จันทร์เจ้าขา

ฉันขอเวลาคืนนี้...ได้ไหม

ช่วยอยู่เป็นเพื่อน..อย่าเพิ่งคล้อยเคลื่อนจากไป

ขอร้องได้ไหม...จากใจคนอ่อนแอ

ด้วยใจฉันมันเคว้งคว้าง

ถูกรักทิ้งขว้าง...อย่างไม่แยแส

เหลียวมองรอบกาย...ร้างไร้ใครดูแล

หอบใจที่พ่ายแพ้..บอกความอ่อนแอกับดวงจันทร์

ก็...มันไม่มีใคร...

เลยขออาศัยแสงนวลตาจากฟ้านั่น

ให้หัวใจซึมซาบ...อาบแสงจันทร์

หวังเพียงความเจ็บนั้น..จะบรรเทา

คงใช้เวลาไม่นาน

ขอความเข้มแข็งให้ฉัน...ก้าวผ่านความเหงา

เมื่อจันทร์ลาฟ้า...หวังความอ่อนล้าจะบางเบา

เพียงยามนี้..คนเหงา..อยากให้จันทร์เจ้า..ช่วยปลอบโยน

                                                   ...กิ่งไผ่...