บางครั้ง ความเงียบทำให้เรา ได้คิด และคิดได้
โปรดจงเงียบ หยุดใจ หยุดวาจา
ถ้อยคำพา หมองหม่น ปนความเศร้า
โปรดจงหยุด ฉุดยั้ง ความใจเบา
หยุดโง่เขลา เบาปัญญา พาระเริง
*****
โปรดจงยั้ง ชั่งใจ กันไว้ก่อน
จงพักผ่อน กายใจ อย่าปล่อยเหลิง
หยุดเหงาเงียบ เรียบร้อย น้อยบันเทิง
หยุดรื่นเริง พอเหมาะ เพาะความดี
*****
ขอบคุมากค่ะ คุณ
อ.นุ.
ที่ให้กำลังใจเป็นท่านแรกในเช้านี้.....
จงถอดใจ ใส่ศีลห้า พารุ่งเรือง... เป็นบทกวีที่นำพาสู่ความสงบเลยทีเดียวครับ.... ขอบคุณบันทึกดีๆครับ
ขอบคุณมากค่ะ คุณ
พ.แจ่มจำรัส
หนุ่มเสื้อลาย ที่ให้กำลังใจ ครูอ้อย เสมอมาค่ะ
สาธุ อนุโมทนาครับ