ฝน...สายน้ำแห่งกำลังใจ

***** เช้านี้ฝนตกหนักมาก และตกอย่างต่อเนื่อง เป็นไปตามที่ทางการคาดหมายไว้

***** สายฝนกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา ส่งผลให้การเดินทางไปทำงานเป็นไปอย่างยากลำบากมากน้อยตามแต่ละพื้นที่

***** เปรียบเสมือนชีวิตคนเราที่ต้องพบเจออุปสรรค  ผู้คนที่พานพบคือเพื่อนร่วมโลก  ที่ต้องดำเนินชีวิตเช่นเดียวกัน หากแต่อาจจะต่างกันตรงที่เป้าหมายและอุดมการณ์ หรือหากมีเป้าหมายเดียวกันอาจจะต่างกันที่วิถีทางหรือแนวปฏิบัติที่แต่ละคนได้เลือกให้เหมาะสมกับตนเอง

***** ฝนที่โปรยปรายเป็นได้ทั้งโอกาสและอุปสรรค เพียงแต่ว่าจะสามารถเปลี่ยนอุปสรรคเป็นโอกาสได้มากน้อยเพียงใด

***** ดิฉันเดินกลางฝนที่เริ่มซาลงแล้ว  พร้อมกับร่มคันเก่งสีฟ้า  สักพักรู้สึกมีคนๆ หนึ่งเดินตามมา เมื่อหันไปมอง อ้อ! พนักงานทำความสะอาดในสำนักงานนั่นเอง  ดิฉันพลางยิ้มให้และยื่นร่มออกไปให้ศีรษะของเขาได้มีที่กำบังฝนด้วย แม้ฝนจะเริ่มซาลง  แต่เพราะสายฝนที่ปรอยๆ นี้ก็อาจจะเป็นสาเหตุให้เป็นหวัดได้ง่ายๆ เขายิ้มเพื่อเป็นการขอบคุณ  พร้อมกับบอกเหตุผลว่าที่ไม่มีร่มติดมือมาเพราะเก็บไว้ที่บ้านเช่า  ตอนเช้ารีบมาทำควาสะอาดสำนักงาน และกำลังจะกลับไปรับประทานอาหารเช้า 

***** ภารกิจของเขาเสร็จสิ้นไปหนึ่งอย่าง แต่ภารกิจของอีกหลายคนกำลังจะเริ่มขึ้น ชีวิตของเราแม้จะแตกต่างกัน  แต่น้ำใจที่มีต่อกันนั้นไม่ต้องเลือกเวลาและสถานที่ ขอบคุณที่วันนี้ได้มีโอกาสมอบสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เพื่อสร้างรอยยิ้มให้กับคนรอบข้าง  ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับการทำงานในวันแรกของสัปดาห์  happy ba ทุกๆ ท่านค่ะ