ดอสุเทพเป็นศรี ประเพณีงามสง่า บุบผาชาติล้วนงามตา นามล้ำค่า...นครพิงค์

เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :

ไปกราบ..."พระธาตุดอยสุเทพ"

 

 

         ช่วงนี้เด็กๆ บ้านแม่ตาดปิดเทอม เช้าวันนี้(14/10/55) ผมก็เลยพาไปกราบไหว้ "พระธาตุดอยสุเทพ" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของเมืองเชียงใหม่  เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต และเปิดโอกาสให้เด็กๆ พบเห็นสิ่งใหม่ๆ ที่ดีงามและน่าประทับใจ

         โดยมีเด็กและผู้ใหญ่ร่วมเดินทางไป รวมทั้งหมด 23 ชีวิตด้วยกัน ท่ามกลางความสุขและความเบิกบานใจของทุกๆ คน

         เลยเก็บภาพแห่งความสุขมาฝากทุกๆ ท่านด้วยครับ

 

 


 พระบรมธาตุดอยสุเทพ

สัญลักษณ์ของเมืองเชียงใหม่

 ถ่ายรูปร่วมกันหน้าบันไดนาค

 มังกรกำลังกลืนพญานาค 7 เศียร

 น้องเพียงพอสู้ๆ

 เดินขึ้นถึงครึ่งทางแล้ว จากบันไดทั้งหมด 300 กว่าขั้น

 เหนื่อยนัก ก็หยุดพักก่อน

 ผู้ใหญ่กำลังเวียนเทียนรอบพระบรมธาตุ

 เด็กๆ ก็เวียนเทียนด้วยเช่นกัน

พระบรมธาตุอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นสิ่งสักการะสูงสุดของเมืองเชียงใหม่

 อธิษฐานของพรจากพระบรมธาตุ

 สาธุ! ขอให้มีความสุขความเจริญกันทุกๆ คน เทอญ

 คุณยายกับคุณหลานถ่ายรูปด้วยกัน

 เด็กๆ ก็ถ่ายด้วย

 เด็กๆ ถ่ายรูปกับครูน้อย (ครูพิสมัย  บุญเลิศ) ผู้ใหญ่ที่ใจดีที่นำมาเที่ยวในครั้งนี้

 ถ่ายรูปร่วมกันบริเวณจุดชมวิว ซึ่งวันนี้หมอกลงจัดจนมองไม่เห็นด้านล่างเลย

 คิดอะไรกันอยู่?... เด็กๆ

 พี่ๆ ต้องช่วยยกน้องขึ้น เพื่อให้สามารถตีระฆังได้

 บางอันก็ตีเองได้

 พญาคชสาร

 ตัวมอม...สัตว์ในวรรณคดี

 ถ่ายหน้าป้ายวัดพระธาตุดอยสุเทพ...ก่อนเดินลง

 มองเห็นด้านล่างอยู่ไกลลิบ

 รูปปั้นเณรน้อยหน้าบันไดทางขึ้น

 หมาตัวเมียแท้ๆ แต่ทำไมถึงเขียนว่า "ขอบคุณคับ" ?

 ถ่ายหน้ารูปปั้นของท่านครูบาศรีวิชัย...ผู้บุกเบิกสร้างทางขึ้นดอยสุเทพ

 

 


 เพลง   "โอ้ละหนอ...เชียงใหม่"

ศิลปิน   "วงนกแล"