนวเดียวกับที่คุณนูล เขียนได้ เมื่อนั้น โลกนี้ (โลกแห่งการบันทึก) ก็เป็นของคุณนูลครับ

 วันนี้ อาจจะยังไม่รู้ แต่วันหน้าก็ไม่แน่นะครับ