รูปภาพแกะสลักที่อยู่ตามปราสาทขอมโบราณ
เกิดจากการแกะสลักจากหญิงที่ถูกจับมาเป็นเชลยศึก
หญิงจากเมืองต่าง ๆ จะถูกปลดเปลื้องผ้าสไบออก
ให้เห็นเนินอกแลปทุมถันตามแบบจารีตขอม
นางใดที่ไม่ประสงค์จะถูกกระทำหยาบคายเยี่ยงนี้
จะถูกประหารชีวิตด้วยการจองจำวิญญาณ
ไว้ยังรูปสลักนางอัปสรานั้นตราบกาลปวสาน
เหตุนี้จึ่งทำให้รูปนางอัปสรเหล่านี้
จึงดูราวกับจักสามารถออกมาร่ายรำในคืนพระจันทร์เต็มดวงได้
การกระทำการทารุณนี้ เป็นเหตุให้อาณาจักรใหญ่น้อยต่างยำเกรง
ในความเหี้ยมโหดแลป่าเถื่อนเยี่ยงสัตว์เดียรัจฉานก็มิปาน
นางใดที่เป็นสตรีสูงวรรณะก็ได้รับความทารุณมิต่างไปแม้แต่น้อยนิด
นางใดที่ยอมศิโรราป จักทูลเกล้าถวายแด่องค์สมมติเทพ
หากแม้นพระองค์จักมิทรงประสงค์จักเชยชมความงามแห่งอิสตรีแล้วไซร้
นางก็จักตกให้กลายเป็น "นางกลางเมือง" หรือ "นางห้าม" นั่นเอง
บทความนี้ต้องการจะนำเสนอแง่มุมของความเลวทรามของบรรพชนเก่ากาล
นานปีมาแล้ว และไม่อยากจะให้เกิดเหตุการณ์นั้นซ้ำซากอีกครา
การที่เราจะเคารพความเป็นคนของกันนั้น เป็นสิ่งสวยงามและควรค่าจะอยู่คู่โลกของเรา มิใช่ดอกหรือ
การกระทำการอันโหดร้ายยังมิเพียงเท่านี้
นางห้ามจักต้องปรนเปรอความใคร่ มิใช่แด่ชายชั้นสูงเท่านั้น
แต่หากพวกนาง ยังต้องถูกกระทำการหยามเหยียดจากชายต่างชาติ
อีกมากหน้าหลายตา ยิ่งถ้าตกเป็นสมบัติกลางเมืองแก่ชายชั้นเลวทั้งหลายแล้ว
ก็อย่าหวังว่าจะได้เงยหน้าอ้าปาก ถามหาเกียรติยศศักดิ์ศรีคืนกลับมาอีกเลย
นี่หรือที่เพศชายทำกับเพศแม่ของตน
สตรีเพศเป็นเพียงแค่ "ดอกไม้" ที่มีไว้ให้เพศที่มีกำลังสูงกว่า "ดอมดม"
กระนั้นหรือ ได้โปรดตอบคำถามแก่ข้าด้วยเถิด มนุษย์เราเอ๋ย
นางกลางเมือง ก็มีหัวใจ
แต่หากพวกนางถูกกระทำทารุณเยี่ยงกว่าสัตว์ที่ไม่มีทางต่อสู้
ความอัปยศนี้ด้อยค่ายิ่งกว่านางคณิกาในหอนางโลมแห่งใด
ความเป็นจริงนี้หรือที่ได้เกิดขึ้นมาแล้วเมื่อแสนนาน
มันช่างเป็นความคิดที่น่าอดสูยิ่งนัก
หรือว่าความคิดนี้อาจจะมาจากสตรีเองก็เป็นได้
สตรีผู้ที่ไม่สามารถจะมีความรักให้แก่ผู้ใดได้ แม้แต่ตนเอง
นางผู้มีชื่อว่า "กังสตาลวาตีศรีสุริยวรมัตตรา"
ความชั่วร้ายของนาง เป็นที่กล่าวขานไปทั่วพระนครธมแห่งนี้
ความที่นางสามารถบงการแก่องค์สมมติเทพให้ตกอยู่แก่อาณัติแห่งนาง
นางนั้นไซร้มีหน้าที่ถวายคำแนะนำแก่องค์อัครราชาธิราช
ตลอดจนถึงเป็นครูสอนเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ให้แก่พระองค์ด้วย
ถ้าเป็นเดี๋ยวนี้ คงต้องใช้คำว่า "ขึ้นครู" กระมัง 555
แต่แม่ย่านางกังสดาล มีหน้าที่ควบคุมกฎเกณฑ์ในราชสำนักขอม
น่าจะประมาณยุคพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 กระมัง (คิดเองนะ)
นางมีหน้าที่ควบคุมความเป็นไปในราชสำนักขอมในเวลานั้น
แต่นางหาได้เปิดเผยตัวเท่านใดนัก
ที่พำนักแห่งนาง ก็คือ "ภูกระดิ่ง"
นางมีประตูเชื่อมกาลเวลาเดินทางไปมาได้ราวกับล่องหนหายตัว
ประตูนี้เชื่อมโยงทวีปต่าง ๆ ทั่วโลกเข้าด้วย
เป็นวิวัฒนาการที่หายสาบสูญไปเพราะฝีมือของมนุษย์เรานี่เองครับ
ไม่ใช่ว่านางจักมิทรงมีความรักแต่นางอาจจะอายุยืนเกินไป
ที่จะผูกพันกับผู้ใดได้โดยง่าย
การถ่ายจิตวิญญาณเหมือนเรื่องคุณยายวรนารถ ก็อะไรทำนองนั้นแหละ
ส่วนกรรมวิธีก็ซับซ้อนนะครับ ยากอธิบาย
แต่หลักการก็คือ เปลี่ยนคน แต่ความทรงจำเดิม ประมาณนั้นครับ
ถึงเรียกว่า....นางห้าม ... นะคะ
ขอบคุณความรู้นี้นะคะ