จากหนาวอะไรกับลมหนาว สู่ อบอุ่นอุนนุน หนาวโรแมนติค หนาวลมห่มเนื้อ เย็นลมหนาว และ อุ่นไหมดวงดาว...วันนี้ขอคุยข้ามเว็บค่ะ

หนาวอะไรกับลมหนาว 



ยิ้มให้สายลมหนาว

หัวเราะพราวสู้แสงอาทิตย์ฉาย

ห่อกายล้อเล่นกับเม็ดฝนที่โปรยปราย

ฝันเมื่อคืนบรรเจิดพรายหวนคำนึง



เธอกอดฉันให้ไออุ่น

หอมละมุนพานคิดถึง

เสียงแห่งความเงียบยังซาบซึ้ง

ดวงจันทร์รำพึงกระซิบถามดาว



หัวใจแนบหัวใจ

น้ำตาไหลถะถั่งจวบฟ้าสุกสกาว

หนาวอะไรกับลมหนาว


นะ หนาวอะไรกับลมหนาว

ฟ้าสุกสกาวและแสงจันทร์ยังพราว ในหัวใจ


<3


ผู้ตั้งกระทู้ ภูสุภา :: วันที่ลงประกาศ 2012-09-29 07:13:07


[1]

ความเห็นที่ 1 (2304648)

สวัสดีครับ

อ่านแล้วไม่หนาวนะครับ กลับอบอุ่นอุนนุน

ผู้แสดงความคิดเห็น รัตนโกสินทร์ศก วันที่ตอบ 2012-10-01 00:07:55


ความเห็นที่ 2 (2304656)

อ่านแล้วมีความรู้สึกหนาวแบบโรแมนติกและมีความสุข ชอบครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น ราชาวดี วันที่ตอบ 2012-10-01 04:34:14


ความเห็นที่ 3 (2304671)

อ่านแล้วไม่หนาวนะครับ กลับอบอุ่นอุนนุน

 

อบอุ่นตรงคำความ วรรคนี้ค่ะ

ขอบคุณนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ภูสุภา วันที่ตอบ 2012-10-01 06:14:46


ความเห็นที่ 4 (2304710)

ข้านุ่งลมห่มฟ้ามาแต่เกิด
ถือกำเนิดเป็นคนจนเติบใหญ่
เคยผ่านร้อนผ่านหนาวมายาวไกล
มิเคยได้ไออุ่นละมุนรัก
แม้หนาวลมห่มเนื้อเชื่อว่าอุ่น
ไฉนบุญจะหนุนเกื้อเมื่อประจักษ์
ยามลมหนาวต้องกายมาทายทัก
อยากมีรักห่มใจไว้เคียงครอง
อย่าถือสานะครับ กลอนพาไป

ผู้แสดงความคิดเห็น ปุณณมี วันที่ตอบ 2012-10-01 09:56:41


ความเห็นที่ 5 (2304751)



เย็นยะเยือกต้องผิวกายรับลมหนาว

คืนเดือนพราววาวระยิบกระพริบแสง

กายอ่อนหล้าในหัวใจยิ่งอ่อนแรง

ดังว่าแกล้งแห่งห้วงรักให้เดียวดาย

 

เคยมั่นหมายกายผ้าห่มมาห่มรัก

ซบหนุนตักรักสองเราสมดังหมาย

คืนลมหนาวใต้แสงดาวพราวพร่างพราย

คืนสุดท้ายก่อนจากลารัตติกาล

 

ขอบน้อมคารวะจากใจ

"ทรชนบ้านนอก"

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ทรชนบ้านนอก วันที่ตอบ 2012-10-01 11:00:44


ความเห็นที่ 6 (2304937)

อ่านแล้วไม่หนาวนะครับ กลับอบอุ่นอุนนุน

คุณรศ. 

อ่านแล้วมีความรู้สึกหนาวแบบโรแมนติกและมีความสุข ชอบครับ

คุณราชาวดี 

คนเขียนชอบและขอขอบคุณทั้งสองท่าน ค่ะ

 

หนาวอะไรกับลมหนาว นั่นสินะคะ 

ผู้แสดงความคิดเห็น ภูสุภา วันที่ตอบ 2012-10-02 04:10:25


ความเห็นที่ 7 (2305111)

อุ่นไหม...ดวงดาว?

 

จึงนั่งผิงความเหน็บหนาว...ในคืนเหว่ว้า

หวานไหม...น้ำตา?

จึงปล่อยให้มันไหลบ่า...สะท้อนกลับมาใต้แสงจันทร์

เป็นแค่คนหนึ่งคน...ที่ยังคง...ผิงดาว

ในค่ำคืนเหน็บหนาว...สะท้อนฝัน

คนหนึ่งคนที่เธอเคยคิด...ว่าผูกพัน

กลับไม่มีความสำคัญ...อีกต่อไป

เหงาไหม...แสงดาว?

ให้ฉันฝ่าความเหน็บหนาว...เป็นเพื่อนไหม?

อาจไม่อุ่นเสมอ...ได้เท่ากับคนที่เธอ...ชวนผิงไฟ

มันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร

แค่ผิงดาวที่ห่างไกล..ก็อุ่นพอ

ผู้แสดงความคิดเห็น กระบี่ใบไม้ (rainny4111-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-10-02 22:23:07

 


ความเห็นที่ 8 (2306045)

คุณกระบี่ใบไม้คะ

ชอบมากเลย

ขอนำไปเผยแพร่ในเว็บนี้นะคะ 

gotoknow.org

ผู้แสดงความคิดเห็น ภูสุภา วันที่ตอบ 2012-10-06 21:27:31

 


ความเห็นที่ 9 (2306049)

เย็นยะเยือกต้องผิวกายรับลมหนาว

คืนเดือนพราววาวระยิบกระพริบแสง

กายอ่อนล้าในหัวใจยิ่งอ่อนแรง

ดั่งว่าแกล้งแห่งห้วงรักให้เดียวดาย


เคยมั่นหมายก่ายผ้าห่มมาห่มรัก

ซบหนุนตักรักเราสองสมดังหมาย

คืนลมหนาวใต้แสงดาวพราวพร่างพราย

คืนสุดท้ายก่อนลาจากรัตติกาล


ขออนุญาตนะคะคุณทรชนฯ ขอมาเปลี่ยนเสียงวรรณยุกต์ ปรับตำแหน่งคำ ได้เนื้อความพลิกไปเล็กน้อย
ขอเล่นนิดเดียวค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ภูสุภา

 

 

จากหนาวอะไรกับลมหนาว สู่ อบอุ่นอุนนุน หนาวโรแมนติค หนาวลมห่มเนื้อ เย็นลมหนาว และ อุ่นไหมดวงดาว...วันนี้ขอคุยข้ามเว็บค่ะ 

จาก thaipoet.net สนุก ๆ ค่ะ