จันทร์เจ้าขา


 

 

จันทร์เจ้าขา

ฉันขอเวลาคืนนี้...ได้ไหม

ช่วยอยู่เป็นเพื่อน..อย่าเพิ่งคล้อยเคลื่อนจากไป

ขอร้องได้ไหม...จากใจคนอ่อนแอ

ด้วยใจฉันมันเคว้งคว้าง

ถูกรักทิ้งขว้าง...อย่างไม่แยแส

เหลียวมองรอบกาย...ร้างไร้ใครดูแล

หอบใจที่พ่ายแพ้..บอกความอ่อนแอกับดวงจันทร์

ก็...มันไม่มีใคร...

เลยขออาศัยแสงนวลตาจากฟ้านั่น

ให้หัวใจซึมซาบ...อาบแสงจันทร์

หวังเพียงความเจ็บนั้น..จะบรรเทา

คงใช้เวลาไม่นาน

ขอความเข้มแข็งให้ฉัน...ก้าวผ่านความเหงา

เมื่อจันทร์ลาฟ้า...หวังความอ่อนล้าจะบางเบา

เพียงยามนี้..คนเหงา..อยากให้จันทร์เจ้า..ช่วยปลอบโยน

                                                   ...กิ่งไผ่...

 


 

 

คำสำคัญ (Tags): #คำประพันธ์
หมายเลขบันทึก: 504804เขียนเมื่อ 7 ตุลาคม 2012 14:41 น. ()แก้ไขเมื่อ 7 ตุลาคม 2012 15:48 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (4)

 

 

ชอบค่ะ  ให้อารมณ์ ... รูป..สื่อความหมาย...สวยงามนะคะ

สวัสดีครับ พี่กิ่งไผ่ฯ

  • สบายดีไหมครับ
  • แวะมาชื่นชมคำประพันธ์ที่ไพเราะเช่นเดิมไม่เคยเปลี่ยน
  • ด้วยความระลึกถึงเสมอนะครับ

Blank..สวัสดีค่ะ  พี่เปิ้ล..

  • น้องกิ่งไผ่ไม่ได้เข้ามาเสียนาน  พี่เปิ้ลสบายดีนะคะ
  • ขอบคุณมากค่ะที่ยังตามมาอ่านและให้กำลังใจ

Blank...หวัดดีค่ะ  น้องชาย

  • พี่กิ่งไผ่สบายดีค่ะ  ที่หายไปเพราะงานเยอะเหลือเกิน
  • นานๆเขียนกลอนสักบท  มีคนอ่าน  มีคนชอบ  พี่ก็ดีใจค่ะ
  • ขอบคุณนะคะที่ยังระลึกถึงกัน
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี