ความหมายของชีวิต


การผลิตพยาบาลเพื่อให้มาดูแลผู้เจ็บไข้ด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ต้องใช้เวลา และหัวใจของครูในการบ่มเพาะ

ในปีนี้คุณยายของผมไปทำเวิร์คชอปให้แก่คุณพยาบาลที่กำลังจะทำหน้าที่ครูพี่เลี้ยงของนักศึกษาพยาบาลหลายแห่ง คุณยายบอกว่าเป็นงานที่ทำให้ชีวิตมีความหมาย ถ้าไม่สุดวิสัยจริงๆคุณยายอยากไปทุกที่ที่เชิญมา คุณยายบอกว่าการที่จะผลิตพยาบาลเพื่อมาดูแลผู้เจ็บไข้ด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ต้องใช้เวลาและหัวใจของครูในการบ่มเพาะ ดังนั้นทั้งครูที่โรงเรียนและในหอผู้ป่วยต้องมีจิตวิญญาณของความเป็นครูจริงๆ งานบ่มเพาะจึงจะสำเร็จผล

คุณยายของผม ตั้งใจ และแบ่งเวลายามดึก กับเสาร์อาทิตย์เพื่อเตรียมงาน เพราะตอนกลางวันคุณยายให้เวลากับผมทั้งวัน แล้วคุณยายยังต้องประสานงานกับคุณตาเพื่อไม่ให้มีกิจธุระตรงกับวันที่คุณยายจะไปทำงาน คุณยายพยายามจัดชีวิตให้สมดุล ทั้งการเป็นคุณยาย และการทำหน้าที่เพื่อวิชาชีพพยาบาล เดือนที่แล้วคุณยายไปทำกิจกรรมที่สุพรรณบุรี ๒ วัน ไปพิษณุโลก ๑วัน และ ไปนครสวรรค์ ๒วัน แต่ละครั้ง จะให้ผู้เข้าอบรมเขียนประเมินเพื่อนำกลับมาทบทวนว่าควรปรับปรุงอะไรในครั้งต่อไป ผมเห็นคุณยายนั่งอ่านอย่างมีความสุข

ครั้งหนึ่งผมเห็นคุณยายถ่ายรูปบันทึกของลูกศิษย์ในหัวข้อชีวิตคืออะไร อะไรคือชีวิตที่มีความหมาย มานั่งศึกษา คุณยายบอกว่าแต่ละคนให้นิยามของชีวิตต่างๆ กัน บ้างก็เขียนว่าชีวิตคือการมีลมหายใจ บ้างก็ว่าชีวิตคือการต่อสู้ บ้างก็ว่าชีวิตคือการหมุนเปลี่ยนจากการเกิด-แก่-เจ็บ และตาย เหมือนกับที่บางคนเขียนว่าชีวิตคือความไม่แน่นอน เดี๋ยวสุข-เดี๋ยวทุกข์ ผมเห็นคุณยายขีดเส้นใต้บันทึกหนึ่ง จำไม่ได้แน่ชัดว่าเป็นบันทึกของพระไพศาล วิสาโล หรืออย่างไร เขียนไว้ว่าชีวิตคือชุดของประสบการณ์ ที่เราทุกคนจะต้องพบเจอ เริ่มตั้งแต่ลืมตามองโลก และประสบการณ์ชุดสุดท้ายก็คือความตายนั่นเอง ดังนั้นความตายจึงเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตสมบูรณ์ตามคำนิยาม เราจึงควรยอมรับความจริงในข้อนี้อย่างสง่างาม แล้วคุณล่ะให้ความหมายของชีวิตว่าอย่างไร

สำหรับอะไรคือความหมายของชีวิตนั้น ผู้เข้าอบรมบางคนเขียนว่ามีเพื่อนที่ดีบ้าง มีคนรักที่ซื่อสัตย์รักเราเดียวบ้าง มีลูกที่ดี มีฐานะมั่นคง บ้างก็เขียนว่ามีตำแหน่งการงานที่ก้าวหน้า เงินเดือนสูงๆ มีบ้าน มีรถยนต์ขับ บ้างก็เขียนว่ามีสุขภาพที่แข็งแรง และบ้างก็เขียนว่าได้ตอบแทนพระคุณพ่อแม่ เลี้ยงดูให้ท่านมีความสุข

ผมเองก็เพิ่งอายุขวบกับห้าเดือนเท่านั้น รู้แต่ว่าชีวิตคือต้องอิ่มท้อง ต้องมีคนอุ้ม ต้องมีคนกอด ซึ่งผมได้รับอย่างเต็มเปี่ยมจากคุณพ่อ คุณแม่ คุณตา คุณยาย และพี่ส้มพี่เลี้ยงแสนดี อย่างไรก็ตามผมได้เรียนรู้จากคุณยาย คุณยายพูดบ่อยๆว่าชีวิตคือความไม่แน่นอน ถ้ายึดมั่นในตัวกู ของกูมาก จะเป็นทุกข์ และสิ่งที่มีความหมายต่อชีวิตคุณยายคือความสุข คุณยายกำลัง ฝึกฝน เรียนรู้ ที่จะให้เกิดความสุขที่มาจากด้านใน ดังนั้นผมจึงเห็นคุณยายอ่านหนังสือเกี่ยวกับชีวิต เกี่ยวกับธรรมะ และที่เห็นเป็นประจำคือคุณยายจะสวดมนต์ และภาวนา ด้วยการเคลื่อนไหวมือตามจังหวะบ้าง นั่งสมาธิ และเดินจงกรมบ้าง บางครั้งก็ทำชี่กง ผมยังเห็นคุณยายไปทำกิจกรรมส่งเสริมจิตวิญญาณความเป็นครูกับเพื่อนที่มหิดลอีกด้วย

หมายเลขบันทึก: 504345เขียนเมื่อ 3 ตุลาคม 2012 00:45 น. ()แก้ไขเมื่อ 3 ตุลาคม 2012 00:55 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี