เพราะไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร เขาก็เป็นลูกที่เรารักเหมือนเดิม เพราะพวกเรา 3 คน ก็ยังยึดกติกาเดิม คือ เราต้องการให้อิมเป็นคนดี เป็นเด็กธรรมดาร ที่มีความสุขก็พอ
มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นที่บ้าน ที่ทำให้พวกเรางง กันทั้งบ้าน
เมื่อวันก่อน วันที่น้องอิม คอยดูผลสอบเทอมแรกของปีนี้ เขารอ รอ มาหลายวันมาก และวันนั้นเขาก็เปิด net ตั้งแต่เช้า แต่ก็ไม่มีผลออก จนกระทั่งเราได้ยินพี่ที่ทำงานบอกว่าลูกสาวเขาโทรมาบอกว่า เกรดออกแล้ว แต่เราต้องกลับบ้าน อิมเลยต้องมาเปิดดูผลสอบที่บ้าน เขาเปิดดูพร้อม ๆ กับเรา สิ่งที่เรามองเห็นตอนแรก มันทำให้งง งง แล้วก็ไม่เชื่อ เพราะมันมองเห็นว่า เป็นเลข 4 หมด แล้วมีชื่อคนเต็มไปหมดที่ด้านหลัง ก็ยังงง ว่าคืออะไร ( จริง ๆ คือ เป็นชื่อครูที่สอนแต่ละวิชา ) เพราะอิมเองก็นั่งเงียบ ๆ สักพัก เขาก็ตะโกนมาว่า ได้ 4 หมด แล้วก็ทำท่าดีใจมาก มาก แล้วพอเราขึ้นไปบนบ้าน แฟนก็ถามว่า ลูกเป็นอะไร เสียงดังจัง เราก็บอกว่า เขาได้เกรด 4 หมดทุกวิชา
ทำไมเหรอ เรื่องนี้มันเป็นอย่างไร ทำไมพวกเรา 3 คน ถึงงง เพราะว่า เรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ใช่สิ่งที่เราคาดว่ามันจะเกิดขึ้นนะสิ
อิมเขาเป็นเด็กเรียนไม่ได้เก่งมาก ปีที่แล้วตอนอยู่ม.1 เทอมแรกเขาได้ 3.76 เทอมที่ 2 ได้ 3.77 ครั้งนี้เขาบอกกับพวกเราว่า ขอให้ได้แค่ 3.78 ก็ OK แล้ว มันเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึง และที่เขาเงียบไปเพราะเขาดูตัวเลขที่เป็นคะแนน เพราะทุกทีคะแนนของเขาต้องมีขึ้นต้นด้วยเลข 7 เป็นพวก 70 กว่า ๆ แต่ครั้งนี้มันไม่มี มีแต่ 80 พอดีบ้าง 80 กว่าบ้าง หรือ 90 กว่าบ้าง พวกเราทั้ง 3 คน งง แต่ก็แสดงความยินดีกับเขา ดูเขามีความสุขมาก บอกว่าไม่ได้มีบรรยากาศแบบนี้มานานมาแล้ว เพราะตอนเรียนที่ธิดาแม่พระ ได้ที่ 1 มาตลอดตอนอนุบาล จนถึงป.1 แล้วก็มาเป็นที่ 3 ที่ 5 ที่ 8 แล้วก็เลข 2 หลัก จนสอบเข้าร.ร.จังหวัดได้อยู่ห้องโครงการก็ถือว่า OK สำหรับเขาแล้ว
พอหลังจากที่อารมณ์สงบกันแล้ว เราก็ถามถึงว่า เขาทำอะไรบ้างผลถึงออกมาดีแบบนี้ คำตอบแรกเลย เขาบอกว่า “ก็ไม่รู้เหมือนกัน” เราถามว่าเขาทำอะไรต่างจากปีที่แล้วบ้าง เขาก็บอกว่า เมื่อปีที่แล้วตอนสอบ ม. 1 เขาเห็นพี่ม.2ทำข้อสอบแล้วใช้เวลานาน เขาก็คิดว่า ม.2 เนี่ยต้องยากกว่าม.1 แน่ ก็ต้องขยันขึ้น แต่สอบครั้งนี้ เขาบอกว่าอ่านน้อยกว่าปีที่แล้วอีก เขาพยายามคิดว่า เหตุใดผลถึงออกมาดีแบบนี้ เขาก็ยังหาคำตอบไม่ได้ เขาพูดแต่ว่า หรือว่าปีนี้เขาร้องเพลงมากขึ้น มีโอกาสได้ติวกับเพื่อนตอนเช้าบ้าง
เราก็พยายามให้เขานึกว่ามันเกี่ยวกันมั้ยกับการที่พ่อแม่ไม่ได้กดดัน ให้อิสระกับเขาในการเรียน การเลือกเรียนพิเศษเอง เลยทำให้เขาสบายใจ ไม่กดดัน เขาก็ไม่ได้พูดว่าอะไร
สิ่งที่เราทำกับเขาก็คือ เราชื่นชมกับความสำเร็จของเขา ยินดีกับเขาไปด้วย ไม่มีอะไรเป็นของรางวัลพิเศษ เพราะไม่มีการตกลงอะไรกันไว้ ก็ใช้เวลาด้วยกันเหมือนเดิม เพียงแต่ให้เขาได้เรียนรู้ว่ามันมีปัจจัยหลายอย่างที่ทำให้เป็นแบบนี้ เพราะเขาขยันเรียน ส่งงานตามเวลา รับผิดชอบ มีความสุขกับการเรียน และผลที่เกิดขึ้นมันก็มีหลายปัจจัยนะ คะแนน 2 คะแนน ก็ทำให้เราได้ 4 หรือได้ 3 กว่า ๆ ได้ เราก็ยังต้องขยัน และตั้งใจเรียนเหมือนเดิม
แต่สิ่งที่ยืนยันกับบ้านเราคือ บรรยากาศของความสุข การให้ลูกได้เรียนอย่างพอสมควร ไม่ได้เรียนพิเศษมากมาย มีชีวิตที่ได้ทำในสิ่งที่ตนชอบ ( เวลาอ่านหนังสือ อิมจะเปิดเพลงไปด้วย แล้วก็ชอบอ่านการ์ตูนสลับอยู่ตลอด หรือพักผ่อนเสมอด้วยการเล่นคอมบ้าง ) และเราสองคนก็ไม่ได้กดดันอะไร ตั้งกติกาอะไรกับการเรียนให้เขา ก็ทำให้เขาสามารถเรียนหนังสือได้และผลก็ออกมาเป็นที่น่าพอใจเอง
เพราะไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร เขาก็เป็นลูกที่เรารักเหมือนเดิม เพราะพวกเรา 3 คน ก็ยังยึดกติกาเดิม คือ เราต้องการให้อิมเป็นคนดี เป็นเด็กธรรมดา ที่มีความสุขก็พอ
