เมื่อเราเข้าใจกัน

ฉันมีหลานสาวหนึ่งคน ปัจจุบันอายุ 11 ปี แต่อายุสมองเท่ากับเด็ก 7 ขวบ ฉันทราบได้อย่างไร ตอนแรกฉันไม่ทราบหรอก เนื่องจากช่วงที่หลานสาวอายุประมาณ 5-6 ขวบได้เข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาล หลานมักมีเรื่องกับคนโน้นที่คนนี้ที อ่านเขียนไม่ได้ ฉันจึงนำเรื่องของหลานเล่าให้เพื่อนครูในโรงเรียนฟัง เพื่อนครูคนนี้อายุมากกว่าฉัน ท่านเล่าว่าลูกของเพื่อนท่านมีลักษณะแบบหลานเธอนี้เลย แต่เขาพาไปพบแพทย์ แพทย์บอกว่าเป็น LD และแพทย์จะมียาให้รับประทาน ลูกเพื่อนสามารถเรียนได้จนจบนะ ลองพาหลานไปที่โรงพยาบาลจิตเวชดูซิ ฉันได้นำเรื่องนี้ไปเล่าให้น้องสาวฟัง และพาหลานไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลจิตเวช แพทย์บอกว่าหลานมี ไอคิวค่อนข้างต่ำ ฉันรู้สึกเคืองหมอนิดๆ แต่เราทุกคนได้ปฏิบัติตามคำแนะนำโดยดูแลเรื่องการรับประทานยาและไปพบแพทย์ตามกำหนดปัจจุบัน 5 ปีแล้ว ฉันพาหลานไปพบแพทย์ครั้งหลังสุด และเล่าให้แพทย์ฟังจากการสังเกตพบว่าหลานเริ่มอ่านหนังสือของชั้น ป.1 เทอมแรกได้เอง เขียนคำได้ พูดจาชัดเจนขึ้น เป็นประโยคไม่สลับคำเหมือนก่อน แพทย์บอกว่าอายุสมองของหลานปัจจุบันเท่ากับเด็กอายุ 7 ขวบ และสมองสามารถพัฒนาเท่ากับเด็กอายุ 12 ขวบ และหลานฉันก็คงอายุประมาณ 18 -19 ปี ฉันเองจึงบอกคนในครอบครัวเราว่าอย่าไปยัดเยีียดความรู้ให้เขามาก ให้เขาเท่าเด็กป.1 ก็พอเพียงแล้ว เพราะเขาก็รับได้และมีความสุขเราเองก็สุขใจที่เขาได้ตามที่เขาควรจะได้ จากวันนั้นฉันย้อนกลับมาดูลูกศิษย์ห้องท้ายๆพบว่ามีลูกศิษย์ที่มีอาการแบบเดียวกัน ฉันจึงเข้าใจพวกเขามากขึ้น เพียงแต่ไม่ทราบว่าอายุสมองของพวกเขาเหล่านั้นเท่าใด เรื่องอ่านเขียนอาจจะด้อยแต่เรื่องการเอาตัวรอดเป็นเยี่ยม แต่บางคนเก่งคณิตศาสตร์แต่อยู่ไม่นิ่ง เขียนไม่ได้แต่ตอบได้ ฉันอยากให้ผู้ปกครองเข้าใจและเมื่อลูกหลานมีอาการควรพาไปพบแพทย์ไม่ต้องอาย เพราะถ้าได้คำแนะนำที่ถูกต้องเขาสามารถพัฒนาตนเอง ครูเองจะได้จัดการเรียนรู้ให้ตรงตามศักยภาพของเขา ผู้ปกครองจะได้สบายใจที่ลุกหลานอ่านหนังสือได้แม้ว่าจะช้าไปบ้าง แต่ยังดีกว่าเรียนให้จบตามการศึกษาภาคบังคับแต่อ่านเขียนไม่ได้